ماه مبارک شعبان سراسر بهجت و سرور است. سوم شعبان روز میلاد پربرکت امام حسین(ع)، روزی است که در کنار شادی و سرور شایسته است با هدف معرفتاندوزی، برای بازخوانی اهداف مکتب حسینی اقدام کنیم. آرمان امام حسین(ع) با اهداف خدایی و برای اصلاح امور اجتماعی کاملاً مبتنی بر مبانی دینی و براساس معارف الهی، نبوی و ولایی است. محبت به امام حسین(ع) در میان همه مسلمانان جهان و حتی غیرمسلمانان نشأت گرفته از محبتی است که نبی مکرم اسلام(ص) در دل به ایشان داشتهاند: «حسین منی و أنا من حسین». به مناسبت میلاد امام حسین(ع) و به منظور تشریح ابعاد میلاد ایشان و دریافت پیام سیره حسینی با حجتالاسلام والمسلمین دکتر وحدتی شبیری، مدیر مدرسه عالی فقاهت عالم آلمحمد(ع) به گفتوگو پرداختهایم که در ادامه مشروح آن را میخوانید.
جهان به بوی نام حسین(ع) معطر شد
حجتالاسلام والمسلمین وحدتی شبیری با عرض تبریک ولادت با سعادت امام حسین(ع) به امام زمان(عج) و جد بزرگوارشان امام هشتم(ع)، در مورد میلاد امام سوم شیعیان مطرح کرد: بنابر قول مشهور بین علمای امامیه، میلاد امام حسین(ع) در سوم ماه شعبان سال چهارم هجری است. در توقیع شریف امام زمان(عج) آمده است در روز سوم ماه شعبان این دعا خوانده شود: «اَللّهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فی هذَا الْیَوْمِ...» از این جمله در این دعا برداشت میشود میلاد مبارک امام حسین(ع) در سوم ماه شعبان است. محتوای این عبارت این است خدایا من تو را میخوانم به حق متولد در این روز؛ که روز سوم شعبان است.
نقل شده سلمی یا اسما بنت عمیس، حضرت را در جامهای سفید پیچید و به خدمت پیامبر(ص) برد. ایشان در گوش راست حضرت اذان و در گوش چپ ایشان اقامه خواندند. پس از آن، جبرئیل نازل شد و سلام خداوند متعال را به پیامبر گرامی اسلام(ص) ابلاغ کرد و گفت: چون علی نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی است پس او را به اسم پسر کوچک هارون نام بگذار. نام پسر کوچک هارون شبیر بود که این واژه به زبان عبری است و ترجمه آن به زبان عربی میشود «حسین» که مترادف شبیر است. لذا نام این کودک متولد در روز سوم ماه شعبان، حسین شد.
وقتی نبی اکرم(ص) همه چیز را میداند
مدیر مدرسه عالی فقاهت عالم آلمحمد(ع) در ادامه با اشاره به سیره نبی رحمت(ص) در هنگام تولد امام سوم شیعیان مطرح کرد: پیامبر اکرم(ص) فرزند دلبندشان را که تازه متولد شده بود؛، بوسیدند و بعد گریه کردند و فرمودند: پسرم تو را مصیبتی عظیم در پیش است. خداوندا و خدایا کشنده او را لعنت کن. سپس فرمودند: اسما، این خبر را به فاطمه(س) مگو. بعد از هفت روز که از تولد امام حسین(ع) گذشت، پیامبر اکرم(ص) به اسما فرمودند فرزند را نزد من بیاور؛ اسما نقل میکند: وقتی کودک را نزد حضرت بردم گوسفند سفیدی برای ایشان عقیقه کردند. یک ران گوسفند را به قابله دادند و موهای سر حضرت را تراشیدند و به وزن موی سر ایشان نقره تصدق کردند و خلاق(نام عطر) بر سر این کودک مالیدند و او را بر دامن خود گذاشته و فرمودند: ای اباعبدالله، چه بسیار گران است بر من کشته شدن تو و بعد بسیار گریستند. اسما در ادامه عنوان میکند به حضرت عرض کردم: پدر و مادرم فدای تو باد، این چه خبر است که در روز اول ولادت گفتید و امروز هم میفرمایید و گریه میکنید؟ حضرت فرمودند: میگریم بر این فرزند دلبند خودم که گروهی کافر ستمکار از بنیامیه او را خواهند کشت. شفاعت من به ایشان نمیرسد. مردی که در دین خداوند رخنه میکند، فرزندم را خواهد کشت. کسی که به خداوند عظیم کافر است. بعد هم در درگاه خداوند به این صورت دعا کردند: خداوندا! از تو درخواست میکنم در حق این دو فرزندم آنچه را که ابراهیم در حق ذریه خود درخواست کرد، خداوندا! تو دوست دار ایشان را و دوست دار هر که دوست میدارد ایشان را و لعنت کن هر که ایشان را دشمن دارد، لعنتی چندان که آسمان و زمین پر شود» (امالی شیخ طوسی: ص ۳۶۷، مجلس ۱۳، حدیث ۷۸۱).
