‏جهاد مستمر؛ شاخص زندگی امام شهید (ره)

انسان‌های بزرگ دارای خصلت‌های بزرگ هستند و گاهی در میان خصلت‌های اخلاقی و رفتاری آنان، یک خصلت بیشتر از سایر ویژگی‌ها به چشم می‌آید؛ گاهی نیز آن خصلت موجب شده تا سایر خصوصیات آن فرد در سایه‌ی این ویژگی ویژه تجلی پیدا کند. یکی از آن خصلت‌ها، جهاد و مجاهدت الهی است. جهاد نه فقط مبارزه نظامی با دشمنان دین و وطن، بلکه هرگونه سخن، عمل، کنش و رفتاری است که در جهت تضعیف جبهه‌ی باطل و تقویت جبهه‌ی حق باشد.

به نظر می‌رسد شخصیت امام شهیدمان ـ که درود خداوند بر او باد ـ که آیینه تمام فضیلت‌ها و جامع تمام ارزش‌ها بود نیز چنین باشد و این همه خصلت‌های پسندیده شخصیتشان را می‌توان در پرتو جهاد دائمی ایشان معنا کرد. این رهبر الهی و این پیشوای آسمانی، از اوان روزگار نوجوانی که در میدان جهاد پا نهاده است تا آخرین لحظات عمر شریف خود که از این میدان با تنی خونین به سوی رضوان الهی پر گشوده، مجاهدی نستوه و با اراده‌ای سخت و پولادین بوده است.

‏جهاد؛ جوهره بنیادین شخصیت امام شهید

این فضیلت اساسی و زیربنایی که مادر همه‌ی فضیلت‌ها و ارزش‌هاست، از شاخص‌ترین وجوه شخصیتی امام شهیدمان است. ایشان از اوان نوجوانی تا آخرین لحظات عروج ملکوتی از این عالم خاکی، جهادی مستمر و دائمی را پشت سر نهاد. از روزی که شهید والامقام، مرحوم نواب صفوی (ره) را در مدرسه علمیه سلیمانیه مشهد زیارت کرد ـ که در او شوق ورود به مبارزه سیاسی را زنده ساخت ـ تا آن روز که نفس گرم مجاهد نستوه دوران، حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی(ره) بر جان و دلش تابید و تا پایان عمر در میدان‌های سخت و مشقت‌باری جهاد کرد.

بیشتر این جهاد خستگی‌ناپذیر و مداوم او در اوج غربت و مظلومیت سپری گشت؛ گاه آماج تهمت و گاه در تنهایی و غربت و گاه در زندان و تبعید بود. در هر حال هیچ‌گاه از پای ننشسته و دمی از مسیر آمده، نه تنها پشیمان نشده، که حتی شکوه نکرده است. در سخت‌ترین روزهای تلخ که هیچ کورسویی از فتح و ظفر دیده نمی‌شد، هیچ‌گاه ناامید نشد؛ بلکه سرشار از ایمان و مملو از امید بود.

‏از مبارزه با طاغوت تا تبیین معارف

شگفت‌انگیز آنکه در این مسیر، با تکیه بر مبانی مستحکم فکری و در سایه‌ی ایمانی قوی، مسیر رهروی تا رهبری و پیشوایی امت اسلام را می‌پیماید و از نوجوانی تا روزگار کهنسالی، ذره‌ای از این اصول کوتاه نمی‌آید؛ بلکه با بهجت و نشاطی زایدالوصف، آن راه پرمشقت و خطرآفرین و البته مقدس، مبارک و اصیل را پی گرفته و پیموده است. تازه در کهنسالی ـ که دوران سخت‌جانی و جان‌بانی است ـ چونان جوانان بی‌باک، هنوز شوق شهادت در دل دارد و در هر بوستانی که شمیم حضور محبوب می‌پیچد، چکامه عاشقانه شهادت و تمنای وصال خونین را سر می‌دهد.

