حسین رستگار با اشاره به ضرورت بررسی دقیق ترکیبات فرآورده‌های آرایشی و بهداشتی گفت: نمی‌توان صرفاً بر اساس نام یا ظاهر یک ماده درباره حلال بودن آن اظهارنظر کرد و ارزیابی این محصولات باید بر پایه مستندات فنی و ضوابط مربوط انجام شود.
وی با اشاره به استفاده از الکل در برخی فرآورده‌ها، از جمله دهانشویه‌ها، افزود: وجود یا نبود الکل به‌تنهایی معیار تعیین وضعیت حلال محصول نیست و نوع، منشأ، میزان و شرایط مصرف آن نیز باید بررسی شود.
رئیس مرکز ملی تحقیقات حلال سازمان غذا و دارو همچنین با اشاره به ترکیبات دارای منشأ حیوانی یا دریایی تصریح کرد: در برخی محصولات از موادی مانند ترکیبات استخراج‌شده از نرم‌تنان، از جمله حلزون، استفاده می‌شود. در این موارد، شناسایی دقیق ماهیت و منشأ ماده اولیه برای ارزیابی وضعیت حلال ضرورت دارد و نمی‌توان درباره همه این ترکیبات حکم یکسانی صادر کرد.
رستگار بررسی مستندات فنی تولیدکنندگان و انجام آزمایش‌های تخصصی را از راه‌های شناسایی منشأ مواد اولیه دانست و گفت: باید مشخص شود ترکیبات مورد استفاده منشأ شیمیایی، زیستی یا حیوانی دارند؛ چراکه الزامات ارزیابی هر یک متفاوت است.
وی در پایان تأکید کرد هدف از این بررسی‌ها، اطمینان از رعایت ضوابط حلال در کنار الزامات سلامت و کیفیت محصولات آرایشی و بهداشتی است. به گفته او، شفافیت درباره منشأ ترکیبات می‌تواند به مصرف‌کنندگان در انتخاب آگاهانه محصولات کمک کند.
نظر شما