پیروزی عبدل‌السید در انتخابات سنای میشیگان، فراتر از یک جابه‌جایی حزبی، به آزمونی برای سنجش تأثیر حملات هویتی بر رفتار رأی‌دهندگان آمریکایی تبدیل شد؛ نامزدی که دونالد ترامپ او را با اتهام‌های امنیتی هدف گرفت، سرانجام با شکست رقیب جمهوری‌خواه خود به نخستین مسلمان منتخب مجلس سنای آمریکا تبدیل شد.
به گزارش قدس آنلاین، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر ۲۰۲۶ با تحولی مهم در معادلات سیاسی این کشور همراه شد. عبدل‌السید، نامزد دموکرات‌ها در ایالت میشیگان، با شکست مایک راجرز، نماینده پیشین جمهوری‌خواه کنگره، کرسی این ایالت در مجلس سنا را به دست آورد؛ نتیجه‌ای که علاوه بر اهمیت حزبی، از نظر تاریخی نیز بی‌سابقه بود.
این پزشک و مقام پیشین حوزه بهداشت عمومی میشیگان، نخستین مسلمان منتخب در تاریخ مجلس سنای آمریکا خواهد بود؛ اتفاقی که در یکی از حساس‌ترین ایالت‌های انتخاباتی این کشور و در میانه کارزاری رقم خورد که بخش قابل توجهی از آن به جای رقابت بر سر برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی، حول هویت مذهبی و پیشینه خانوادگی نامزد دموکرات شکل گرفته بود.
اهمیت این پیروزی زمانی بیشتر آشکار می‌شود که بدانیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، شخصاً وارد کارزار انتخاباتی شد و با طرح اتهام‌هایی درباره ارتباط السید با جریان‌های افراطی، کوشید رأی‌دهندگان را نسبت به حضور او در مجلس سنا نگران کند. با این حال، نتیجه انتخابات نشان داد این حملات نتوانست مانع ورود او به یکی از مهم‌ترین نهادهای قانون‌گذاری آمریکا شود.
خبرگزاری آسوشیتدپرس و شبکه سی‌بی‌اس با اعلام پیروزی السید، او را نخستین مسلمان راه‌یافته به مجلس سنای آمریکا معرفی کردند. این نتیجه در شرایطی رقم خورد که دموکرات‌ها نیز توانستند در انتخابات میان‌دوره‌ای کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست آورند و ترکیب سیاسی واشنگتن را تغییر دهند.
ترامپ چگونه رقابت انتخاباتی را به مسئله امنیت ملی پیوند زد؟
بخش مهمی از حاشیه‌های این انتخابات به حملات مستقیم ترامپ علیه هویت مذهبی عبدل‌السید بازمی‌گشت. رئیس‌جمهور آمریکا در تجمع انتخاباتی خود در شهر پورت هورون میشیگان، این نامزد دموکرات را «جهادی» خواند و مدعی شد او در کنار تروریست‌ها قرار دارد.
ترامپ حتی با یادآوری حملات یازدهم سپتامبر و پرواز شماره ۹۳، تلاش کرد حضور یک مسلمان در مجلس سنا را به موضوع امنیت ملی پیوند بزند. او در اظهاراتی جنجالی گفت السید در صورت ورود به سنا باید از دستگاه فلزیاب عبور کند؛ اظهارنظری که با واکنش منفی شماری از فعالان عرب‌آمریکایی مواجه شد.
رئیس‌جمهور آمریکا همچنین مدعی شد السید با اخوان‌المسلمین ارتباط دارد و قصد دارد آمریکا را به سمت اجرای قوانین شریعت اسلامی ببرد. این ادعاها در حالی مطرح شد که بررسی‌های رسانه‌ای و گزارش‌های راستی‌آزمایی، شواهدی برای عضویت السید در اخوان‌المسلمین یا ارتباط سازمانی او با گروه‌های تروریستی ارائه نکردند.
وب‌سایت پولیتی‌فکت در بررسی ادعای ترامپ درباره عضویت السید در اخوان‌المسلمین، این ادعا را فاقد اعتبار دانست و تأکید کرد که نامزد دموکرات نه سابقه‌ای در حمایت از خشونت مذهبی دارد و نه عضویت او در این گروه اثبات شده است.
این حملات تنها به ترامپ محدود نماند. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، نیز در اظهاراتی السید را فردی «دیوانه» توصیف کرد و مایک راجرز را گزینه مناسب‌تری برای نمایندگی میشیگان دانست. تد کروز، سناتور جمهوری‌خواه، نیز با طرح ادعاهایی درباره پیامدهای انتخاب السید برای امنیت آمریکایی‌ها، به فضای تقابلی انتخابات دامن زد.
