ماه مبارک رمضان فرصتی بینظیر برای مناجات و نزدیک شدن به درگاه حضرت حق است. در این ماه نورانی، پرونده ویژه «طلوع بندگی» همراه با بخشهایی از دعاهای امام سجاد علیهالسلام در صحیفه سجادیه با بیان حجتالاسلاموالمسلمین سید عبدالرزاق پیردهقان، کارشناس صحیفه سجادیه، میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهد بود.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ خداوند را شاکریم که بر سر سفرهی پر برکت صحیفهی سجادیه نشستهایم و از محضر مقدس امام سجاد علیهالسلام بهرهمند میشویم. در این مجال، دعای چهل و چهارم صحیفهی سجادیه را مرور میکنیم؛ دعایی که وجود مبارک امام سجاد علیهالسلام در هنگام ورود به ماه مبارک رمضان میفرمودند.
امام سجاد علیهالسلام پس از حمد خداوند بر هدایت و نعمت حمد، و همچنین پس از حمد بر دین الهی و راههایی که خداوند قرار داده تا ما در مسیر «سُبُل احسان» او قرار بگیریم، چنین میفرمایند:
«وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ مِنْ تِلْک السُّبُلِ شَهْرَهُ شَهْرَ رَمَضَانَ»؛ یعنی «سپاس خداوندی را که یکی از راههای رسیدن به احسان خود را ماه مبارک رمضان قرار داده است».
همانگونه که پیشتر ذکر شد، اگر انسان بتواند به راههای احسان الهی دست یابد، اهل شکر میشود و اگر اهل شکر شد، به فرمایش امام سجاد علیهالسلام، جزای محسنین به او عنایت خواهد شد.
امام سجاد علیهالسلام یکی از راههای شکرگزاری را ماه مبارک رمضان میدانند؛ ماهی که ماه عبادت و قرب الهی است. به این مناسبت، یادی میکنیم از عبادتهای حضرت امام سجاد علیهالسلام. زُهَری نقل میکند که روزی با امام سجاد علیهالسلام همراه علی بن الحسین علیهالسلام به حضور عبدالملک مروان وارد شدیم. همانگونه که میدانید، دوران امامت امام سجاد علیهالسلام با حکومت عبدالملک مروان مصادف بود و ظلمها و ستمهای فراوانی از جانب او صورت میگرفت.
عبدالملک مروان، که از نظر عبد الزهری شخصی خبیث بود، وقتی امام سجاد علیهالسلام در حضور او ظاهر شد، تحت تأثیر شخصیت امام قرار گرفت و برای اینکه اثر امام را بر خود کاهش دهد، رو کرد به امام و گفت «شما که فرزند پیامبر هستید و نسب شما به رسول خدا صلیالله علیه و آله میرسد، چرا اینقدر خودتان را به زحمت میاندازید و این همه عبادت میکنید؟»
در این جمله، اعترافی آشکار نسبت به عبادت امام سجاد علیهالسلام دیده میشود. امام علیهالسلام پاسخ دادند: «پیامبر خدا صلیالله علیه و آله، با اینکه گناهان گذشته و آیندهاش بخشیده شده و مشمول رحمت الهی قرار گرفته، عبادت فراوان میکرد و میفرمود: این عبادت طولانی را انجام میدهم تا خدای تبارک و تعالی را در حالی عبادت کنم که از من راضی باشد.»
وقتی از پیامبر اکرم صلیالله علیه و آله سؤال میشد که چرا اینقدر عبادت میکنید و پاهایتان اینچنین ورم کرده است، حضرت پاسخ میدادند: «آیا بنده باید شکرگزاری نکند؟»؛ یعنی یکی از مصادیق شکرگزاری، همین عبادتهایی است که خدای تبارک و تعالی برای بندگان قرار داده است.
امام سجاد علیهالسلام پس از هر نماز، سجدههای طولانی شکر داشتند؛ سر بر سجده میگذاشتند و پس از مدتی طولانی، سر برمیداشتند.
همچنین هشام بن احمر نقل میکند که روزی امام کاظم علیهالسلام با یاران خود در اطراف مدینه بر یک ناقه سوار بودند که یک مرتبه ناقه متوقف شد. امام پیاده شدند، سر به سجده گذاشتند و پس از مدت طولانی سر برداشتند. اطرافیان علت را پرسیدند و امام کاظم علیهالسلام فرمودند: «یاد نعمتی از نعمتهای خدا افتادم و به خاطر آن نعمت، دوست داشتم شکر خدا را به این نحو به جا آورم.»
سیرهی ائمه علیهمالسلام این بوده که در همه حال اهل شکر خدا بودند، نعمتهای الهی را یاد میکردند و با یادکرد آن، اهل شکر میشدند.
حال که امام سجاد علیهالسلام یکی از این نعمتها را ماه مبارک رمضان میدانند و خود، یکی از مصادیق شکرگزاری را در قالب سجده شکر قرار دادهاند، سزاوار است که ما نیز به شکرانه درک ماه مبارک رمضان، سر به سجده شکر بگذاریم و خداوند را بر این نعمت عظیم سپاس گزار باشیم.
نظر شما