ستاد بزرگداشت عروج خونین امام مجاهد شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای‌ در اطلاعیه‌ای برنامه وداع، تشییع و تدفین پیکر مطهر آن امام شهید و اعضای خانواده ایشان را اعلام کرد.
بنابر اعلام این ستاد، روزهای ۱۳و۱۴ تیرماه به وداع مردم با پیکر مطهر امام شهید در مصلای تهران اختصاص یافته و مراسم تشییع نیز روزهای ۱۵و۱۶ تیر به ترتیب در تهران و قم برگزار خواهد شد تا درنهایت در روز پنجشنبه ۱۸ تیر در مشهدمقدس و حرم مطهر رضوی تشییع و تدفین شود.
از همان روزهای پس از شهادت رهبر شهید انقلاب، خبرها و گمانه‌هایی مبنی بر در پیش بودن مراسم تشییع در تهران یا مشهد منتشر می‌شد؛ اما درخواست‌های مکرر مردم از استان‌های مختلف برای شرکت در مراسم و پیش‌بینی حضور جمعیت بسیار بالا و پیچیدگی ملاحظات امنیتی‌اش، مانع تحقق این خواسته در زمان جنگ می‌شد.
اینچنین بود که این مراسم بارها به تعویق افتاد تا شرایط مساعدتری برای حضور مردم و وداع با امام شهیدشان فراهم شود. اما گویا این فرصت برای وداع و مشایعت میلیونی عاشقان و دوستداران رهبر شهید فراهم شده و می‌توانند پیکر امام مجاهدشان را تا بهشت تشییع کنند.
گرچه او پدر مردم بود و راهبر انقلاب و مرجع جهان تشیع و پرچم‌دار جبهه مقاومت و گرچه عروج خونینش با زبان روزه و در کنار خانواده، داغ بزرگی‌ است و یادآور داغ‌های سردناشدنی شیعه، اما چنین مراسمی را نمی‌توان به سوگواری فروکاست و در عزا متوقف شد.
مردمی که صاحبان عزا هستند، این تشییع را علاوه بر سوگ فقدان و درد فراق، در مشایعت با راه راهبرشان معنا می‌کنند و ماندن بر همان عهدی که با او بسته بودند.
اما این مردم، دیگر همان مردم نهم اسفند ۱۴۰۴ نیستند. در طول این صد و اندی روز، راه صدساله‌ای را رفته‌اند و به مقامات دیگری رسیده‌اند. شب‌های قدری را از سر گذرانده‌اند که بالاتر بوده از هزاران ماه و بعثتی را تجربه کرده‌اند که آنان را در عداد رهبران امت قرار داده است.
صد و اندی شب است که مردم مبعوث، خیابان را دارالولایه خود کرده‌اند و قدرت خود را به رخ بدخواهان می‌کشند. خیابانی که نه فقط تجلی حضور و سرمایه اجتماعی‌، بلکه میدان رجزخوانی جنگ است و معرکه خونخواهی رهبر و خط‌ و نشان کشیدن روی میز مذاکره با دشمن.
حالا رهبری که پس از شهادت، زنده‌تر شد و حلول کرد در روح مردمانش و آن‌ها را به امامت رساند، قرار است در حیات دیگرباره‌اش با آن‌ها همراه شود و در خیابان به آن‌ها بپیوندد. در همان خیابان‌هایی که حتی یک شب از یاد امام و فریاد مردمش خالی نبود.
این مهم‌ترین میراث رهبر شهید است که فراتر از یک ساختار سیاسی، جامعه‌ای را حاکم بر مقدراتش بارآورد و مردمی را تربیت کرد که فارغ از خور و خواب، مسئولیت امتشان را برعهده بگیرند و چنین معجزه‌ای بیافرینند. معجزه‌ای که می‌تواند در بدرقه رهبر شهید به اوج خود برسد.