در مقابل، بشاره بحبح، از چهره‌های مؤثر در گروه «عرب‌آمریکایی‌ها برای ترامپ» که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ برای جلب حمایت جامعه عرب‌تبار از ترامپ فعالیت کرده بود، اظهارات رئیس‌جمهور را نژادپرستانه و غیرقابل قبول توصیف کرد.
به این ترتیب، رقابت میشیگان به یکی از نمونه‌های آشکار ورود مستقیم هویت مذهبی به تبلیغات انتخاباتی آمریکا تبدیل شد؛ جایی که به جای تمرکز صرف بر برنامه‌های نامزدها، درباره نام، دین و میزان وفاداری ملی یک شهروند آمریکایی بحث می‌شد.
از «ان‌شاءالله» تا «الحمدلله»؛ پاسخ السید به حملات ترامپ
عبدالرحمان محمد السید در نخستین سخنرانی خود پس از اعلام پیروزی، به‌طور مستقیم به حملات انتخاباتی پاسخ داد. او با تأکید بر نام کامل خود، خطاب به حاضران گفت: «میشیگان، ما موفق شدیم.»
یکی از بخش‌های مورد توجه سخنرانی او، اشاره به دو عبارت آشنای اسلامی بود. السید در طول رقابت انتخاباتی بارها برای بیان امید به پیروزی از عبارت «ان‌شاءالله» استفاده کرده بود؛ اما پس از اعلام نتیجه گفت اکنون زمان آن رسیده است که این عبارت را به «الحمدلله» تغییر دهد.
این جمله با تشویق حاضران همراه شد و به نمادی از پاسخ او به فضایی تبدیل شد که در آن مذهبش به یکی از محورهای حملات انتخاباتی بدل شده بود.
السید در ادامه با اشاره به انتقادهای مطرح‌شده درباره نام و ایمانش گفت، نام و مذهب او عامل مشکلات اقتصادی خانواده‌های آمریکایی نیست. به گفته او، مردم این کشور می‌دانند که مشکلاتی مانند ناتوانی در پرداخت هزینه بنزین، خرید مواد غذایی و تأمین مخارج زندگی، با مسلمان بودن یک نامزد انتخاباتی ارتباطی ندارد.
او همچنین با کنایه به جی‌دی ونس گفت که معاون رئیس‌جمهور باید در مراسم ادای سوگند او به‌عنوان سناتور منتخب نقش داشته باشد؛ تقابلی که با اشاره‌ای ورزشی به رقابت دانشگاه‌های میشیگان و اوهایو همراه شد: «وولورین یک، باک‌آی صفر.»
اما پیام سیاسی اصلی السید در این سخنرانی، تأکید بر اولویت‌های داخلی آمریکا بود. او خواستار هزینه شدن مالیات مردم برای مدارس، خدمات درمانی و زیرساخت‌ها شد و مخالفت خود را با اختصاص منابع عمومی به جنگ و حمایت‌های نظامی خارجی اعلام کرد.
از نگاه او، دولت آمریکا باید به جای تأمین هزینه جنگ‌ها و درگیری‌های خارجی، منابع مالی را در مسیر بهبود زندگی شهروندان خود به کار بگیرد.
چرا بخشی از رأی‌دهندگان عرب‌تبار از ترامپ به السید رسیدند؟
یکی از مهم‌ترین ابعاد انتخابات میشیگان، تغییر رفتار بخشی از رأی‌دهندگان عرب‌آمریکایی بود؛ جامعه‌ای که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نقشی قابل توجه در پیروزی ترامپ در این ایالت داشت.
میشیگان یکی از مراکز اصلی سکونت عرب‌آمریکایی‌هاست و شهر دیربورن در حومه دیترویت، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کانون‌های جمعیتی این جامعه شناخته می‌شود. لبنانی‌ها، یمنی‌ها، فلسطینی‌ها و عراقی‌ها از جمله گروه‌های حاضر در این منطقه هستند.
البته نباید جامعه عرب‌آمریکایی را یک مجموعه یکپارچه با رفتار سیاسی مشابه دانست. رأی این گروه‌ها تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله سیاست خارجی آمریکا، وضعیت اقتصادی، روابط اجتماعی و گرایش‌های سیاسی قرار دارد.
