طرح کلان انتقال آب از دریای عمان به کلانشهر مشهد و شرق کشور که قرار بود سال ۱۴۰۷ به خراسان رضوی برسد و به عنوان یکی از پیشران‌های اصلی توسعه، صنعت و حیات اقتصادی منطقه شناخته می‌شود، این روزها با سایه سنگین توقف و چالش‌های جدی مدیریتی روبه‌رو شده و این پرسش مطرح است که برای بازگرداندن این پروژه حیاتی به ریل اصلی چه باید کرد؟
در بررسی مشکلات و اقدام‌های صورت گرفته برای تکمیل پروژه انتقال آب از دریای عمان به شرق کشور، نماینده مردم خواف و رشتخوار در مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده یکی از شهرهایی که هم در طول مسیر انتقال قرار دارد و هم شرکت‌های معدنی این منطقه اکثریت سهامدار و سرمایه‌گذار این پروژه هستند، تصریح کرد: ما اعتقاد داریم این طرح به عنوان یک پروژه پیشران مطرح است و می‌تواند کلاً چهره شرق کشور را متحول و پویایی ایجاد کند. در سفری هم که قرار است رئیس‌جمهور به خراسان رضوی داشته باشد، یکی از مهم‌ترین مطالبات من، درخواست بازگشت اهتمام و جدیت برای انجام این پروژه بوده و در این زمینه مکاتبه‌ای هم با رئیس‌جمهور و معاون اول وی صورت گرفته است.
امیر توکلی رودی در پاسخ به این پرسش که آیا مشکل اصلی پروژه کمبود اعتبارات است یا بحث مدیریتی، توضیح داد: بی‌شک اگر بخواهیم ریشه‌یابی کنیم، چرخش نگاه نسبت به این موضوع و نوع نگاه و اراده دولت است. بررسی‌ها نشان می‌دهد در دولت پیش اراده جدی برای تحقق این قضیه وجود داشت، تمام امکانات و شرایط به میدان آمد، حتی برای رفع خلأهای قانونی، در مجلس قانون مصوب شد تا این پروژه کاملاً قانونی شود و از سرفصل‌های مختلف برای آن منابع مالی دیده شد؛ اما متأسفانه در دولت چهاردهم اهمیت موضوع به حاشیه رانده شد و اهتمام لازم برای اجرا و انجام آن دیده نشد. بی‌تردید وقتی اراده پشت قضیه برداشته شود، منابع مالی پروژه کاهش پیدا می‌کند و چالش مدیریتی به وجود می‌آید. بسیاری از شرکت‌ها که سهامدار بودند، پا پس کشیده‌اند؛ زیرا متولی نبود که اراده داشته باشد و موضوع را حل کند.
وی گفت: وزارت نیرو شاید یکی از مقصران اصلی این پروژه است. وزارت نیرو باید سهامداران را متقاعد کند که هزینه انجام شده و آبی که برای حیات، پایداری و صنعت ضرورت دارد، قیمت تمام شده‌اش چقدر است تا به اجرای پروژه کمک کند.
ضرورت بازگشت بازیگران پروژه انتقال آب به عرصه اجرا
نماینده مردم خواف و رشتخوار در مجلس شورای اسلامی مشکل دیگر پروژه را نبود نگاه متمرکز دانست و تشریح کرد: متأسفانه جنس عملیات کار بر مبنای شکست پروژه بوده؛ یعنی اگر هزار و ۴۰۰ کیلومتر مسیر انتقال است، منابع مالی در تمام طول این هزار و ۴۰۰ کیلومتر پخش و زمین تملک شده و اتفاق‌های خاصی افتاده است. زنجیره ابتدایی یعنی ورودی آب‌شیرین‌کن‌ها هنوز کامل تأمین نشده که بتواند به طور مثال تا زاهدان را که پیشرفت نسبتاً قابل توجهی دارد، پوشش دهد. اگر بخواهیم به دنبال بزرگ‌ترین مقصر بگردیم، این است که دولت اراده لازم برای انجام این کار را ندارد. این طرح به عنوان یک پروژه پیشران برای نجات و حیات مشهد مقدس، نجات و حیات شرق کشور و ایجاد اشتغال در کنار کریدور صنایع استخراجی؛ از جمله معادن خراسان جنوبی و رضوی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و پیش‌بینی اجرای آن، فضای فوق‌العاده‌ای برای ایجاد اشتغال و حیات شرق کشور فراهم می‌کند.
توکلی رودی در پاسخ به این پرسش که چرا ظرفیت نمایندگان استان‌های شرقی برای تکمیل این پروژه پای کار نیامده،عنوان کرد: نمایندگان شرق کشور جلسه‌ای را در تهران پیش از تحولات منطقه داشتند و استانداران ذی‌ربط نیز حاضر بودند. آن‌ها هم‌رأی و هم‌نظر بودند که کمک کنند تا این پروژه به سرانجام برسد و وحدت رویه‌ای وجود داشت؛ اما پس از آن به دلیل برخی مسائل و شرایط این جریان پیش نرفت. تلاش می‌کنیم صدای واحدی با وجود دولت داشته باشیم تا این مطالبه بحق مردم شرق کشور یکپارچه‌سازی شود و با قدرت پیگیری کنیم.
وی تأکید کرد: راه حل نهایی این است دولت باید تمام بازیگرانی را که به صورت قطعات پازل؛ از جمله وزارت صمت و وزارت نیرو پراکنده شده‌اند، در یک قاب جمع کند و کار را پیش ببرد و ما نمایندگان مجمع نمایندگان خراسان نیز تلاش می‌کنیم دولت را به ریل اجرای انتقال آب دریای عمان برگردانیم تا به لطف خدا به نتیجه برسیم.
نظر شما