به گزارش قدس آنلاین، بنابر تصریح روایات حب امیرالمومنین (ع) دارای برکاث و آثار بسیار است که تنها مومنان از آن برخوردار می شوند.
ریاح بن ابی نصر می گوید: از امام صادق (ع) شنیدم که می فرمودند: روزی پیامبر (ص) در جمع اصحاب خود نشسته بودند، ناگهان از جای خود برخاستند و فزع کنان به استقبال جنازه رفتند که بر دوش چهار مرد حبشی حمل می شد. سپس رسول خدا (ص) به آن چهار مرد فرمودند که جنازه را زمین بگذارند و بعد با دست مبارک پراچه را از روی صورت میت برداشتند و فرمودند: کدام یک از شما این مرد را می شناسد؟
در این هنگام علی ابن ابیطالب (ع) فرمودند: ای رسول خدا (ص) من او را می شناسم. او برده بنی ریاح است که هر وقت مرا می دید و با من برخورد می کرد به من می گفت به خدا قسم تو را دوست دارم.
پیامبر (ص) فرمودند: علی جان شهادت می دهم که کسی جز مومن تو را دوست ندارد و کسی جز کافر دشمن تو نیست. بدان که هم اکنون هفتاد هزار گروه از ملائکه او را تشییع می کنند که هر گروه شامل هفتاد هزار گروه و دسته اند.
راوی می گوید: بعد از آن پیامبر (ص) با دست مبارک خود پیراهن کهنه میت را درآوردند و او را غسل دادند و کفن کردند و بر جنازه او نماز خواندند و فرمودند: همانا کثرت ملائکه راه را تنگ کرده است.
و بعد خطاب به علی (ع) فرمودند: تمام این کارها و حضور ملائکه برای این است که این مرد تو را دوست می داشت و محب تو بود. (بحارالانوار، ج 39، ص 254)
ام سلمه می گوید: از رسول خدا (ص) شنیدم که می فرمودند: هیچ گروهی گرد هم نمی آیند تا فضل علی بن ابیطالب را یاد کنند جز آنکه فرشتگان آسمان فرود آیند و گرداگرد ایشان را بگیرند و چون پراکنده شوند، فرشتگان به آسمان بالا روند و فرشتگان دیگری در آُمان هستند به آنان گویند: ما از شما بویی می شنویم که از سایر فرشتگان نمی شنویم و تا به حال بویی خوش تر از این نشنیده ایم. گویند: نزد گروهی بویدم که محمد (ص) و خاندان او را یاد می کنند و از بوی آنان به ما رسید و ما خوشبو شدیم. آن فرشتگان گویند: پراکنده شدند و هر یک به منزل خود رفتند. گویند: ما را فرو برید تا از بوی آن مکان خوشبو شویم. (ترجمه امام علی (ع)، ص 77)
علی (ع) در خبری طولانی فرمودند: اینک چیزی خواهم گفت که تا امروز به کسی نگفته ام. یک بار از رسول خدا (ص) خواستم که برایم دعا کند و آمرزش بخواهد، فرمودند: "خواهم خواند" آنگاه برخواستند و نماز خواندند. چون دست به دعا برداشتند، گوش فر دادم، شنیدم که می گفتند: "خداوندا! به حق علی در نزد خودت علی را بیامرز!
گفتم ای رسول خدا، این چه دعایی است؟
فرمودند: مگر نزد خداوند، گرامی تر از تو هست که او را شفیع درگاه خدا سازم؟ (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 20، ص 316)

انتهای خبر/