ماجرای اخیر مایکروسافت مثل ریختن آب سرد روی آتش اعتمادبهنفس اروپاییها بود تا بفهمند نفس زندگی دیجیتالشان چقدر به نفس شرکتهای آمریکایی بند است!
قطعی هفته پیش مایکروسافت موجب شد اروپاییها دوباره به فکر این بیفتند که چطور میتوانند از سایه آمازون، گوگل و مایکروسافت خارج شوند.
اجارهنشینها
سیانان نوشت: ماجرا از ظهر پنجشنبه گذشته شروع شد و یک نقص فنی در ارتقای شبکه، مثل یک موج دومینویی از ساحل شرقی آمریکا به کل جهان رسید. ۴۳۰ میلیون کاربر ناگهان در دنیای دیجیتال خودشان، غایب شدند. از کارمندانی که در برابر ایمیلها مانده تا کسبوکارهایی که حتی برای چاپ یک فاکتور ساده، به مشکل جدی خورده بودند. در استرالیا، پخش زنده دادگاهها مختل شد، بعضی افراد مصاحبههای شغلیشان را به دلیل ناتوانی در اتصال به جلسات مجازی از دست دادند و حتی سوپرمارکتها برای چیدن قفسهها به مشکل خوردند. مایکروسافت سرانجام با عذرخواهی اعلام کرد خبری از حمله سایبری نیست و فقط یک نقص فنی ساده، چنین بلبشویی درست کرده. اما این نقص فنی به ظاهر ساده، آنقدر گران تمام شد که حدود ۷ میلیارد دلار از بهرهوری جهانی را دود هوا کرد. حالا اصلاً چرا این اتفاق باید برای اروپا اینقدرخطری باشد؟ به نظر میرسد این مسئله دوباره نشان داد اروپا در بخش بزرگی از زیرساخت دیجیتال خود، بیشتر مصرفکننده و مستأجر است تا صاحبخانه. براساس دادههای گروه پژوهشی سینرژی، در حالی که آمازون، مایکروسافت و گوگل با هم ۷۰درصد بازار رایانش ابری اروپا را قبضه کردهاند، سهم شرکتهای اروپایی تنها ۱۵درصد است و تازه این ۱۵درصد باقیمانده سهم ۲۹درصدی اروپا در ۲۰۱۷ است. درواقع، اروپا در این سالها نهتنها پیشروی نکرده؛ بلکه هرسال چند پله هم عقبنشینی کرده است.
تلاش برای جایگزینی
یورونیوز هم از توماسو والتی، استاد اقتصاد امپریال کالج میگوید: وقتی زیرساختهای حیاتی یک قاره، در گرو تصمیمات شرکتهایی در آن سوی اقیانوس باشد، یعنی باید فاتحه استقلال را بخوانیم. درنتیجه حتی نمایندگان پارلمان اروپا هم دیگر نمیخواهند فقط با این وضعیت کنار بیایند؛ آنها در پیشنویس قانون جدید هوش مصنوعی، به صراحت از نهادهای عمومی خواستهاند به جای آمریکاییها، از خدمات اروپاییها خرید کنند. رینیر فان لانشوت، نماینده سبز هلندی هم با کنایهای گزنده وضعیت را اینطور خلاصه کرده که وقتی تمام چراغهای خانهات به کلید برق همسایه وصل است، بهتر است حداقل یک بار به فکر سیمکشی مستقل بیفتید! علی الخصوص زمانی که شرکت آنتروپیک برای پایبندی به مقررات صادراتی ایالات متحده، دسترسی به مدلهای هوش مصنوعی «کلود فیبل ۵» و «میتوس ۵» را متوقف کرد.
البته، اروپا در این مسیر آنچنان دستخالی هم نیست، اما مشکل اینجاست که هنوز آن مایکروسافت اروپایی را ندارد که بتواند با غولهای آمریکایی شاخبهشاخ شود. در عوض، نیروهای پراکندهای در میدان هستند مثل شرکت فرانسوی «میسترال» که با جذب سرمایه ۳ میلیارد یورویی، به یک نیمچه غول ۲۱ میلیارد یورویی در حوزه هوش مصنوعی تبدیل شده، یا شرکتهایی مثل «اوویاچکلاد» و «اسکیلوی» در فرانسه و «استکیت» در آلمان که سعی دارند در بازار رایانش ابری جای پایی برای خود باز کنند.
حتی «استکیت» با پروژه ۱۱ میلیارد یورویی مرکز داده خود در آلمان، میخواهد نشان دهد اروپا هنوز هم میتواند سرمایهگذاری سنگینی بکند.
اتحادیه اروپا هم برای اینکه از این وضعیت فرار کند، نقشه سه برابر کردن ظرفیت مراکز داده و ایجاد هفت مرکز بزرگ هوش مصنوعی در سالهای آینده را کشیده تا بلکه بتواند از مرحله سخنرانی درباره استقلال دیجیتال عبور کند و بالاخره آستین بالا بزند.
اما خب درحقیقت ساختن زیرساختی که بتواند با رقبای آمریکایی قدیمی و جاافتاده رقابت کند، بیشک کاری نیست که با یک یا دو حرکت انجام شود؛ اما حداقل حالا میدانیم که اگر شروع به سیمکشی نکنند، باید برای تاریکی دیجیتال خودشان را آماده کنند.
دل کندن سخت است!
حالا جالب است بدانید که اروپاییها با اینکه مدام درباره وابستگی به غولهای آمریکایی غر میزنند، اما انگار عجلهای هم برای جنگیدن ندارند! آمارها نشان میدهند ۸۵درصد شرکتهای آلمانی اعتراف میکنند که بهشدت به خدمات ابری آمریکاییها وابسته هستند. جالب اینجاست که ۷۱درصد همین شرکتها، همچنان با دل خوش از همان خدمات استفاده میکنند. در سطح کل اروپا، فقط ۴درصد از سازمانها آنقدر جسور هستند که بگویند: «ما فقط از سرویسهای محلی استفاده میکنیم».
البته این تناقض اصلاً بیدلیل نیست؛ وقتی سالهاست زیرساختهای آمازون و مایکروسافت در همه بخشها و فرایندهای حیاتی اروپا ریشه دواندهاند، تغییر مسیر مثل جابهجا کردن کوه است و گاو نر میخواهد و مرد کهن! از طرفی، غولهای آمریکایی بیدی نیستند که به این بادها بلرزند.
آنها در تمام این سالها مشتریانی در اروپا دست و پا کردهاند که بهراحتی حاضر به جدایی نیستند و حتی آمازون هم که میداند ممکن است روزی ورق برگردد، برای اینکه جلو خروج مشتریان را بگیرد، سرویس «ابر حاکمیتی اروپا» را در آلمان راهاندازی کرده تا با ظاهری اروپایی، همان خدمات آمریکایی را ارائه بدهد. درنهایت، اروپا خودش بهتر از ما میداند که برای گذار از این وضعیت، هم به جایگزین نیاز دارد، هم مشتریانی که حاضر باشند به این جایگزینها اعتماد کنند و هم زیرساختی که بتواند با غولهای آمریکایی رقابت کند.
اما فعلاً مجبور است تا آماده شدن خانه جدید، همچنان مستأجر همان غولهای آمریکایی بماند.





نظر شما