ششمین جشنواره ریواس در شهر ریوش برگزار شد؛ رویدادی که برگزاری آن و توجه به ظرفیتهای بومی منطقه، ارزشمند است و جا دارد از تمامی دستاندرکاران آن و مسئولان محلی قدردانی شود.
با این حال، برخی کاستیها وجود داشت که توجه به آنها میتواند نسخه پختهتر و آبرومندانهتری از جشنواره را در سالهای آینده رقم بزند که در یادداشت به این موارد پرداختهام.
محل نامناسب برگزاری جشنواره
محوطهای که برای برگزاری انتخاب شده بود، در شأن مردم و بازدیدکنندگان نبود. ازدحام شدید، کمبود فضا و محدودیت امکانات سبب شد کیفیت تجربه بازدیدکنندگان کاهش پیدا کند.
ترافیک سنگین و گرههای تردد
با وجود اینکه مسیرهای زیادی برای ورود و خروج در نظر گرفته شده بود؛ اما حجم بالای خودروها مدیریت نشده بود و مسیر نیمساعته ریوش تا کاشمر، بیش از یک ساعت طول کشید و ترافیکی سنگین ایجاد شد؛ بهخصوص با توجه به اینکه زمان برگزاری رویداد جمعه؛ روز پررفتوآمد خانوادهها به تفرجگاههای ریوش بود. شاید انتخاب روز دیگری میتوانست فشار ترافیکی را کاهش دهد.
فاصله گرفتن جشنواره از محور اصلی آن یعنی ریواس
با وجود اینکه عنوان جشنواره «ریواس» بود، تعداد غرفههای مربوط به این محصول بسیار اندک بود. بیشتر فضا به محصولات جانبی مثل فستفود، بستنی، انواع خوراکیها و صنایع دستی اختصاص داشت که هویت اصلی رویداد را کمرنگ میکرد.
قیمتگذاری نامتعارف
قیمت ریواس در محل جشنواره بیش از ۲۰۰هزار تومان بود، در حالی که در بازار مجاور همان منطقه ۱۵۰ تا ۱۸۰هزار تومان عرضه میشد. این اختلاف قیمت، آنهم در یک جشنواره بومی، تصویر حرفهای و منصفانهای را ایجاد نمیکند.
غفلت از بهرهبرداری واقعی فرهنگی و اقتصادی
در مجموع، جشنواره ریواس ظرفیت بالایی برای معرفی شهرستان کوهسرخ و برند کردن نام آن دارد؛ اما هنوز خروجی اقدامها متناسب با این ظرفیت نیست و برنامهریزیها بیشتر در حد «برگزاری» باقی میماند، بدون اینکه به بهرهبرداری واقعی فرهنگی، اقتصادی یا گردشگری منجر شود. با کمی برنامهریزی منسجمتر، توجه به زیرساختها و تمرکز بر هویت اصلی جشنواره، میتوان سال آینده شاهد رویدادی بود که هم در شأن مردم باشد و هم نام شهرستان را بلندآوازهتر کند.
نظر شما