انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا به آزمونی سرنوشت‌ساز برای دونالد ترامپ تبدیل شده است؛ انتخاباتی که در سایه گرانی، افت محبوبیت رئیس‌جمهور و افزایش تحرک دموکرات‌ها برگزار می‌شود و می‌تواند کنترل کنگره و مسیر سیاست‌های کاخ سفید را تغییر دهد.
کنگره؛ میدان نبرد برای مهار ترامپ
در سوم نوامبر ۲۰۲۶، رأی‌دهندگان آمریکایی فقط نمایندگان خود را انتخاب نمی‌کنند؛ آن‌ها درباره میزان اختیار سیاسی دونالد ترامپ در نیمه دوم ریاست‌جمهوری او نیز تصمیم خواهند گرفت. اگرچه انتخابات میان‌دوره‌ای مستقیماً جایگاه رئیس‌جمهور را به رأی نمی‌گذارد، تغییر توازن قدرت در کنگره می‌تواند برنامه‌های دولت را متوقف کند و هزینه سیاسی تصمیم‌های کاخ سفید را افزایش دهد.
جمهوری‌خواهان اکنون با اکثریتی شکننده مجلس نمایندگان را در اختیار دارند؛ ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکرات‌ها و دو کرسی خالی. دموکرات‌ها برای تصاحب مجلس به کسب چهار کرسی نیاز دارند. در سنا نیز جمهوری‌خواهان با برتری ۵۳ به ۴۷ کرسی موقعیت مستحکمی ندارند و دموکرات‌ها برای رسیدن به اکثریت باید چهار کرسی خالص به دست آورند. رقابت در ایالت‌هایی چون اوهایو، جورجیا، کارولینای شمالی، مین و آیووا می‌تواند سرنوشت این موازنه را تعیین کند.
اقتصاد؛ نقطه آسیب‌پذیر جمهوری‌خواهان
کاهش قدرت خرید خانوارها به یکی از مهم‌ترین تهدیدها برای حزب حاکم تبدیل شده است. افزایش قیمت کالاها و خدمات مصرفی، نارضایتی از عملکرد اقتصادی دولت را تشدید می‌کند؛ مسئله‌ای که در انتخابات میان‌دوره‌ای می‌تواند به تنبیه سیاسی رئیس‌جمهور و متحدانش منجر شود.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، میزان محبوبیت ترامپ به حدود ۳۲ درصد رسیده است؛ رقمی که نشان‌دهنده دشواری‌های سیاسی او در آستانه انتخابات است. در همین حال، انتظار می‌رود بیش از ۱۰۰ میلیون آمریکایی در انتخابات شرکت کنند و هزینه تبلیغات سیاسی تا ۱۲ اکتبر به رکورد ۳.۸ میلیارد دلار رسیده است. «ایلان ماسک» نیز حدود ۳۶۶ میلیون دلار برای حمایت از جمهوری‌خواهان هزینه کرده است؛ نشانه‌ای از اهمیت حفظ اکثریت کنگره برای اردوگاه ترامپ.
بااین‌حال، منابع مالی گسترده لزوماً نارضایتی اقتصادی را خنثی نمی‌کنند. اگر رأی‌دهندگان احساس کنند سیاست‌های دولت هزینه زندگی را افزایش داده و دستاورد ملموسی برای آن‌ها نداشته است، قدرت تبلیغاتی جمهوری‌خواهان ممکن است اثر محدودی داشته باشد.
بازگشت دموکرات‌ها و تغییر آرایش رأی‌دهندگان
دموکرات‌ها با افزایش شور انتخاباتی حامیان خود وارد رقابت شده‌اند. یکی از متغیرهای مهم، رفتار رأی‌دهندگان لاتین‌تبار است؛ گروهی که در انتخابات ۲۰۲۴ بخشی از حمایت خود را به ترامپ اختصاص داد، اما اکنون ممکن است به دلیل فشارهای اقتصادی و نارضایتی از سیاست‌های مهاجرتی دوباره به دموکرات‌ها نزدیک شود.
تجربه انتخابات گذشته نشان می‌دهد که حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای در معرض خطر جدی قرار دارد. جمهوری‌خواهان در سال ۲۰۱۰، در دوران ریاست‌جمهوری باراک اوباما، ۶۳ کرسی مجلس نمایندگان را به دست آوردند. در سال ۲۰۱۸ نیز دموکرات‌ها در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ ۴۰ کرسی به مجلس افزودند. این سوابق نشان می‌دهد که نارضایتی از دولت مستقر می‌تواند به سرعت به تغییر توازن قدرت در واشنگتن تبدیل شود.
پیروزی در مجلس، آغاز رویارویی سیاسی
در صورت بازپس‌گیری مجلس نمایندگان، «حکیم جفریز» احتمالاً ریاست آن را بر عهده خواهد گرفت. دموکرات‌ها می‌توانند تحقیقات درباره فساد احتمالی در دولت ترامپ را پیش ببرند و کاهش هزینه خدمات ضروری را در مرکز برنامه‌های خود قرار دهند. چنین تغییری، کاخ سفید را با نظارت سخت‌گیرانه‌تر و موانع بیشتری در پیشبرد برنامه‌هایش مواجه خواهد کرد.
در مقابل، حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان مسیر کاهش مالیات‌ها، افزایش هزینه‌های دفاعی و محدودسازی برخی برنامه‌های اجتماعی را هموارتر می‌کند. هم‌زمان، ادعاهای بی‌سند ترامپ درباره تقلب گسترده انتخاباتی، احتمال مناقشه‌های حقوقی پس از رأی‌گیری را افزایش داده است.
انتخابات به‌مثابه همه‌پرسی درباره ترامپ
نتیجه انتخابات فقط به ترکیب کنگره محدود نخواهد ماند؛ رقابت فرمانداری‌ها در ۳۹ ایالت و کرسی‌های مجالس قانون‌گذاری ایالتی نیز بر قدرت سیاسی دو حزب در سال‌های آینده اثر می‌گذارد. پیروزی دموکرات‌ها می‌تواند نشانه‌ای از کاهش سرمایه سیاسی ترامپ و محدود شدن توان او برای پیشبرد دستور کارش باشد؛ درحالی‌که حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان به کاخ سفید فرصت می‌دهد با پشتوانه‌ای قوی‌تر به مسیر فعلی ادامه دهد.
در نهایت، مسئله اصلی برای ترامپ این است که آیا می‌تواند نارضایتی اقتصادی و افت محبوبیت را پیش از روز رأی‌گیری مهار کند یا نه. انتخابات سوم نوامبر، بیش از یک رقابت حزبی، سنجشی از میزان تحمل جامعه آمریکا در برابر سیاست‌های دولت او خواهد بود.
نظر شما