اما این بازگشت، بیش از هر چیز شبیه یک عملیات پیچیده و فشرده است. فدراسیون فوتبال با برگزاری جلسات متعدد، سرانجام تصمیم به ادامه رقابت‌ها گرفته و حالا سازمان لیگ باید جزئیات اجرایی آن را نهایی کند.
بر اساس برنامه جدید، مسابقات به‌صورت متمرکز در یک شهر برگزار خواهد شد؛ تصمیمی که در ظاهر ساده اما در عمل بسیار دشوار است. تیم‌ها باید هر سه روز یک‌بار به میدان بروند تا لیگ طی حدود ۲۸ روز به پایان برسد و تداخلی با برنامه تیم ملی برای جام جهانی ایجاد نشود. در این میان، حفظ آمادگی بدنی بازیکنان ملی‌پوش و فراهم کردن زمان ریکاوری، به یکی از خطوط قرمز فدراسیون تبدیل شده است.
اما چالش اصلی، در تامین زیرساخت‌هاست؛ میزبانی همزمان هشت مسابقه و تأمین زمین‌های تمرینی برای ۱۶ تیم، نیازمند شهری با امکاناتی کم‌نظیر است. موضوعی که پیش‌تر هم باشگاه‌هایی مانند استقلال و پرسپولیس نسبت به آن هشدار داده بودند.
در چنین شرایطی، گزینه‌ها محدود به نظر می‌رسد و بسیاری از نگاه‌ها دوباره به تهران دوخته شده؛ شهری که با وجود همه کاستی‌ها، هنوز تنها نامزد جدی برای میزبانی این ماراتن فشرده است.
حالا فدراسیون فوتبال با یک معادله چندمجهولی روبه‌روست: فشردگی زمان، آمادگی تیم ملی، عدالت رقابتی و محدودیت زیرساخت‌ها. معادله‌ای که حل آن، بیش از هر زمان دیگری به یک «فرمول دقیق» نیاز دارد.