ندای لبیک دوستداران حسین(ع) هنوز به گوش میرسد
استاد حوزه در زمینه مناسبتهای ابتدای ماه شعبان با اشاره به گرامیداشت ایام ولادت معصومان(ع) به عنوان بهانه برای توجه به سیره و سبک زندگی ائمه اطهار(ع) بیان کرد: مناسک دینی اقامه اعیاد و گرامیداشت میلاد ائمه اطهار(ع) به این منظور در فرهنگ دینی ما اهمیت دارد که ما خط ائمه اطهار(ع) و مسیری که بزرگواران ما ترسیم فرمودند را بشناسیم و با مقام امامت آشنا شویم و به ندایی که امام حسین(ع) سر دادند لبیک بگوییم. در زیارت امام حسین(ع) میخوانیم: «لبیکَ داعِیَ الله» یعنی ای کسی که ما را به سمت خداوند متعال دعوت میکنی، من به ندای تو لبیک میگویم. اگر در زمانی که شما ای امام و سالار شهیدان، قیام فرمودید و با ستمگران زمانه پنجه در پنجه افکندید توفیق نداشتم به یاری شما بشتابم؛ اما اکنون از سویدای قلبم به تو اعلام میکنم راهی که تو ای امام پیمودی را میپیمایم. همه این موارد بهانهای است برای اینکه ما مقام امام را بشناسیم.
جایگاه امامت از زبان امام رئوف(ع)
دکتر وحدتی شبیری در ادامه با اشاره به حدیثی از امام رئوف(ع) در مورد جایگاه و شأن امامت در باورهای دینی بیان کرد: امام رضا(ع) در روایتی میفرمایند: «الامام، الانیس الرفیق و الوالد الشفیق والاخ الشقیق و الامُّ البّرة بالولد الصغیر و مفزع العباد فی الداهیة النآد. الامام، امین الله فی خلقه و حجته علی عباده و خلیفته فی بلاده و الداعی الی الله و الذاب عن حرم الله، الامام، المطهر من الذنوب، المبرا عن العیوب، المخصوص بالعلم الموسوم بالحلم، نظام الدین و عز المسلمین و غیظ المنافقین و بوار الکافرین. الامام، واحد دهره لایدانیه احد و لا یعادله عالم و لا یوجد منه بدل و لا له مثل و لا نظیر. مخصوص بالفضل کله من غیر طلب منه له و لااکتساب بل اختصاص من المفضّل الوهاب»(مسند الامام الرضا علیهالسلام / ج ۱/ ص ۶۹).
امام هشتم(ع) شخص امام را به عنوان انیس، مهربان، پدری دلسوز و برادری خیرخواه و همچون مادری که به فرزند خردسال خود مهربان و رئوف است، معرفی میکنند. ایشان شخصیت و شأن امام را در ادامه اینگونه بیان میکنند: امام پناهگاه بندگان خداست. در بزرگترین گرفتاریها امام، امین خداوند متعال در میان مخلوقات و حجت خدا بر بندگان او و جانشین خداوند در بلاد و شهرهای او است. امام رضا(ع) با دریای بیپایان علمشان در تعریف جایگاه امامت بیان میکنند امام داعی الی الله است، یعنی امام به سوی خدا دعوت میکند. امام از حرم خدا دفاع میکند. امام از همه گناهان مبرا و از همه عیبها پاک است و علم و دانش ایشان از ناحیه خدا افاضه شده است. امام مانند نخ تسبیحی که دانههای پراکنده را گرد هم میآورد مایه عزت مسلمانها و مایه غیظ و غضب منافقان و مایه هلاک کافران و دشمنان اسلام است.
آرمان حسینی هنوز زنده است
در پایان، مدرس و پژوهشگر حوزه دین با تأکید بر اهمیت شناخت مقام امامت، در مورد آرمان امام حسین(ع) برای زندگی امروز ما مطرح کرد: با مراجعه به کتب تاریخی و مطالعه سیره و توجه به حالات سیدالشهدا(ع) متوجه میشویم ایشان در هنگام وصیت و سفارش به برادرشان محمد بن حنفیه فرمودند: «یا اخی والله لو لم تکن فی الدنیا ملجأ و لا مأوی لما بایعت یزید بن معاویة ابدا؛ برادرم! حتی اگر در دنیا هیچ پناه و آشیانی نداشته باشم، به خدا قسم هرگز با یزید پسر معاویه بیعت نخواهم کرد»(بحارالأنوار، ج ۴۴، ص ۳۲۹).
اکنون زمانی است که نیاز به آموزههای امام حسین(ع) داریم. جبهه مقاومت افتخارش این است راه امام حسین(ع) را طی میکند. اگر آمریکا و بهخصوص سگ دستآموز او باند تبهکار صهیونیسم، ما و مسلمانهای پاکباخته را تحت شدیدترین فشارها و تحریمها قرار بدهد، هرگز دست از انقلاب اسلامی و میراث خون شهیدانمان برنخواهیم داشت که هدف ما از سیره و آموزههای امام حسین(ع) است. ایشان فرمودند: «أنی لم أخرج أشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما و إنما خرجت لطلب الإصلاح فی أمه جدی أرید أن آمر بالمعروف و أنهی عن المنکر و أسیر بسیره جدی و أبی؛ همانا من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برای فساد و ستمگری از شهر خود بیرون آمدم؛ بلکه هدف من از این سفر، امر به معروف و نهی از منکر و خواستهام از این حرکت، اصلاح مفاسد امت و احیای سنت و قانون جدّم، رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم، علیبنابیطالب(ع) است...»(بحارالانوار، ۴۴/۳۲۹ و ابن شهر آشوب، ١٤٠٣ق، ج ٤: ٨٩).
همانطور که از حدیث شریف مشخص است امام(ع) برای امر به معروف و نهی از منکر و پیمودن مسیر پیامبراکرم(ص) و احیای راه و روش پدر بزرگوارشان امیرالمؤمنین(ع) قیام کردند. از درگاه خداوند متعال بهطور مکرر و به صورت دعایی همیشگی میخواهیم همه ما در مسیر امام حسین(ع) راه بپیماییم و سنت الهی را زنده نگه داریم.
نظر شما