رئیس فیفا در ننگ‌آورترین دوره ریاست بر این سازمان پرونده‌ای مملو از خیانت و دوگانگی را به اسم خود به ثبت رسانده و جام جهانی را که روزگاری محل همبستگی و صلح ملل در جهان بود را تبدیل به محفلی برای دشمنی کرده است. چرا؟ چون او به پول آمریکا برای رسیدن به امیال شخصی خود نیاز مبرم دارد.

آش این‌قدر شور است که حتی متحدان اینفانتینو هم به طور آشکار او را به نقد می‌کشند و مورد استحضا قرار می‌دهند. جایی که گاردین می‌نویسد: «براساس اساسنامه خود، فیفا باید بی‌طرفی سیاسی را رعایت کند. با این حال، آنچه رخ داده از حد کاریکاتوری گذشته و به ابتذالی هولناک رسیده است».

اما مگر نه اینکه فیفا حامی صلح خود را معرفی می‌کند، پس چرا در حالی که خاورمیانه در آتش جنگ‌افروزی ترامپ و نتانیاهو می‌سوزد سکوت کرده و خود را به خواب ابدی زده است؟ چرا در مقابل حمله به ورزشگاه‌ها، مدارس و کودک‌کشی آمریکایی‌ها خفه‌خون گرفته است؟

تاریخ این سکوت و این بی‌تفاوتی تهوع‌آور را از یاد نخواهد برد و بر گردانندگان بی‌وجود و پول‌پرست فیفا در روزگاری نه‌چندان دور نفرین ابدی خواهد فرستاد.