با گذشت هفتهها از توقف درگیری نظامی میان ایران و محور آمریکایی ـ صهیونیستی، اکنون تصویر تهران بیش از هر زمان دیگری نشاندهنده ورود کشور به مرحلهای تازه از نبرد است؛ نبردی که اینبار نه با موشک و پهپاد، بلکه با فشار اقتصادی، جنگ روانی و محدودیتهای مالی دنبال میشود.
پایتخت ایران در روزهای پس از آتشبس، نه نشانی از فروپاشی دارد و نه روحیه شکست. خیابانهای شلوغ، کافههای پرجمعیت و حضور گسترده مردم در فضاهای عمومی، این پیام روشن را به بیرون مخابره میکند که جامعه ایران با وجود فشارها همچنان ایستاده است. همین مسئله شاید مهمترین دلیل تغییر راهبرد واشنگتن باشد؛ زیرا در میدان نظامی، نه تنها اهداف اصلی آمریکا و اسرائیل محقق نشد، بلکه ایران توانست بخشی از قدرت بازدارندگی خود را به نمایش بگذارد.
در چنین شرایطی، تشدید فشار بر بازار ارز، تحریمهای دریایی و افزایش نااطمینانی اقتصادی را باید ادامه همان جنگ دانست؛ جنگی که اکنون ابزار آن از بمب و موشک به دلار و تحریم تغییر کرده است. بسیاری از تحلیلگران در داخل ایران معتقدند آمریکا پس از ناکامی در تحمیل اراده خود از مسیر نظامی، تلاش میکند از طریق فرسایش اقتصادی، جامعه ایران را خسته و فضای داخلی را ملتهب کند.
نکته قابل توجه آن است که حتی در دوران جنگ، بازار ایران ثبات نسبی خود را حفظ کرد، اما بلافاصله پس از آتشبس، فشارهای ارزی و روانی شدت گرفت. این مسئله نشان میدهد هدف اصلی، مدیریت افکار عمومی و القای احساس ناامنی اقتصادی است؛ تاکتیکی که واشنگتن سالها در قبال کشورهای مستقل به کار گرفته است.
در این میان، مسئله تنگه هرمز و فشارهای دریایی نیز به یکی از محورهای اصلی تقابل تبدیل شده است. برای بسیاری از ایرانیان، هرمز صرفاً یک گذرگاه انرژی نیست، بلکه بخشی از قدرت راهبردی ایران در برابر نظام تحریمها به شمار میرود. از همین رو، هرگونه فشار برای محدودسازی نقش ایران در این منطقه، در افکار عمومی بهعنوان تلاشی برای خلع سلاح اقتصادی کشور تعبیر میشود.
با وجود تمام دشواریها، فضای امروز تهران نشان میدهد جامعه ایران وارد مرحلهای از «مقاومت اقتصادی» شده است؛ مرحلهای که در آن حفظ انسجام داخلی، مهمترین سلاح کشور محسوب میشود. تجربه سالهای گذشته نیز ثابت کرده هرگاه فشار خارجی افزایش یافته، حس استقلالطلبی و مقاومت ملی در ایران تقویت شده است. اکنون نیز به نظر میرسد تهران خود را برای نبردی طولانیتر، اما پیچیدهتر آماده میکند؛ نبردی که سرنوشت آن بیش از میدان نظامی، به اراده ملتها وابسته است.
نظر شما