این روزها مشهدالرضا(ع) نه فقط یک شهر؛ بلکه یک مأمن مقدس است برای دلدادگان رهبر شهید انقلاب که بیایند و برای آخرین بار با ایشان وداع کنند و از محضر امام رضا(ع) تسلی بجویند. در هر گوشه شهر، مردم داغدار از اقصی نقاط کشور خود را به مشهد رساندهاند تا در آخرین تشییع رهبر شهید شرکت کنند. در این میان، مؤسسه فرهنگی قدس میزبان عاشقانی است که فراتر از مرزهای ایران؛ بلکه از سراسر دنیا برای حضور در این تشییع باشکوه به مشهد آمدهاند. حوالی ظهر چهارشنبه این کاروان که افراد حاضر در آن، از ملیتهای مختلف مانند آفریقا، اوگاندا، نیجریه، هند، پاکستان و افغانستان هستند، با استقبالی گرم و صمیمی وارد مؤسسه فرهنگی قدس شدند.
ایران، وطن اول آزادگان جهان
رنجبر، مسئول این کاروان بینالمللی که در تشییعهای تهران و قم هم همراهشان بود، در توضیح انگیزه حضور این کاروان در آخرین تشییع رهبر شهید انقلاب میگوید: این عزیزان در تشییع تهران و قم شرکت کردند و اصرار داشتند در آخرین تشییع و وداع در مشهد هم شرکت کنند و این لحظههای تاریخی را از دست ندهند. این بزرگواران نگاهشان به ایران مثل یک وطن است؛ اما نه وطن دوم؛ بلکه ایران برای این عزیزان وطن اول و آرمانی آنهاست. فراتر از خاک ایران، نگاهشان به رهبر شهید انقلاب بهعنوان رهبر آزادیخواهان جهان است که حتی مرز اعتقادی برایش قائل نیستند؛ چرا که در این کاروان افرادی با ادیان مختلف هم حضور دارند. اینها نگاهی فراملی، فرا جغرافیایی، فرا اعتقادی و فرا مذهبی به حضرت آقا داشتند.
آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر حامیان انسانیت
آری تمام آزادگان جهان این روزها عزادارند. محمد صغیر تکور از نیجریه در این باره اظهار میکند: من رهبر شهید را چهار بار دیدهام. از همان زمانی که در کشورم بودم، آرزو داشتم ایشان را از نزدیک و با چشمان خودم ببینم. دیدار رودررو با ایشان، تجربهای بسیار عمیق و تأثیرگذار بود. آیتالله خامنهای رهبری بخشنده، توانمند و خستگیناپذیر بودند. ایشان به راستی نشان دادند که چگونه باید یک جامعه را هدایت و از مردم مراقبت کرد و چگونه باید همگان را به سمت مسیر حق راهنمایی کرد تا به سعادت دنیا و آخرت دست یابند. آیتالله خامنهای به زیبایی یاد و میراث امام خمینی(ره) را زنده نگه داشتند. امام خمینی(ره) رهبری بینظیر بودند و پس از رحلتشان، آیتالله خامنهای با همان تعهد و فداکاری این مسئولیت را بر عهده گرفتند. ایشان رهبر مردم هستند؛ مردمی که عمیقاً به ایشان عشق میورزند و اعتماد دارند؛ چرا که هیچ تبعیضی قائل نمیشوند. ایشان امت اسلامی را بهعنوان یک کل واحد متحد میکنند و تمرکزشان بر یاری رساندن به جامعه و نشان دادن راه خداست. حتی غیرمسلمانان نیز ایشان را به دلیل دوری از تبعیض، رهبری عادل و دادگر میدانند.
این دانشجوی رشته مدیریت بازرگانی ادامه میدهد: ما به آیتالله سید علی خامنهای تنها بهعنوان یک رهبر شیعه عشق نمیورزیم؛ بلکه ایشان را رهبری برای همه مسلمانان و حامی انسانیت میدانیم. ایشان زندگی خود را وقف محافظت از مردمشان کردند. به همین دلیل است که ما چنین احترام عمیقی برایشان قائلیم، یاد و میراثشان را زنده نگه میداریم و به ایشان بهعنوان رهبر خود مینگریم. به برکت فداکاریهایی که برای این مردم انجام شده، انشاءالله این جامعه همچنان به پیشرفت خود ادامه خواهد داد و قدرتمندتر از همیشه خواهد بود. اسلام پیروز خواهد شد.
