انگور از میوه هایی است که از زمان های بسیار قدیم مورد استفاده بشرقرار گرفته است. درباره تاریخ و سابقه انگور دو نظر وجود دارد عده ای بر این باورند که انگور حتی پیش از پیدایش غلات مورد استفاده بوده است و معتقدند انگور به صورت وحشی به مقدار فراوان در جنگل ها وجود داشته و انسان های نخستین از برگ و میوه آن استفاده می کرده اند. گروهی دیگر می گویند تاریخ مصرف انگور مربوط به 6 تا 7 هزارسال پیش است.

پزشکان تاجیک معتقدند که یک دانه کشمش خیلی بیشتر از یک حبه انگور مفید است، این میوه برای معده، کبد، کلیه، مثانه و سینه مفید می‌باشد، ولی درخوردن این میوه نباید زیاده‌روی کرد و روزانه 21 عدد آن برای بالا بردن هوش و تقویت ذهن طبق فرمایش حضرت علی (ع) کافی می‌باشد.

«مویز» میوه خشکی از انگور سیاه است ارزش غذایی بالایی دارد، به همین دلیل تاجیکان از این میوه به عنوان تنقلات مفید استفاده می‌کنند. تاجیکان این میوه را به همراه مغز دانه زردآلو مصرف کرده و معتقدند که ارزش غذایی آنرا افزایش می‌دهند.

با خوردن مویز، غلظت خون کاهش می‌یابد رگ‌های خونی منبسط می‌شود و خون می‌تواند با سرعت بیشتری در بدن جریان یابد و در نتیجه مانع انباشته شدن پلاکت‌های خون روی هم می‌شود و از لخته شدن خون پیشگیری می‌کند.

به طورکلی مویز درمان کننده بیماری‌های قلبی و پایین آورنده فشار خون است و برای بیماران دیابتی بسیار مفید می‌باشد.