مومیایی «لا دونسِیا» که با نام «دختر لیولایاکو» نیز شناخته می‌شود، یکی از سالم‌ترین مومیایی‌های جهان است. او دختری از تمدن اینکا و حدوداً ۱۳ تا ۱۵ ساله بود که حدود ۵۰۰ سال پیش (در حدود قرن پانزدهم میلادی) در چارچوب آیین قربانی انسانی اینکاها به نام «کاپاکوچا» جان باخت. این مومیایی همراه با دو کودک دیگر (دختری حدود ۶ ساله و پسری حدود ۷ ساله) در ۱۶ مارس ۱۹۹۹ در قله آتشفشان لیولایاکو با ارتفاع ۶۷۳۹ متر در رشته‌کوه آند، در مرز آرژانتین و شیلی کشف شد. این سه قربانی در اتاقک‌های سنگی کم‌عمق در ارتفاع بسیار زیاد قرار داده شده بودند؛ جایی که دمای بسیار پایین، خشکی هوا و کمبود اکسیژن باعث مومیایی‌شدن طبیعی و بسیار خوب بدن‌هایشان شده بود. «لا دونسیا» در حالی پیدا شد که به حالت نشسته و شبیه وضعیت خواب قرار داشت. او لباس آیینی مجللی به نام «کومبی» از پارچه ظریف اینکایی بر تن داشت و با یک سربند پَر تزئین شده بود. وی به طبقه «آکیاها» یا «دوشیزگان خورشید» تعلق داشت؛ دخترانی که برای نقش‌های مهم مذهبی و آیینی انتخاب می‌شدند. بررسی‌های علمی (از جمله آزمایش مو و بافت بدن) نشان داد که این دختر در ماه‌ها و هفته‌های پیش از مرگش مقدار فزاینده‌ای برگ کوکا و نوشیدنی الکلی تهیه‌شده از ذرت تخمیرشده مصرف کرده است. احتمالاً از این مواد برای کاهش اثرات ارتفاع زیاد (بیماری ارتفاع) و ایجاد حالت بی‌حسی استفاده شده بود؛ حالتی که باعث شد او در خواب و بر اثر سرمای شدید جان خود را از دست بدهد.