الگویی نامیرا برای تمام ادیان و باورها
دانیل کوتوسی مسیحی است و از اوگاندا آمده تا آخرین وداع با رهبر شهید انقلاب را از دست ندهد. او اظهار میکند: شهادت رهبر معظم انقلاب آیتالله سید علی خامنهای، ما را بسیار اندوهگین کرد؛ زیرا از دست دادن چنین شخصیت برجستهای که یک رهبر بزرگ بودند؛ ضربه سنگینی برای جبهه ما به شمار میرفت. ایشان با وجود اینکه یک سیاستمدار بودند، دو بُعد داشتند؛ هم یک رهبر مذهبی بودند و هم در عین حال، یک بزرگمرد سیاست. از دست دادن شخصیتی با چنین جایگاه و اعتباری، آن هم به دست نیروهای خارجی، برای امت اسلامی و کل جهان بسیار دردناک بود. از آنجا که ایران اکنون برای من مانند کشورم است، احساس میکنم هر مسیری را که ایران و مردمش در پیش بگیرند، همان مسیری است که من نیز باید دنبال کنم. این به خاطر عشقی است که به مردم ایران و فرهنگ آنها دارم. من نزدیک به دو سال است بدون بازگشت به اوگاندا در اینجا ماندهام. وقتی جنگ آغاز شد، من اینجا بودم و به کشورم برنگشتم در حالی که همکلاسیها و دوستان دانشجویم به آفریقا برگشتند.
این دانشجوی رشته روابط بینالملل تأکید میکند: شما نمیتوانید مسیحیان و مسلمانان را از هم جدا کنید؛ این کار غیرممکن است. عشق من به مردم ایران و رهبر معظم انقلاب بهویژه نقش ایشان و مبارزهشان با ظالمان، بزرگترین عاملی بود که مرا مجاب کرد به اینجا بیایم. نمیتوانستم این فرصت خداحافظی با ایشان را از دست بدهم. وقتی انقلاب در ایران به پیروزی رسید، ما در آفریقا با مشکلات زیادی؛ بهویژه با حضور استعمارگران دستوپنجه نرم میکردیم. به عنوان مثال، در دوران آپارتاید در آفریقای جنوبی، نلسون ماندلا رهبری کنگره ملی آفریقا را بر عهده داشت. انقلاب ایران بهعنوان یک منبع الهام برای مردم آفریقای جنوبی عمل کرد تا بر حکومت اقلیت سفیدپوست غلبه کنند. رهبر معظم انقلاب، آیتالله علی خامنهای، در کنار رهبر پیشین، آیتالله روحالله خمینی(ره)، پیشگام حمایتهایی بودند که به آفریقای جنوبی کمک کرد تا در سال ۱۹۹۴ به موفقیت و استقلال دست یابد. بنابراین برای دیگر مسیحیان، این انقلاب نشانهای است از اینکه مسلمانان در هنگام حمایت و یاری رساندن، بر اساس مذهب تبعیض قائل نمیشوند. تا زمانی که تحت ظلم باشید، آنها در کنار شما خواهند ایستاد. مردم فلسطین را بهعنوان یک نمونه امروزی در نظر بگیرید؛ آنها از سال ۱۹۴۸ تاکنون رنجهای بیشماری کشیدهاند. با این حال، در میان تمام کشورهای مسلمان، این ایران است که تا به امروز مصمم در کنار آنها ایستاده، در حالی که دیگران فقط نظارهگر هستند. در نهایت، ایران نقش کلیدی در یاری رساندن و حمایت از مظلومان در سطح جهانی داشته است.
