جوانان هیتلری در جریان یک کنگره که در سال ۱۹۴۲ در شهر وین برگزار شد، به تاسیس نهادی موسوم به «اتحادیه جوانان اروپایی» اقدام کردند. اما رؤیای «اروپای نوین» آن‌ها در حد یک خواب و خیال و پندار خام باقی ماند. در سالن بزرگ ساختمانی واقع در «رینگ اشتراسه» که زمانی محل پارلمان اتریش در شهر وین به شمار می‌رفت، شور و حال غریبی حاکم بود. نزدیک به ۳۰۰ جوان کم سن و سال و همین‌طور بزرگسالان جوان، از ۱۸ کشور اروپایی، به پلاکارد بزرگی که بر به اصطلاح پیشانی سالن قرار داشت، چشم دوخته بودند.

بر روی این تابلو، تصویر اساطیری آن گاو نر و اروپای ربوده شده نقش بسته بود. [اروپا در اساطیر یونانی دختر پادشاه سیدون بود که توسط زئوس که خود را به صورت یک گاو نر درآمده بود، ربوده شد و بعدها نام وی یعنی اروپا را، بر قاره سبز گذاشتند]. در همین حال «بالدور فون شیراخ» ۳۵ ساله و فرمانده سابق جوانان هیتلری که در آن روزها، از سوی دولت نازی آلمان به فرمانداری وین منصوب شده بود، روی سِن آمد و پس از خوشامدگویی به حاضران گفت: «اولین کنگره اروپای جوان را افتتاح می‌کنم.»

پس از وی، «آلدو ویدوسونی»، فرمانده ۲۸ ساله جوانان فاشیست ایتالیا، پشت تریبون قرار گرفت و سلام‌های گرم بنیتو موسولینی را به حاضران ابلاغ کرد. افزون بر آلمان و ایتالیا، نمایندگان و فرستادگان ۱۲ کشور دیگر اروپایی، در قالب هیئت‌های چند نفره، در مراسم افتتاحیه حضور داشتند. از جمله این کشورها می‌توان از بلغارستان، دانمارک، کرواسی، هلند، نروژ، رومانی، اسلواکی، اسپانیا و مجارستان یاد کرد.

بعد از برگزاری برنامه‌های متعدد که با تشویق و شدید حضار همراه بود، شیراخ از میهمانان خارجی برای حضور در کاخ مشهور «شون برون» وین دعوت کرد. در آنجا و در سالن جشن کاخ، حاضران شاهد اجرای برنامه از سوی اپرای دولتی وین بودند و در سالن موسیقی، به اجرای اثر معروف «عروسی فیگارو»، ساخته موتسارت گوش سپردند. اما آن برنامه فرهنگی که با پرچم تزئینی ملت‌های اروپا در وین و طی تجمعی ۱۰۰ هزار نفری، در هِلدِن پلاتز این شهر، در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۲ برگزار شد؛ با واقعیات موجود هیچ سنخیتی نداشت و اقدامی کاملاً فریبنده به شمار می‌رفت. کنگره جوانان در حاشیه ویرانه‌ها و تباهی‌ها برگزار شد؛ زیرا در همان حال که جوانان هیتلری در وین جشن گرفته بودند، سربازان آلمانی دو هزار کیلومتر دورتر، یعنی در شرق اروپا و داخل شهر استالینگراد، در حال نبرد بودند. دو ماه بعد بود که این شهر، از سوی ارتش سرخ شوروی به محاصره درآمد و در آغاز فوریه ۱۹۴۳ بود که نیروهای آلمانی در استالینگراد شکست خوردند. این‌که سازمان‌ها و اتحادیه‌هایی مانند اتحادیه جوانان هیتلری، همواره اقلیتی کوچک را نمایندگی می‌کردند، واقعیتی بود که خیلی زود آشکار شد؛ زیرا پس از بیرون راندن نازی‌ها از سرزمین‌های اشغالی،‌ آنها تمام آن‌چه را که در رؤیاهایشان پرداخته بودند، بر باد رفته دیدند.

منبع: تاریخ ایرانی