به‌گزارش قدس آنلاین، بر اساس گزارش آنکتاد(UNCTAD)، تردد کشتی‌ها از ۱۲۹ فروند در روز(پیش از جنگ) به تنها ۴ فروند رسیده که به معنای توقف تقریبا کامل حمل‌ونقل در تنگه هرمز است.

واردات غلات به منطقه خلیج فارس ۹۲ درصد کاهش یافته و کشتی‌های حامل غلات یا متوقف شده‌اند یا مسیرهای بسیار دورتری را برای مقصد انتخاب می‌کنند.

صادرات کودهای شیمیایی ۹۲ درصد و محموله‌های فولاد و گچ(مورد نیاز برای ساخت و ساز و کشاورزی) حدود ۹۳ درصد کاهش یافته است.

سیل گرسنگی در راه است

برنامه جهانی غذا(WFP) هشدار داده است که ادامه جنگ تا تابستان ۲۰۲۶، ۴۵ میلیون نفر دیگر را به جرگه جمعیت ۳۱۸ میلیونی که هم‌اکنون با گرسنگی حاد دست و پنجه نرم می‌کنند، اضافه خواهد کرد.

شوک دوگانه به کشاورزی جهان

کارشناس ارشد سازمان خواربار(FAO) هشدار می‌دهد که زمان بسیار حیاتی است. در بنگلادش، کارخانه‌های تولید کود به دلیل کمبود مواد اولیه تعطیل شده‌اند و پاکستان با خطر کمبود انرژی و بسته شدن مدارس روبرو است.

حتی کشورهای کشاورزی بزرگی مانند برزیل و آمریکا نیز به شدت به واردات کود از خلیج فارس وابسته هستند. کاهش مصرف کود به معنای کاهش چشمگیر محصول در فصل برداشت آینده است.

گسترش محاصره به باب المندب

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس ایران، به طور تلویحی اعلام کرده که محاصره دریایی می تواند فراتر از هرمز رفته و تنگه باب المندب(در مسیر کانال سوئز و دریای سرخ) نیز هدف بعدی خواهد بود. این اقدام بالقوه، مسیر جایگزین کشتی‌ها را نیز مسدود کرده و فشار بر زنجیره تامین را دوچندان می‌کند.

مجله تایم تاکید می‌کند که برخلاف جنگ اوکراین که مستقیما گندم را هدف گرفت، این بحران زیرساخت تولید غذا(کود و انرژی) را نشانه رفته است. به همین دلیل، اثرات مخرب آن دیرتر اما عمیق‌تر ظاهر می‌شود و کشورهای آفریقایی، آسیایی و اروپایی بیشترین آسیب را خواهند دید.