آیت‌الله سید ابوالحسن طالقانی (پدر مرحوم استاد سید محمود طالقانی) از شاگردان میرزای شیرازی و سید اسماعیل صدر بود.

بعد از تکمیل تحصیلات خود قصد توطن در حوزه نجف اشرف را داشت، اما نامه یکی از خواهران عالمه‌اش وی را پس از ۱۸ سال به شهر و دیار خود برگرداند.

خواهرش به او نوشت :

«اقامت تو در نجف اشرف برای ما چندان افتخاری ندارد ، اگر تو برادری شدی که چراغ دودمان پدر را روشن نگه داشتی و به درد این مردم فقیر خوردی ، برای ما بسی افتخار است».

در پی این نامه، سید ابوالحسن طالقانی به تهران بازگشت و در کنار تدریس در حوزه تهران، در سنگر مسجد، مرجع امور مردم گردید.

(طالقانی فریادی در سکوت ص ۵۸).