به گزارش قدس آنلاین، نمایش «جشن» به کارگردانی کیمیا نصیری و نویسندگی رسول کاهانی، از ۱۸ آذرماه در تماشاخانه ملک روی صحنه رفته است. مجید نوروزی، الهام اخوان، عرفان ابراهیمی و الیکا ناصری بازیگران این اثر هستند.
این نمایش روایت یک زوج جوان در آستانه پدر و مادر شدن است که دوستان خود را برای یک مهمانی به خانه خود دعوت میکنند؛ اما این مهمانی ساده نیست و محور آن یک دروغ است که به چالشی بزرگ برای شخصیتها تبدیل میشود.
«جشن» تصویری از جوانانی است که با وجود فشارهای اقتصادی و دشواریهای زندگی، تلاش میکنند آبرو و ظاهرشان را حفظ کنند، حتی اگر به چشم و همچشمی یا فریبکاری منجر شود. نمایش با تمرکز بر این دغدغهها، فشار اقتصادی و تلاش جوانان برای زیستن در شرایط دشوار را بازتاب میدهد و از دروغهای کوچک و بزرگ روزمره در روابط انسانی سخن میگوید.
دغدغههای نمایش ملموس و آشنا هستند و بهخوبی بر اهمیت تصمیمات عقلانی در زندگی مشترک و پیامدهای تصمیمات احساسی و خیالپردازانه تأکید میکنند. به عبارتی، پیام نمایش این است: «به هر روشی صورتت را با سیلی سرخ نگه ندار!»
این اثر با نگاهی اجتماعی به شرایط دشوار زندگی جوانان و سبک رئالیستی همراه با کمدی موقعیت و لحظات کمیک، فضایی متفاوت و جذاب خلق کرده است. ریتم نمایش در مجموع مناسب است و تماشاگر را همراه خود نگه میدارد، اما در یک ربع پایانی، داستان عملاً وارد تکرار میشود و جمعبندی مشخصی ندارد. این بخش میتوانست کوتاهتر باشد و با تمرکز بیشتری بر پیام نهایی نمایش، اثر با ضرباهنگی متعادلتر به پایان برسد.
بازیها در مجموع قابل توجهاند و هر بازیگر تلاش کرده است شخصیت خود را باورپذیر کند. مجید نوروزی با بیان رسا، زبان بدن قوی و کنترل صحنه، مرکز ثقل نمایش است و توانسته مخاطب را از ابتدا تا پایان با خود همراه کند. الهام اخوان با واکنشهای طبیعی و بازی نرم، مکمل مناسبی برای نوروزی است و شخصیت او به خوبی در خدمت روایت قرار گرفته است. عرفان ابراهیمی لحظات کمدی و تعلیق را به خوبی مدیریت میکند و باعث تنوع ریتم نمایش میشود. در مقابل، بازی الیکا ناصری هنوز کاملاً شکل نگرفته و گاه از انسجام اثر فاصله میگیرد، اما در صحنههای کلیدی، حضور او قابل توجه است.
کیمیا نصیری، در اولین تجربه کارگردانی خود، با رویکردی رئالیستی و بدون ادعای فلسفی یا پیچیدگیهای مفهومی، توانسته فضایی طبیعی و ملموس بسازد که نقد رفتارهای اجتماعی نادرست و دروغهای مصلحتی را در زندگی روزمره مردم عادی به نمایش میگذارد. او با مدیریت دقیق ریتم، ترکیب بازیگران و طراحی صحنه، موفق شده هم لحظات کمیک و هم لحظات تلخ و تأملبرانگیز را در تعادل نگه دارد و مخاطب را همزمان بخنداند و به تفکر وادارد. نگاه کارگردان به واقعیت اجتماعی، اساس شکلگیری داستان و شخصیتهاست و «جشن» را از یک روایت ساده، به تجربهای عمیق و قابل لمس تبدیل کرده است.
در یکی از تأثیرگذارترین لحظات نمایش، مجید نوروزی خطاب به همسر و دوستان خود میگوید: «بین این همه بدبختی، چرا با دروغهامون به مشکلات و بدبختیهامون اضافه میکنیم؟» این جمله نه تنها رنج امروز جامعه را بازتاب میدهد، بلکه مخاطب را به بازاندیشی درباره صداقت، انتخابهای روزمره و تلاشهای گاه بیثمر برای حفظ ظاهر و آبروی کاذب دعوت میکند؛ تلنگری ساده اما عمیق برای جوانانی که در تلاشند در شرایط سخت، ظاهر زندگی خود را مرتب و سرخ نگه دارند، در حالی که زیر بار وام، قسط و مشکلات بیشمار سنگینی میکنند.
«جشن» نمایشی است که با سادگی روایت و قدرت اجرا، تصویری واقعی و قابل لمس از زندگی جوانان امروز ارائه میدهد؛ زندگی که میان فشار اقتصادی، دغدغههای شخصی و تلاش برای حفظ آبرو جریان دارد. کارگردانی کیمیا نصیری، بازیهای قابل توجه بازیگران و استفاده هوشمندانه از لحظات کمدی و رئالیسم، نمایش را به تجربهای جذاب، تأملبرانگیز و اجتماعی تبدیل کرده است.
نظر شما