در انتخابات ۲۰۲۴، بخشی از رأی‌دهندگان عرب‌تبار به دلیل نارضایتی از سیاست دولت جو بایدن و کامالا هریس در قبال جنگ غزه و حملات اسرائیل به لبنان، به ترامپ روی آوردند. مسعد بولوس، تاجر لبنانی‌آمریکایی و از نزدیکان خانواده ترامپ، نیز در سازمان‌دهی ارتباطات انتخاباتی جمهوری‌خواهان با این جامعه نقش داشت.
ترامپ در آن زمان با ارسال پیام‌هایی خطاب به لبنانی‌آمریکایی‌ها وعده داده بود که برای پایان دادن به جنگ و ویرانی در لبنان تلاش خواهد کرد.
اما دو سال بعد، بخشی از همان رأی‌دهندگان به این نتیجه رسیدند که دولت ترامپ به وعده‌های خود درباره کاهش درگیری‌های منطقه‌ای عمل نکرده است. تداوم تنش‌های خاورمیانه، جنگ با ایران و افزایش هزینه‌های زندگی نیز بر نارضایتی‌ها افزود.
روزنامه واشنگتن‌پست در گزارشی در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ با عنوان «چرا عرب‌آمریکایی‌هایی که به ترامپ رأی داده بودند، اکنون از عبدل‌السید حمایت می‌کنند؟» به بررسی این تغییر رفتار پرداخت.
این روزنامه با شماری از ساکنان دیربورن گفت‌وگو کرد که در انتخابات ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بودند، اما در رقابت سنا از نامزد دموکرات حمایت می‌کردند.
فای نمر، فعال اقتصادی لبنانی‌آمریکایی که در بسیج حمایت از ترامپ نقش داشت، در این گزارش گفته بود از رأی قبلی خود پشیمان نیست، اما رئیس‌جمهور به وعده‌هایش درباره لبنان عمل نکرده است.
مصطفی الجارودی، یکی دیگر از رأی‌دهندگان سابق ترامپ، نیز معتقد بود مایک راجرز در صورت ورود به سنا، اسرائیل را در اولویت قرار خواهد داد؛ در حالی که السید بر هزینه شدن مالیات آمریکایی‌ها در داخل کشور تأکید می‌کند.
این تغییر را می‌توان در یک نکته خلاصه کرد: بخشی از رأی‌دهندگانی که در سال ۲۰۲۴ با شعار «اول آمریکا» به ترامپ رأی داده بودند، در انتخابات ۲۰۲۶ همین شعار را در برنامه انتخاباتی عبدل‌السید جست‌وجو کردند.
شکاف در حزب دموکرات؛ چرا رقیب السید به اردوگاه جمهوری‌خواهان رفت؟
یکی دیگر از اتفاقات غیرمعمول این انتخابات، حمایت هالی استیونز، نماینده دموکرات کنگره و رقیب پیشین السید در انتخابات مقدماتی، از مایک راجرز بود.
استیونز که در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها رقابت را به السید واگذار کرده بود، در اول نوامبر و تنها دو روز پیش از انتخابات، حمایت خود را از نامزد جمهوری‌خواه اعلام کرد.
این تصمیم پس از اختلافات علنی میان او و السید بر سر مواضع نامزد دموکرات درباره اسرائیل و همچنین تبلیغات انتخاباتی برخی گروه‌های حامی او اتخاذ شد. استیونز از السید خواسته بود محتوای یک آگهی انتخاباتی منتقد اسرائیل را محکوم کند و نسبت به حضور حسن پیکر، چهره شناخته‌شده رسانه‌ای و فعال سیاسی ترقی‌خواه، در برنامه‌های انتخاباتی او نیز انتقاد داشت.
استیونز در ویدئویی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، گفت: «من امروز از مایک راجرز برای مجلس سنای آمریکا حمایت می‌کنم.»
این اتفاق برای جمهوری‌خواهان اهمیت تبلیغاتی داشت و ترامپ نیز از تصمیم او استقبال کرد. با این حال، حمایت یک چهره شناخته‌شده دموکرات از نامزد جمهوری‌خواه نتوانست مانع پیروزی السید شود.
این ماجرا نشان داد که رقابت انتخاباتی میشیگان تنها به تقابل دو حزب محدود نبود؛ بلکه اختلاف بر سر سیاست آمریکا در قبال اسرائیل، حمایت نظامی خارجی و مرزهای انتقاد از دولت اسرائیل، شکاف‌هایی جدی در درون حزب دموکرات نیز ایجاد کرده بود.
اقتصاد، بیمه درمانی و نفوذ لابی‌ها؛ برنامه‌ای فراتر از هویت مذهبی
اگرچه حملات هویتی بخش مهمی از فضای انتخاباتی را به خود اختصاص داد، اما برنامه اقتصادی و اجتماعی السید نیز در جلب حمایت رأی‌دهندگان نقش داشت.
