کم نیستند حکایتهایی که میگویند آدم از فردایش خبر ندارد، اما شاید هیچکدام بهاندازه آخرین معامله جفری اپستین اینطور تلنگر نزنند. مردی که سالها در میان ثروتمندان و قدرتمندان جهان رفتوآمد داشت، درست یک روز پیش از بازداشتش سرگرم امضای حوالهای نزدیک به ۱۵ میلیون دلار برای خرید قصری مجلل در مراکش بود. قصری با باغهای پرتقال و استخرهای مرمری که قرار بود اقامتگاه تازه او باشد؛ اما خب، قسمت نشد روی صاحب نامبارکش را ببیند.
خرید کاخ ۱۸ میلیون یورویی
اگر فیلمها و سریالهای پلیسی و جنایی را دنبال کرده باشید، احتمالاً بارها این صحنه آشنا را دیدهاید. وقتی خلافکاری احساس میکند حلقه محاصره در حال تنگتر شدن است، ناگهان تصمیم میگیرد همه چیز را رها کند و به جایی دور برود؛ جایی که دست قانون به او نرسد. جایی دور از پلیس، دادگاه و زندان و مجازات. به نظر میرسد در مورد جفری اپستین هم داشت چنین اتفاقی میافتاد. هرچند هیچ نشانهای از فرار یا جمع و جور کردن زندگی در او دیده نمیشد، اما آن طور که «بیبیسی» گزارش داده، شواهد تازه نشان میدهد درست در روزهایی که پروندههای قضاییاش در حال جدیتر شدن بود، سرگرم معاملهای چندمیلیون دلاری برای خرید قصری باشکوه در مراکش بود.
بر اساس اسنادی که وزارت دادگستری آمریکا منتشر کرده اپستین در پنجم ژوئیه سال ۲۰۱۹ حوالهای بانکی به ارزش حدود ۹۵/۱۴ میلیون دلار امضا کرد تا بخشی از هزینه خرید این قصر را بپردازد. اما هنوز جوهر این امضا خشک نشده بود که پلیس نیویورک او را بازداشت کرد. سه روز بعد هم حسابدارش حواله بانکی را لغو کرد و معاملهای که سالها برایش مذاکره شده بود، دود شد و رفت هوا. حالا سؤالی که پیش آمده این است چرا جفری اپستین یک رو قبل بازداشتش در حال خرید یک کاخ ۱۸ میلیون یورویی بود؟
واقعیت این بود که عمارت مجلل «بنالنخیل» از خیلی وقت پیش، حسابی چشم اپستین را گرفته بود؛ قصری باشکوه در محله اعیانی النخیل در شهر مراکش. ساختمانی که چیزی از یک اثر هنری کم ندارد؛ گفته میشود ساختنش حدود سه سال طول کشیده و هزارو۳۰۰ صنعتگر در آن نقش داشتهاند. دیوارهای پرنقشونگار، کاشیکاریهای ظریف، باغهای پرتقال و رز، استخرهای متعدد و حیاطهایی با فوارههای مرمری؛ آدم را یاد قصرهای سلطنتی میاندازد.
اما ماجرا اینطور نبود که یکشبه به سر جفری اپستین بزند چنین جایی را بخرد. شواهد و مدارک نشان میدهد اپستین از سال ۲۰۱۱ دنبال این ملک بوده اما حاضر نشده زیر بار قیمت بالایش برود. مالک قصر، گونتر کیس، سرمایهدار آلمانی صنعت بازیافت، عدد قابل توجه ۵۵ میلیون یورو را روی میز گذاشته بود. اپستین هم ظاهراً با خودش حسابوکتاب کرده و به این نتیجه رسیده بود که این رقم زیادی رؤیایی و دور از واقعیت است؛ بنابراین چاره کار را در چانهزنی دیده بود. حالا اینکه دقیقاً چه عددی پیشنهاد داده، معلوم نیست، اما ظاهراً آنقدر پایین بوده که فروشنده ترجیح داده قصر همانطور بیمشتری خاک بخورد تا اینکه آن را به قیمت پایین حراج کند.
چرا مراکش؟
نتیجه این شد؛ این معامله سالها بین رفتوآمد ایمیلها و مذاکرات کش پیدا کرد. از طرفی اپستین بیخیال خانه نمیشد و سعی میکرد هرطوری هست از طریق واسطهها، مشاوران املاک و حتی دوستدخترش کارینا شولیاک موضوع خرید را دنبال کند. ایمیلهایی هم ثبتشده که نشان میدهد شولیاک چندین بار برای بازدید از این قصر و مذاکره با فروشنده اقدام کرده است. بعد از کلی کلنجار و پافشاری، بالاخره در تابستان ۲۰۱۹، انگار قفل این معامله باز شد. توافق اولیهای بر سر خرید به مبلغ ۱۸ میلیون یورو صورت گرفت. در تاریخ ۵ ژوئیه ۲۰۱۹، اپستین حواله بانکی به ارزش ۹۵/۱۴ میلیون دلار را امضا کرد. اما همانطور که گفتیم، کمتر از ۲۴ ساعت بعد، دستگیر و داستان به کل عوض شد. این ماجرا اما یک سؤال بزرگ در ذهن بقیه ایجاد کرد که چرا مراکش؟ بعضی رسانهها استدلالشان این بود که مراکش با آمریکا معاهده استرداد مجرمان ندارد. یعنی اگر کسی در مراکش اقامت داشته باشد، بازگرداندنش به آمریکا به این سادگیها نیست. به همین خاطر، گمانهزنیها مبنی بر این بود که شاید اپستین مراکش را بهعنوان یک پناهگاه امن در نظر داشته؛ جایی که در صورت بدتر شدن اوضاع پروندههایش، بتواند به آنجا نقل مکان کند.
پاتوق مجلل
با این حال، یکی از همکاران سابق اپستین نظر متفاوتتری داشت. او معتقد بود این مجرم جنسی اصلاً تصور نمیکرد قرار است بازداشت شود. اگر چنین احتمالی را جدی میگرفت، بعید بود خودش را برای یک دهه درگیر خرید قصری چندمیلیوندلاری کند.
از سوی دیگر رابطه اپستین با مراکش چیز تازهای نبود. او از اوایل دهه ۲۰۰۰ به این کشور رفتوآمد داشت و حتی در مراسم ازدواج محمد ششم، پادشاه مراکش، در سال ۲۰۰۲ هم حضور پیدا کرده بود. گزارشها همچنین نشان میدهد از سال ۲۰۱۲ به بعد سفرهایش به مراکش منظمتر شده بود و اغلب هم در همان محله مرفه النخیل اقامت داشت؛ جایی که برای بسیاری از ثروتمندان خارجی، نوعی پاتوق مجلل محسوب میشد. در چنین فضایی، خرید یک قصر چندان عجیب به نظر نمیرسد. چیزی که ماجرا را عجیب میکند، بیشتر وضعیت خود جفری اپستین در آن روزها بود. در نهایت با تمام این قضایا قصه هرطوری که بود به پایان خودش رسید و قصر «بنالنخیل» هرگز به مالکیت اپستین درنیامد. بازداشت او در نیویورک و اتفاقهایی که پس از آن رخ داد، همهچیز را متوقف کرد. عمارتی که قرار بود خانه تازه او باشد، در نهایت به یکی از عجیبترین حاشیههای آخرین روزهای زندگی جفری اپستین تبدیل شد.
نظر شما