در هر گوشهای از دارالشفای امام رضا (ع)، نفسهایی جریان دارد که بوی اخلاص میدهد؛ نفسهایی که نه برای نام و نشانی، که برای دل شکسته زائران، جاری میشود.
حسین سنجری، مسئول خادمان سلامت دارالشفای امام رضا (ع)، با نگاهی آرام و صدایی که مهر در آن پیداست، درباره این مسیر نورانی حرف میزند؛ مسیری که گاهی از هزاران کیلومتر دورتر آغاز میشود و سرانجام به آستان مقدس امام رضا (ع) میرسد.
او میگوید: در سراسر کشور ۳۲ استان داریم و هر استان یک دبیر که وظیفه دارد افراد مشتاق خدمت را شناسایی و هدایت کند. وقتی کسی میگوید میخواهم خادم امام رضا (ع) شوم، این جمله فقط یک درخواست ساده نیست؛ یک انتخاب قلبی است.
سنجری ادامه میدهد: حالا ۴ هزار و ۵۰۰ خادم یار سلامت از شهرهای کوچک و بزرگ ایران، لباس خدمت زیر پرچم امام رضا (ع) را، پوشیدهاند.
از این میان، حدود ۷۰۰ نفر خادم رسمی درمان در مشهد هستند؛ کسانی که هر هفته کشیک دارند و هر بار که وارد دارالشفای امام رضا (ع) میشوند، انگار، دوباره متولد میشوند.
او توضیح میدهد: پزشکان و پرستارانی که از استانهای مختلف وارد سامانه میشوند، پس از ثبتنام و بررسی مدارک، به مرحله گزینش و دورههای حرمشناسی میرسند.
وقتی تأیید شدند، میتوانند در بخشهای عمومی مثل صندلی چرخدار خدمت کنند و هم در مرکز تخصصی درمان، یعنی دارالشفای امام (ع).
دارالشفای امام (ع) قلب تپنده مهربانی است
سنجری میگوید: اینجا پزشک بودن تنها شرط نیست؛ باید دل هم آماده باشد. گاهی مهربانی یک پرستار یا یک لبخند کوتاه پزشک، برای زائری که در غربت درد میکشد، شفابخشتر از هر داروست.
او با لبخند تلخی میگوید: خیلی از مردم فکر میکنند برای خدمت باید حتماً بیایند مشهد، اما ما میخواهیم خدمت در استانها جریان داشته باشد. هر استانی کانون سلامت دارد؛ کانونی که زیر نظر آستان فعالیت میکند و مردم همان شهر
میتوانند همانجا، خدمت کنند.
خادم بودن یعنی هرجا که هستی پرچم امام رضا (ع) را بلند کنی
سنجری، ادامه میدهد: امروز مجموعهای از درمانگاههای خیریه مورد تأیید آستان قدس رضوی در شهرهای مختلف، محل خدمت خادم یاران شده است؛ تا هیچ بیماری، حتی در دورترین نقطه کشور، از رحمت امام مهربانیها، بینصیب نماند.
او میگوید: خدمت در دارالشفای امام (ع) یعنی شفا یافتن، اما باور کن خیلی وقتها خودمان شفا میگیریم؛ شفا در دل، در آرامش، در آن لحظهای که حس میکنی امام رضا (ع) نگاهت میکند.
دارالشفای امام (ع)، یعنی خانهای که زائران برای درمان تن میآیند و خادمان، برای درمان جان، عاشقی میکنند





نظر شما