این نویسنده فلسطینی در پیام خود آورده است:من یک نویسنده فلسطینی هستم، زیستم و خواندم و آموختم. به خاطر ملتم دشمنی و دوستی کردم. این را از آن جهت میگویم که میدانم انقلاب اسلامی ایران چه چیزی را تقدیم ملت من کرده است. ایرانی ها با شهیدان فلسطینی همدردی کردند، آسیب دیدگان ما را درمان کردند. نسل هایی از فرزندان ملت من در دانشگاههای ایران تحصیل کردند و به عنوان مدرسان و افرادی صاحب شأن از آن دانشگاه ها فارغ التحصیل شدند. این تکریم ملت فلسطین است.
برنده جایزه بین المللی نجیب محفوظ در ادامه نوشت: ایرانیان باشرافت با نامگذاری آخرین جمعه ماه رمضان به عنوان روز جهانی قدس، ملت من را گرامی داشتند، و نیز با گنجاندن ادبیات فلسطین در مدارس و دانشگاهها و عرضه آن نه صرفا به مثاب ادبیات مقاومت، بلکه به عنوان ادبیاتی ارجمند و فاخر در رویارویی با ستمگران اسرائیلی و آمریکایی، بر شرافت ما افزودند. ایرانیان از سال ۱۹۷۹ تا به امروز، با برپایی جشنواره های ادبیات مقاومت در شهرهای ایران و حتی در فراسوی مرزها، و با ترجم داستان ها، روایت ها، اشعار، پژوهش ها و نیز روایت های زندگی اسرا، شهیدان و قتل عام ها، نویسندگان فلسطینی را تکریم کرده اند. زیست ایرانیان، به ویژه در عرصه فرهنگ، همواره بر محور مظلومیت فرزندان ملت من می چرخد.
این نویسنده عرب با اشاره به حمایت های لجستیکی ایران از مبارزان فلسطینی گفت: ایران با فراهم ساختن امکان دستیابی رزمندگان فلسطینی در نوار غزه و کرانه باختری به سلاح، که ایشان را در رویارویی با دشمن اسرائیلی توانا ساخت و هراس را به دل نظامیان صهیونیست افکند، ملت فلسطین را ارج نهادند.
این استاد دانشگاه که خود را نویسندگان نسل چهارم ادبای فلسطینی می داند با اشاره به نقش ایران در حمایت از ادبیات فلسطین گفت: من عصر طلایی ادبیات مقاومت را به واسط حمایت ایران از ادبیات فلسطین درک کردم و به خود میبالم که داستانهایم را که روایت زندگی شهیدان والامقام، مجروحان و اسیران ماست را در حضور مخاطبان ایرانی در تالارهای فرهنگی تهران، تبریز، اصفهان و مشهد برای آنان قرائت کرده ام.

برنده جایزه عربی ابداع فکری و ادبی سعاد الصباح در ادامه پیام خود خطاب به ملت ایران نوشت: ایران از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون، مردم فلسطین را گرامی داشته و مسئلۀ فلسطین را به عنوان اولویت مهم خود درنظر داشته است. اگر حمایت های ایران نبود، مقاومت فلسطین که در دو انتفاضه ۱۹۸۷ و ۲۰۰۰ و نیز حرکت های افتخارآمیز کرانۀ باختری (شمشیر قدس) به بار نمی نشست. اگر ایران نبود، مردم فلسطین و جهان از حماس اردوگاه جنین، غزه و شیخ جراح آگاه نمی شدند، و مقاومت اسیران مان در زندان های دشمن صهیونی ممکن نمی شد.به خاطر همه این ها، ما ملت فلسطین و اصحاب قلم فلسطینی… ایران را نه فقط پشتوانه، که دژ مستحکم خود میدانیم. زنده باد آزادی، مرگ بر ستم. پیروزی از آن مردم مقاومت و باشرافت است.