او در کارزار انتخاباتی خود بر سه محور اصلی تأکید می‌کرد: کاهش نفوذ پول‌های بزرگ در سیاست، بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌ها و فراهم کردن پوشش درمانی همگانی.
شعار انتخاباتی او با عبارت «پول از سیاست خارج، پول در جیب مردم و بیمه درمانی برای همه» تلاش داشت مطالبات اقتصادی طبقه متوسط و اقشار کم‌درآمد را نمایندگی کند.
یکی از موضوعات مهم در کارزار او، هزینه‌های انتخاباتی و نقش لابی‌های سیاسی بود. در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها، هزینه‌های سنگینی از سوی کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) و گروه‌های سیاسی همسو برای مقابله با نامزدی السید صرف شد. گزارش‌های انتخاباتی از هزینه نزدیک به ۳۰ میلیون دلار در کارزار مخالفت با او حکایت داشتند.
السید این موضوع را به یکی از محورهای انتقادی خود تبدیل کرد و کوشید خود را نامزدی معرفی کند که در برابر نفوذ منابع مالی قدرتمند در سیاست آمریکا ایستاده است.
در کنار این موضوع، انتقاد او از حمایت نظامی آمریکا از اسرائیل و تأکید بر ضرورت هزینه کردن منابع مالی در داخل کشور، به بخشی از پیام انتخاباتی‌اش تبدیل شد.
در واقع، السید تلاش کرد رقابت را از سطح مناقشه درباره هویت مذهبی خود فراتر ببرد و آن را به پرسشی درباره اولویت‌های اقتصادی و سیاست خارجی آمریکا تبدیل کند.
پیروزی یک نامزد یا شکست راهبرد حملات هویتی؟
پیروزی عبدل‌السید را نمی‌توان صرفاً نتیجه حمایت جامعه مسلمانان یا عرب‌آمریکایی‌های میشیگان دانست. این اتفاق حاصل تلاقی چند عامل بود: نارضایتی از عملکرد اقتصادی دولت ترامپ، انتقاد از سیاست خارجی آمریکا، مخالفت با هزینه‌های نظامی در خاورمیانه، بسیج رأی‌دهندگان ترقی‌خواه و اختلافات درون حزب دموکرات.
در کنار این عوامل، حملات شخصی و مذهبی علیه السید نیز به یکی از موضوعات برجسته رقابت تبدیل شد؛ حملاتی که نتوانستند مانع پیروزی او شوند.
این انتخابات از منظر سیاسی حامل پیام مهمی برای جمهوری‌خواهان است. بخشی از رأی‌دهندگان عرب‌آمریکایی که در سال ۲۰۲۴ به دلیل نارضایتی از سیاست خارجی دموکرات‌ها به ترامپ رأی داده بودند، در سال ۲۰۲۶ بار دیگر رفتار انتخاباتی خود را تغییر دادند. این موضوع نشان می‌دهد حمایت انتخاباتی الزاماً به معنای وفاداری دائمی به یک حزب یا رئیس‌جمهور نیست و عملکرد دولت می‌تواند ائتلاف‌های سیاسی را دستخوش تغییر کند.
از سوی دیگر، ورود نخستین مسلمان به مجلس سنای آمریکا را باید در چارچوب تحولات جمعیتی و سیاسی این کشور نیز بررسی کرد. این اتفاق نشان می‌دهد هویت مذهبی و پیشینه مهاجرتی، با وجود حضور در مرکز حملات انتخاباتی، لزوماً مانعی قطعی برای دستیابی به بالاترین جایگاه‌های سیاسی نیست.
شاید مهم‌ترین پیام انتخابات میشیگان برای ترامپ این باشد که رأی‌دهندگانی که در سال ۲۰۲۴ به امید پایان جنگ‌ها و بهبود شرایط اقتصادی به او اعتماد کرده بودند، در سال ۲۰۲۶ عملکرد دولت را دوباره ارزیابی کردند.
عبدالرحمان محمد السید اکنون با پیروزی در این رقابت، نه‌تنها به نخستین مسلمان منتخب مجلس سنای آمریکا تبدیل شده، بلکه به یکی از چهره‌های مهم جریان ترقی‌خواه حزب دموکرات نیز راه یافته است؛ چهره‌ای که عملکرد او در سنا و نحوه مواجهه‌اش با سیاست داخلی و خارجی آمریکا می‌تواند در شکل‌گیری معادلات سیاسی این کشور در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ اهمیت پیدا کند.
نظر شما