شصت‌ویکمین روز از آغاز درگیری‌ها، روز عریان شدن تناقضات راهبردی کاخ‌سفید بود. دونالد ترامپ در مقابل دوربین‌ها ادعا می‌کند ایران در وضعیت «فروپاشی» است و باید «زودتر عاقل شود»، اما در راهروهای بسته پنتاگون، تیم امنیت ملی او در حال بررسی طرح هوشمندانه ایران برای تفکیک بحران هرمز از پرونده‌ هسته‌ای است. این دوگانگی رفتار، ناشی از یک واقعیت سخت اقتصادی است. محاصره‌ دریایی آمریکا، بیش از آنکه شریان‌های حیات ایران را قطع کند، اکسیژن بازارهای انرژی متحدان واشنگتن را قطع کرده است. وقتی فرودگاه‌های اروپا از اختلال پروازها می‌نالند و امارات، متحد استراتژیک آمریکا، از اوپک خارج می‌شود، مشخص است «دیپلماسی فشار حداکثری» به دیوار سخت واقعیت برخورد کرده است.

طرح ایران روی میز ترامپ؛ پیروزی عقلانیت بر اولتیماتوم

یکی از مهم‌ترین اخبار ۲۴ ساعت گذشته که در هیاهوی توییت‌های ترامپ گم شد، گزارش الجزیره مبنی بر بررسی «طرح صلح ایران» توسط تیم امنیت ملی آمریکا بود. تهران با یک پیشنهاد مبتکرانه، خواستار توقف جنگ و بازگشایی تنگه هرمز در ازای لغو محاصره‌ بنادرش شده و مذاکرات هسته‌ای را از این پکیج فوری جدا کرده است.
این طرح، کاخ سفید را در یک تله‌ دیپلماتیک قرار داده است. اگر ترامپ این طرح را بپذیرد، عملاً به شکست شرط اصلی خود (یعنی تسلیم هسته‌ای فوری ایران) اعتراف کرده است و اگر آن را رد کند، باید مسئولیت جهش دوباره‌ قیمت نفت، قحطی سوخت جت در آسیا و اروپا و نارضایتی رأی‌دهندگان آمریکایی را بپذیرد. اینکه آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید می‌گوید «مذاکره‌کنندگان در حال ارتباط با ایران هستند» نشان می‌دهد برخلاف لفاظی‌های ترامپ، واشنگتن به‌شدت به یک راه خروج از این باتلاق تورم‌زا نیاز دارد.