رهبر شهید انقلاب؛ الگوی ایستادگی در مقابل ظالمان
باقر عثمان، دانشجوی مهندسی عمران از کشور نیجریه درباره رهبر شهید انقلاب با بغضی عمیق و چشمانی اشکبار میگوید: ورای بحث دینی و مذهبی، باید از انسانیت ایشان درس بگیریم. ایران برای همه کشورهای جهان، الگوی مبارزه با ظالم است. هرکس میخواهد استقلال داشته باشد، باید ایران را الگوی خود قرار دهد. قبل از شهادت رهبر شهید انقلاب، ظلم و استکبار آمریکا برای خیلی از مردم جهان ناشناخته بود؛ اما حالا برای تمام جهان، ظالم بودن آمریکا و همینطور انسانیت ایران آشکار شده است. من برای انسانیت و برای اینکه نشان دهم راه رهبر شهید ادامه دارد، تصمیم گرفتم در مراسم تشییع شرکت کنم. اکنون ما به آیتالله سید مجتبی خامنهای اقتدا میکنیم تا انشاءالله شاهد نابودی استکبار جهانی و پیروزی ملت ایران باشیم.
داغی که سرد نمیشود
سید مطهر علیشاهی، دانشجوی مدیریت بازرگانی پس از پایان اقامتش در ایران، با هر سختی که بود، خودش را دوباره به ایران رسانده تا در آخرین وداع با رهبر شهید شرکت کند. او درباره روزی که متوجه شهادت رهبر انقلاب شد، یادآور میشود: روز شهادت رهبر معظم انقلاب، من در تهران بودم. با وجود آغاز جنگ، من و تمام دانشجوهای کشورهای دیگر میگفتیم در ایران میمانیم و برنمیگردیم. نزدیک به سحر بود. بیدار شدم و دیدم دوستانم گریه میکنند. آن موقع متوجه شهادت رهبر شهید انقلاب شدیم. حس و حالمان شبیه کسانی بود که پدرشان شهید شده است. همان روز مردم کشورم مقابل سفارت آمریکا در پاکستان تظاهرات کردند و هنوز هموطنانم برای رهبر شهید انقلاب عزادار و ناراحت هستند. وقتی به پاکستان رفتم، همه به من میگفتند وقتی به ایران بازگشتی، به ایرانیها بگو ما با جان و مال خود در کنارشان هستیم و تنها نیستند. اقامتم در ایران تمام شده بود و برگشتم پاکستان. خبر تشییع پیکر رهبر معظم انقلاب را که شنیدم، فوری برای ویزا اقدام کردم. در مجلس امام حسین(ع) به ایشان توسل کردم که کمک کنند تا ویزای من درست شود. همان شب متوجه شدم ویزایم درست شده است. آن موقع بلیت هواپیما هم نبود و هفت روز در مسیر بودم تا به ایران برسم و در تشییع رهبر شهید انقلاب شرکت کنم. من در کشور خودم دیدم که آزادگان کل جهان با هر دین و آیینی، بعد از شهادت رهبر شهید انقلاب به هم نزدیکتر شدند. این موضوع که ایشان در کنار خانواده و در دفتر کارشان شهید شدند، بر مردم کل جهان بسیار اثر گذاشت و همه میگویند رهبر باید مثل آیتالله سیدعلی خامنهای، کنار مردم خود باشد.
صبح پنجشنبه کاروانی از مؤسسه فرهنگی قدس به سمت مسیر شروع تشییع و آخرین وداع با رهبر شهید انقلاب حرکت کرد. اشک چشمان و عزاداری پرشورشان گواهی میدهد که علاقه قلبیشان به رهبر شهید، تمامشدنی نیست. خورشید همنوا با مردم داغدار، بر زمین گرم مشهدالرضا(ع) میتابید. مردم از سراسر ایران و جهان، رفته رفته با پرچمهای سرخ در مویرگهای خیابان امام رضا(ع) میجوشیدند و جمعیت هر لحظه بیشتر میشد. غبار غم در میان بوی اسپند و گلاب در هوای مشهد میپیچید و گنبد طلایی امام رئوف(ع) با شکوهتر از همیشه بر شانههای شهر ایستاد تا مردم این وداع آخر را تاب بیاورند و با تشییع پر شکوه، پیکر رهبر شهید انقلاب را به سمت حرم مطهر امام رضا(ع) بدرقه کنند.
نظر شما