آیت‌الله عبدالله جوادی آملی از مراجع تقلید در ابتدای جلسه درس فقه خود گفت: ان‌شاءالله نظام مقدس جمهوری اسلامی، صحیح و سالم به دست صاحب اصلی آن، حضرت ولی‌عصر (عج)، برسد.

آیت الله جوادی آملی در ادامه با اشاره به ولادت باسعادت امام سجاد(ع)، به تبیین نقش بنیادین دعا و رسالة الحقوق آن حضرت پرداخت و گفت: آن حضرت برای زندگی فردی و اجتماعی انسان برنامه ارائه کرده‌اند؛ دعا در نگاه ایشان، صرفاً طلب حاجت نیست، بلکه راهنمایی جامع برای آن است که انسان نه بیراهه برود و نه راه کسی را ببندد و در قبال خود، خانواده و جامعه احساس مسئولیت داشته باشد.

وی اضافه کرد: دعاهای هفتگی امام سجاد(ع) که برای هر روز هفته ذکر شده، یک برنامه منظم و تربیتی است که زندگی مؤمنانه را سامان می‌دهد.

این مرجع تقلید گفت: افزون بر این برنامه هفتگی، بخش دیگری از دعاهای آن حضرت ناظر به شرایط و حوادث خاص زندگی است؛ به این معنا که برای هر شأن و هر حادثه ای، دعایی مشخص شده که حکم دستورالعمل عملی را دارد.

آیت الله جوادی آملی تصریح کرد: این ۲ ساحت، یعنی برنامه هفتگی و دعاهای مناسبتی در حوادث مختلف، ۲ فصل علمیِ متمایز و مکمل یکدیگرند.

وی با اشاره به «رسالة الحقوق» امام سجاد(ع) بیان داشت: مهم‌ترین فصل، مساله حقوق است؛ اینکه چگونه سیاستمدار باشیم، چگونه جامعه شناس باشیم، انسان چگونه با نظام، جامعه، مردم و خانواده رابطه داشته باشد و رفتار کند و هر کدام چه حقوقی دارند.

وی تصریح کرد: رسالة الحقوق یک متن صرفاً اخلاقی نیست، بلکه رساله‌ای علمی و عملی برای تنظیم روابط سیاسی، اجتماعی و خانوادگی است.

آیت‌الله‌ جوادی آملی خاطرنشان کرد: درست است که خداوند قاضی‌الحاجات، مفتّح‌الابواب و شافی‌الامراض است، اما هر دعا جایگاه و مورد خاص خود را دارد و امام سجاد(ع) این نظم دقیق را به ما آموخته‌اند.

وی این منظومه سه‌گانه امام سجاد(ع)، دعاهای هفتگی، دعاهای مناسبتی و رسالة الحقوق، را بسیار سودمند برای جامعه متمدن امروز دانست و افزود: این معارف باید توسط مسئولان برای سطوح مختلف جامعه ترجمه، تبیین و کاربردی شود؛ برای جوانان، نوجوانان، بزرگسالان و خانواده‌ها هر کدام با زبانی متناسب، تا هدایت آن حضرت در عمل جاری شود.

وی با تأکید بر جایگاه توکل و طلب از خداوند اظهار کرد: بسیاری از امور را از افراد مختلف می‌خواهیم و به نتیجه نمی‌رسیم، در حالی که اگر ابتدا از خدا بخواهیم، او راهنمایی می کند و راه را نشان می‌دهد؛ گاهی مشکل نه از راه غیب، بلکه با هدایت الهی و مشورت با فرد مناسبی که خداوند به ذهن افراد انداخته، حل می‌شود.