اگر تا پیش از جنگ تحمیلی سوم، دفاع تنها در سنگر، مرزها، آسمان و با ابزار جنگی انجام می‌شد، در این ۶۲ روز گذشته نوع دیگری از دفاع در خیابان‌های کشور اجرا شد و تأثیر آن اگر از دفاع با اسلحه و مهمات بیشتر نباشد، کمتر هم نیست. یکی دیگر از انواع فعالیت‌های به تعبیر نویسنده دفاعی-فرهنگی که به واسطه حضور همدلانه مردم و نیروهای مسلح در کنار هم انجام شد، رزمایش «جانفدا برای ایران» بود که به مناسبت ولادت امام مهربانی‌ها، چهارشنبه شب همزمان با سراسر کشور در یکی از مسیرهای اصلی تجمع‌های شبانه مردم در مشهد اجرا شد.
توصیف ذهن من از این رزمایش «غرور در سایه امنیت» است. اگر آن شب در میدان فلسطین و خیابان احمدآباد حضور نداشتید، می‌توانم توضیح دهم که مردم مشهد در این رزمایش آزادانه با پرچم سه رنگ کشورمان، بدون ترس از حضور هیچ بیگانه‌ای، در کنار نیروهای امنیتی و دوشادوش آن‌ها ایستادند؛ رزمایشی که «جانفدا» بودن در آن، تنها به یک مسئله برمی‌گشت و آن «اراده» بود؛ اراده اینکه حفظ وطن اولویت نخستت باشد، نه لباس نظامی، نه ‌نام‌نویسی و گزینش هیچ چیز نیاز نیست. فقط وطن‌پرستی لازم است تا در این مسیر قرار بگیری.
رژه مرتب نیروهای بسیجی و نیروهای ویژه در کف خیابان نشان‌دهنده امنیتی بود که به پاس فداکاری و رشادت‌های مرزداران و ایران‌داران به ارمغان آمده و حضور دهه نودی‌ها و کودکان سده ۱۴۰۰ هم بار دیگر پیوستگی و اتحاد نسل‌های مختلف ایران را نمایان کرد. فرقی هم نداشت با چه سن و سال یا پوشش و عقیده‌ای، همگی به عشق وطن و برای پایداری آن در این رزمایش حضور داشتند. درست مثل آن دختربچه دهه نودی که با غرور و شور خاصی همان‌طور که سلام نظامی می‌داد، سرود ایران را زیر لب زمزمه می‌کرد، یا آن پسر نوجوانی که با لباسی مشابه یونیفرم سپاه به افراد حاضر در رژه، سلام نظامی می‌داد. مردم مشهد با حضور در این رژه نه تنها اتحادشان را نشان دادند؛ بلکه خود مُبلغ مسیر پیروزی ایران شدند، درست مثل آقای میانسالی که همراه با خانواده‌اش پلاکاردی با مضمون «یک خدا، یک رهبر، یک ملت، یک راه؛ مسیر پیروزی ایران» را در دست داشت.
دختربچه‌ای کلاه لبه‌داری به شکل پرچم ایران به سر داشت و پرچمی را هم روی شانه‌های خود گره زده بود. کمی آن‌طرف‌تر پسر کوچکی کلاهی مشابه به سر گذاشته و در حالی که مادرش او را بغل کرده بود، با همان مشت‌های کوچک؛ اما گره‌ کرده‌اش شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل را سر می‌داد.
آنچه بیش از همه در دست مردم حاضر در این رژه به چشم می‌خورد، عکس رهبر معظم انقلاب، همراه با پرچم ایران و تصویری از حضرت علی(ع) بود که بار دیگر به هم پیوستگی ایران، حماسه و اسلام را نشان می‌داد و یادآوری می‌کرد که زندگی ملت ایران با حماسه، معنویت و مقاومت گره خورده است.
این شب‌ها مشت‌های گره کرده کودکان مشهدی و شعارهای آن‌ها بار دیگر نشان داد، فرهنگ مقاومت و ایستادگی در برابر بیگانه و دشمن از همان کودکی در خون مردم این آب و خاک جریان دارد و مردم ایران با حفظ روحیه سلحشوری و اتحاد با یکدیگر نشان دادند سربازان شایسته‌ای برای دفاع از میهن، حرکت و ایستادگی در راه مقاومت هستند.