بهگزارش قدس آنلاین، اگرچه مقامات تهران بیتوجه به تهدیدهای مدام رئیس جمهور ایالات متحده، با حوصله و دقت، پس از ۱۰روز، پاسخ نوشتاری خود به متن پیشنهادی صلح آمریکا را از کانال پاکستان به کاخ سفید ارائه کردند، اما زیادهخواهی ترامپ همچنان ادامه داشته و وی مانند بچههای نقنقو، دنبال بهانهگیری و البته کشاندن پای دیگر طرفها به میدان درگیری با جمهوری اسلامی است؛ تیری که البته تا اینجای کار به سنگ خورده است.
پاسخ به طرح واشنگتن که در این مرحله بر موضوع خاتمه جنگ در منطقه متمرکز است شامگاه دوشنبه ارسال شد، متنی که بقایی، سخنگوی وزارت خارجه آن را «منطقی و سخاوتمندانه» خوانده است. طبق ادعای رسانه العربی الجدید «پاسخ ۱۴بندی» ایران بر مذاکره درباره مسائل اختلافی هستهای طی ۳۰ روز تأکید دارد و در مرحله نخست بر توقف جنگ، بازگشایی تنگه هرمز و پایان محاصره متمرکز است. همچنین شامل تعهد متقابل به توقف جنگ در تمامی جبهههاست. طبق گزارش رسانه مذکور، جمهوری اسلامی در پاسخ خود انعطاف زیادی نشان داده و با بررسی پرونده هستهای طی ۳۰ روز موافقت کرده است؛ موضوعی که پیشتر حاضر نبود در این بازه زمانی درباره آن گفتوگو کند و بر موکول شدن آن به مراحل بعدی تأکید داشت. تهران همچنین شرط کرده محاصره دریایی اعمال شده ایران پایان یابد، تحریمهای فروش نفت لغو و داراییهای بلوکه شده ایران پس از امضای تفاهم اولیه آزاد شود.
طبق گزارش والاستریت ژورنال پیشنهاد تازه ایران همه نقاط اختلافی و بهویژه موضوع هستهای را پوشش نمیدهد. در تحلیل این روزنامه آمریکایی آمده است: تهران پیشنهاد کرده پرونده هستهای طی ۳۰ روز مورد بحث قرار گیرد و رقیق کردن بخشی از اورانیوم غنیشده با خلوص بالا و انتقال باقیمانده آن به کشوری غیر از آمریکا را پیشنهاد میدهد. در خصوص غنیسازی اورانیوم نیز والاستریت ژورنال گزارش داده تهران آمادگی خود را برای تعلیق غنیسازی اعلام کرده، اما برای دورهای کوتاهتر از ۲۰سالی که واشنگتن خواستار آن است. در عین حال، ایران بر مخالفت خود با برچیدن تأسیسات هستهایاش تأکید کرده است.
باید منتظر ورود به مرحله تنش نظامی بود؟
در شرایطی که گمانهزنیها درباره مفاد پیشنهادی ایران همچنان ادامه داشته و بهویژه برخی رسانههای غربی آن را منطقی و قابل بحث میدانند اما ترامپ با واکنش منفی و خط و نشان کشیدن نشان داد از شرایط جاری و مقاومت تهران مقابل زیادهخواهیهایش به ستوه آمده است. ترامپ که حتی پیش از دریافت پاسخ جمهوری اسلامی این گونه به تهران تاخته بود؛ «ایران به مدت ۴۷سال با ایالات متحده و بقیه جهان بازی کرده و به ما خندیدند اما دیگر نخواهند خندید»، پس از دریافت پاسخ کتبی، در پیامی که بوی تهدید میدهد، نوشت: «پاسخ به اصطلاح نمایندگان ایران را خواندم. من آن را دوست ندارم - کاملاً غیر قابل پذیرش است!». او به این هم بسنده نکرد و در ادامه تناقضسراییهای این روزهای خود در گفتوگو با فاکسنیوز مدعی شد طرف ایرانی به او گفته نمیتواند اورانیوم غنیشده را در اختیار قرار بدهد زیرا فناوری آن را ندارد. ترامپ سریع گوشی به دست شده و با نخست وزیر رژیم صهیونیستی تماس تلفنی برقرار و موازی با آن با انتشار عکسی از خود در کنار بنیامین نتانیاهو به زعم خود به جمهوری اسلامی پیام تهدید مخابره کرد!
به همه بحثها انتشار مصاحبه روز گذشته رئیس جمهور ایالات متحده که میگوید جنگ علیه ایران پایان نیافته و ممکن است برای دو هفته دیگر ادامه یابد را باید افزود که گمانهزنیها درباره خطر آغاز ماجراجویی دیگر از سوی واشنگتن را افزایش داده است. طبق آنچه علی قلهکی، تحلیلگر سیاسی مینویسد: «پاسخی که ایران به پاکستان داده برای آمریکا خوشایند نبوده؛ «توییت ترامپ» و «پیشواکنش نتانیاهو» همین را میرساند. ایران بر «پایان جنگ»، «رفع تحریم» و «رفع محاصره دریایی» متمرکز است ولی طرف مقابل حتماً «۴۰۰ کیلو اورانیوم» را میخواهد! از این پس باید منتظر نقطه ورود به تنش نظامی بود!».
