روزهای پایانی سال بازار خیلی از کسب و کارها گرم میشود و در میان شور و اشتیاق مردم برای رفتن به استقبال بهار، صنف متکدیان در تمام نقاط کشور به خصوص کلانشهرها با بهرهگیری از حال و هوای حاکم بر جامعه روزهای پرکاری را میگذرانند! جالب اینجاست که این صنف همگام با تکنولوژیهای روز حرکت میکنند و هر روز شگرد تازهای برای کسب درآمد بیشتر از آستین شان بیرون میآید!
مراکز خرید، اماکن مذهبی و هر جایی که تجمع افراد زیاد باشد، صنف متکدیان شعبه دارند.
شگردهای کاری این شغل پردرآمد بستگی به هوش و ذکاوت فرد متکدی دارد. درحالی که برخی از آنها خیلی ساده و صریح به همان روش سنتی متوسل شده و طلب پول میکنند اما برخی دیگر با به کارگیری خلاقیت راهکارهای به روزی دارند؛متکدیانی که بیشک به سراغ شما هم آمدهاند.
دستگاه کارتم را گرفته؛ لنگ 2 هزار تومنم!
هر شغلی در ایام خاصی از سال روزهای شلوغی را دارد. ایام نوروز یا مناسبتهای مذهبی هم «بره کشان» تکدی گران است.
یکی از جدیدترین شیوههای اخذ وجه دستی از مردم با روش عابر بانک است؛به این منظور فرد متکدی که ظاهر قابل قبولی هم دارد در کنار خودپرداز بانک میایستد و با ادعای اینکه دستگاه کارتش را گرفته و او برای رسیدن به منزل پولی ندارد از شما درخواست میکند مبلغی پول برای رسیدن به خانه به او بدهید. البته گداهای این چنینی به سراغ هر کسی نمیروند. جوانان یا خانمها اغلب رقیق القلبتر و برای چنین تقاضاهایی مناسبترند و احتمال موفق بودن چنین عملیاتی روی آنها بیشتر خواهد بود.
شگردهایی تازه
گدایی به بهانه گم شدن یا سرقت کیف پول و دریافت کرایه تاکسی برای برگشت به خانه روش قدیمی تری است که هنوز هم جواب میدهد و متخصصین خود را دارد. اما شاید هیچ راهکاری به اندازه تحریک و جلب ترحم مردم جواب ندهد؛نسخههای پزشک، گریمهای بینظیر از سوختگی یا نقص عضو، در آغوش گرفتن کودکان نیمه بیهوش، دود کردن اسفند و پاک کردن شیشه ماشین یا نواختن موسیقی وجههای دیگری از تکدیگری است.
گدا نگو، میلیونر بگو!
به هر رو گدایی یک آسیب اجتماعی است، آسیبی که در لایههای سطحی جامعه نمود مییابد و چهره زشتی به شهر میدهد. شاید از همین روست که دولت فرانسه از ابتدای سال میلادی ورود گدایان به شهر پاریس را ممنوع کرده است.
اما وجود فقر به ویژه در لایههای پنهان هر جامعهای انکار ناپذیر است به خصوص آنکه مطابق آمار رسمی وزارت بهداشت سالانه حدود 3 درصد مردم(از جمعیت 75 میلیونی میشود 2 میلیون و 250 هزار نفر) در اثر هزینههای کمر شکن درمان به زیر خط فقر سقوط میکنند اما حکایت افراد نیازمند آبرودار، حکایت صورتهایی است که با سیلی سرخ نگه داشته میشود و دم بر نمیآورند. در مقابل، به گفته رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای شهر تهران 75 درصد متکدیان جمع آوری شده از سطح شهر از توان کاری برخوردار هستند و تنها 10 درصد آنها سن بالای 51 سال دارند و درآمد90 درصد آنها از حقوق کارمندان رسمی بالاتر است. همچنین مدیر کل بهزیستی مازندران میگوید: گداهایی در استان شناسایی شدهاند که ماهانه 400 تا 500 میلیون تومان درآمد دارند.
حق را به حق دار برسانیم
کمک کردن به افرادی که نیازمند نیستند راه را برای شناسایی و رفع نیاز نیازمندان حقیقی میبندد. در کنار وظایف نهادهای حمایتی در برابر افراد نیازمند جامعه و همچنین مسئولیت نهادهای ذیربط برای جمع آوری گدایان از سطح شهرها به نظر میرسد ما نیز همانقدر که برای کمک کردن وظیفه داریم برای رساندن این کمکها به مستحق حقیقی نیز تکلیف داریم تا صدای بیرمق کمک خواهی نیازمندان حقیقی در هیاهوی افراد فرصت طلبی که شغلشان گدایی است، گم نشود.
نظر شما