اوستون اورونوف یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های هواداران پرسپولیس در هفته‌های اخیر بود؛ بازیکنی که غیبتش در نخستین مسابقه فصل و برخی حواشی پیرامون وضعیتش، پرسش‌های زیادی را ایجاد کرد. با این حال، حضور او در دیدار روز گذشته فرصت مناسبی بود تا شرایط فنی‌اش بیش از گذشته مورد ارزیابی قرار گیرد.

اورونوف از دقیقه ۶۳ وارد زمین شد و جای ایگور سرگیف را گرفت. با ورود او، آرایش خط حمله پرسپولیس تغییر کرد و تیوی بیفوما و پوریا شهرآبادی در خط هجومی قرار گرفتند و محمدمهدی محبی و اورونوف نیز در نقش وینگر به کار گرفته شدند.

این نخستین دقایق حضور اورونوف در ترکیب پرسپولیس در فصل جدید بود؛ آن هم در شرایطی که سرخپوشان با سه گل از حریف پیش بودند و از حاشیه امنیت مناسبی برخوردار بودند. با وجود این، وینگر ازبکستانی نتوانست در همین فرصت کوتاه نمایش درخشانی ارائه دهد و مشخص شد هنوز برای رسیدن به سطحی که هواداران از او انتظار دارند، فاصله دارد.

یکی از مهم‌ترین نکات در عملکرد اورونوف، تحرک پایین او هنگام از دست رفتن توپ بود. در سیستم مورد نظر مهدی تارتار، پرس از جلو و بازپس‌گیری سریع توپ اهمیت زیادی دارد و بازیکنان خط حمله باید بلافاصله پس از لو رفتن توپ فشار را روی مدافعان حریف افزایش دهند.

اورونوف در این بخش چندان موفق نبود و در مقاطعی عملاً پرسپولیس با تعداد کمتری از بازیکنان خود پرس می‌کرد. همین موضوع می‌تواند یکی از دلایل اصلی ترجیح تارتار برای استفاده از بازیکنانی با دوندگی بیشتر در ترکیب اصلی باشد.

در واقع، سرمربی پرسپولیس برای اجرای سبک مورد نظرش به بازیکنانی نیاز دارد که علاوه بر توانایی‌های تکنیکی، از نظر بدنی نیز بتوانند فشار مداوم روی حریف ایجاد کنند. محبی، عیدی و علیپور از جمله بازیکنانی هستند که در این زمینه گزینه‌های مناسب‌تری برای ترکیب اصلی محسوب می‌شوند.

البته شرایط اورونوف را نمی‌توان تنها از زاویه یک نمایش بیش از ۳۰ دقیقه‌ای قضاوت کرد. این بازیکن در سال‌های گذشته نیز با مصدومیت‌های متوالی دست‌وپنجه نرم کرده و حفظ آمادگی بدنی او یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های کادر فنی پرسپولیس است.

تارتار نیز به نظر می‌رسد قصد ندارد برای بازگرداندن اورونوف به ترکیب اصلی عجله کند. استفاده تدریجی از این بازیکن می‌تواند بخشی از برنامه کادر فنی برای جلوگیری از آسیب‌دیدگی‌های دوباره باشد؛ به‌خصوص بازیکنی که ویژگی‌های انفجاری و سرعتی او به آمادگی کامل بدنی وابستگی زیادی دارد.

با این حال، نمی‌توان از توانایی‌های فنی اورونوف نیز به سادگی عبور کرد. سرعت، حرکت انفجاری، توانایی عبور از مدافع مستقیم و قدرت تمام‌کنندگی ویژگی‌هایی هستند که می‌تواند او را به یکی از مهره‌های تعیین‌کننده پرسپولیس تبدیل کند؛ به شرط آنکه به شرایط مطلوب بدنی برسد.

اورونوف نیز تاکنون واکنش خاصی به حواشی پیرامون شرایطش نشان نداده و به نظر می‌رسد تمرکز اصلی او بازگشت به بهترین فرم ممکن است. او همچنان یکی از بازیکنانی است که می‌تواند در طول فصل معادلات خط حمله پرسپولیس را تغییر دهد.

برای او البته یک انگیزه مهم دیگر هم وجود دارد؛ جام ملت‌های آسیا و حضور در تیم ملی ازبکستان. اورونوف اگر بتواند جایگاه خود را در پرسپولیس پس بگیرد و به فرم درخشان گذشته بازگردد، می‌تواند یکی از مهره‌های مهم ازبکستان در این رقابت‌ها باشد؛ جایی که احتمالاً در برابر برخی از هم‌تیمی‌های فعلی خود در پرسپولیس نیز قرار خواهد گرفت.

بنابراین شاید هنوز برای قضاوت درباره اورونوف زود باشد. ستاره‌ای که هواداران پرسپولیس به حرکات انفجاری‌اش عادت کرده‌اند، فعلاً در مرحله بازگشت قرار دارد؛ اما اگر آمادگی لازم را به دست بیاورد، نیمکت پرسپولیس می‌تواند یک ذخیره طلایی داشته باشد که هر لحظه قادر به تغییر جریان مسابقه است.