شکست سناریو جنگطلبانه ترامپ
سخن گفتن از احتمال افزایش تنشها در شرایطی است که مقامات آمریکا نسبت به پیامدهای یک درگیری گسترده و فرسایشی بهشدت نگران هستند. روندهای جاری از برنامهریزی تیم ترامپ برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت تبعات حماقت خود و تلاش برای کشاندن دیگر طرفهای منطقهای و جهانی به دایره رویارویی با جمهوری اسلامی حکایت دارد؛ سناریویی که شواهد موجود از شکست آن حکایت دارد. آمریکا و رژیم صهیونیستی این روزها تلاش دارند عملاً با قایم شدن پشت شیخنشین امارات، جنگ علیه کشورمان را پیش ببرند و از سویی مطالبه هفته پیش شخص ترامپ از کره جنوبی برای ورود عملیاتی به تقابل با ایران و پیوستن به پروژه «آزادی هرمز» پس از اصابت مشکوک پرتابه ناشناس به کشتی باری این کشور نمود چنین برنامه و سیاستی است. «چو هیون» وزیر امور خارجه سرزمین جومونگ ولی دیروز با رودست زدن به ترامپ، ادعای ضدایرانی وی را رد کرده و گفت درباره حادثه «بررسی دقیقتری» باید انجام شود.
ایالات متحده برنامه گسترش جنگ علیه ایران را همچنین با ارائه قطعنامه مشترک با کشورهای عربی در شورای امنیت سازمان ملل دنبال میکند. پیشنویس قطعنامه بحرین و ایالات متحده با حمایت کویت، قطر، عربستان و امارات که از جمهوری اسلامی میخواهد حملات در تنگه هرمز را متوقف کند بهزودی ارائه خواهد شد. اما در شرایطی که ترامپ با نیت دیداری دوروزه از پکن فردا راهی چین خواهد شد، به نظر تلاش واشنگتن برای همراه کردن اژدهای زرد در تقابل با ایران یکی از محورهای رایزنیها خواهد بود. بلومبرگ گزارش داد رئیس جمهور ایالات متحده قصد دارد شی جینپینگ را در ارتباط با فروش تسلیحات و خرید نفت از ایران زیر فشار قرار دهد، ایدهای که با توجه به اظهارات دیروز اسماعیل بقایی و اینکه ما با چین به عنوان یکی از شرکای راهبردی در ارتباطیم از هم اکنون محکوم به شکست است.
ناکامی پروژه آمریکا و رژیم صهیونیستی در کشاندن پای طرفهای سوم به تقابل با ایران را حتی در نوع واکنش کشورهای اروپایی به این ماجرا میتوان به وضوح دید. اگرچه ترامپ تلاش کرده با نوع رفتار و گفتار خود متحدان را در محذوریت قرار داده و به دفاع از خود بکشاند، اما وزیر خارجه ایتالیا همزمان با تهدیدهای او برای خارج کردن سربازان آمریکایی از پایگاههای ناتو در ایتالیا، بار دیگر تأکید کرده رم قطعاً وارد جنگ علیه تهران نخواهد شد. جالبتر نوع واکنش فرانسه و انگلیس است. کمی پس از انتشار اخباری در مورد اعزام ناوگان دو کشور مذکور به خلیج فارس و در حالی که کاظم غریبآبادی، معاون حقوقی و بینالمللی وزارت خارجه هشدار داد استقرار نیروهای بیگانه در تنگه هرمز با واکنش فوری ایران مواجه خواهد شد، امانوئل مکرون، رئیس جمهور سرزمین خروسها با عقبنشینی از اقدام دولتش تأکید کرد «اعزام نیرو برای بازگشایی تنگه هرمز هرگز گزینه فرانسه نبوده بلکه بهدنبال یک مأموریت برای حفظ امنیت است که با ایران هماهنگ شده باشد». کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا نیز با وجود فشارهای واشنگتن تأکید کرد «ما وارد رویارویی با ایران نخواهیم شد».
در نهایت شواهد گواه آن است که ترامپ در باتلاق جنگ گرفتار شده و برای فرار از مهلکه تلاش دارد به هر شکل ممکن طرفهای مختلف را درگیر کرده و به میدان بکشاند ولی تیر او هر بار به سنگ خورده است. حتی اروپاییها با وجود اعزام ناو جنگی (که تلاشی برای راضی کردن ترامپ تلقی میشود)، با اقدامهای خود فاصله با واشنگتن را حفظ کرده و سیاست خارجی مستقلی را پیگیری میکنند که به هیچ وجه مطلوب واشنگتن نخواهد بود. ترامپ هم اگرچه ژست نارضایتی گرفته و مدعی است پیشنهاد جمهوری اسلامی را دوست ندارد! با این حال گزینههای زیادی برای پاسخگو کردن تهران مقابل خود نمیبیند تا جایی که حتی نزدیکترین متحدان هم از همراهی با او سر باز میزنند. اکنون او یا باید منطقی رفتار کرده و با پیگیری دیپلماسی به دنبال فرار آبرومندانه از جنگ باشد و یا همچنان در مسیر اهداف صهیونیستها اقدام کرده و منافع آمریکا را در معرض خطر قرار دهد.
نظر شما