پس از جنگ تحمیلی اخیر علیه ایران که از خاک کشورهای عربی انجام شد، واقعیت این است که برگزاری و ادامه حضور در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی برای کشورمان معنا و مفهومی ندارد. از خاک امارات، عربستان، قطر و بحرین موشک‌ها به سمت ایران شلیک می‌شد و این کشورها آشکارا از آمریکا برای نابودی همسایه مسلمان خود حمایت می‌کردند.این واقعیت تلخ، پرده از جیره‌خواری برخی کشورهای مسلمان از صهیونیست‌ها برمی‌دارد. آن‌ها که خود را میزبان بازی‌های همبستگی معرفی می‌کنند، در عمل تفرقه می‌کارند و فریاد مظلومیت کودکان و زنان بی‌گناه کشته‌شده در حملات به ایران را به عنوان کشورهای مسلمان نشنیده می‌گیرند.
در سوی دیگر اما نمونه‌ای در خور تأمل می‌بینیم: اسپانیا. کشوری که غیر مسلمان محسوب می‌شود و هیچ الزام دینی برای همراهی با ایران ندارد، اما در روزگار حمله به ایران، سمت حق و عدالت ایستاد و علیه صهیونیست‌ها موضع گرفت. اسپانیا نشان داد که همبستگی ریشه در اخلاق و انسانیت دارد، نه در پرچم و آیین. این کشور ثابت کرد که کنار ایرانِ با تمدن و مردم حق‌طلب می‌ایستد، در حالی که کشورهای عربی برای منافع کوتاه‌مدت خود، از هم‌کیشی و هم‌دینی عبور کردند، با صهیونیست‌ها هم‌قدم شدند و خاک خود را برای تجاوز به ایران در اختیار آمریکا قرار دادند.در چنین شرایطی آیا همبستگی اسلامی در میدان ورزش معنا پیدا می‌کند، یا در میدان عمل و سیاست؟ تا وقتی کشوری غیر مسلمان چون اسپانیا از مسلمانان ایران حمایت می‌کند و کشورهای مدعی اسلام، خیانت می‌کنند، برگزاری چنین بازی‌هایی نه‌تنها بی‌معنا، بلکه توهینی به حقیقت است. زمان آن رسیده که این بازی‌ها با تحریم و اعتراض جدی مواجه شود. همبستگی اگر قرار است زنده شود، باید از موضع‌گیری شجاعانه و عملِ اخلاقی آغاز شود نه از سالن‌های ورزشی که میزبانانش پشت درهای بسته، نقشه نابودی همسایه را می‌کشند.

خبرنگار: امین غلام نژاد