امام شهید عزیزمان در اوان نوجوانی و در دوران غریبی و غربت، در جهادی سخت و نفس‌گیر با استبداد داخلی مبارزه می‌کند. در میدان مبارزه با طاغوت، دوران تلخ شکنجه، زندان و تبعید را به جان می‌خرد. در غربت و غریبی آن روزگار که جهاد و مبارزه با طاغوت، شنا کردن بر خلاف مسیر رایج است، استوار گام برمی‌دارد و اسوه مجاهدان و امید اهل ایمان می‌گردد. او ترازی از جهاد تبیین و تفسیری تازه از آموزه‌های دین را رقم می‌زند و کام تشنگان معارف اصیل و حیات‌آفرین اسلام ناب را به شهد بیان رسا و نافذ خویش شیرین می‌سازد. البته در آن روزهای خوف و خطر، چنین رویکرد شوق‌آفرینی که زیرساخت‌های نظام سیاه طاغوت را تخریب می‌کند، هزینه‌های سنگینی دارد که آن رادمرد الهی، هزینه‌های زندان، شکنجه، تبعید و محرومیت از زندگی آرام را به جان می‌خرد، ولی از مجاهدت در راه محبوب ازلی خویش دست نمی‌کشد.

‏ایستادگی در برابر استکبار و صهیونیسم جهانی

با پیروزی انقلاب اسلامی، نقشی بی‌بدیل در هدایت فکری، تأسیس تشکیلات و سامان‌بخشی به ارکان نظام نوپای اسلامی ایفا می‌کند؛ که بزرگ‌ترین جهاد، نابودی حاکمیت طاغوت و برپایی حاکمیت حق و اراده الهی است. با حمله حزب بعث به سردمداری آمریکا، پا به میدان مبارزه و جهاد با دشمن بعثی می‌گذارد و در عین حال که از رهبران فکری نهضت اسلامی به شمار می‌آید، چونان رزمنده‌ای جان‌برکف در خطوط مقدم جبهه‌های جنوب و غرب حاضر می‌شود و تربیت نسلی از فرماندهان بزرگ روزگار ما را رقم می‌زند.

از دیگر میدان‌های جهاد آن راهبر الهی، جهاد و مبارزه با رژیم دژخیم اسرائیل است؛ رژیم سفاکی که به دنبال تحقق آرزوهای باطل خویش بوده و در پی عملی ساختن شعار «از نیل تا فرات» است تا با نابودی ممالک اسلامی، دامنه سیطره خویش را وسعت بخشد. این رژیم در این راه از کودک‌کشی، آوار ساختن منازل مسکونی و فاجعه نسل‌کشی در فلسطین و لبنان دریغ ندارد و هدفی جز حاکم ساختن اراده خود بر اراده ملت‌ها ندارد. مبارزه دائمی و خستگی‌ناپذیر با این غده سرطانی نیز، میدان گران‌بار دیگری از میادین جهاد این شخصیت الهی است که تا آخرین روزهای حیات عزتمندانه خویش از این جهاد مقدس دست نکشید. چنان‌که هیچ‌گاه از مبارزه با استکبار جهانی و شیطان بزرگ، یعنی سردمداران و حاکمان آمریکای جهان‌خوار نیز پای نکشید و مقهور ابهت و هیبت آن نگشت.

‏صیانت از مرزهای اسلام ناب محمدی

او شیردلانه در برابر نعره‌های از سر استیصال این دشمن زبون ایستادگی کرد و تا رسیدن به لقای جانان، دمی از جهاد مقدس فروگذار نکرد. در این میدان، ملتی رشید و مجاهد را تربیت کرد که حتی پس از شهادت مقتدرانه‌اش، راه و مرامش را سرلوحه خود قرار می‌دهند. این تربیت الهی و شکوفاسازی شخصیت ملت بزرگ ایران که امروز مایه حیرت جوامع بشری و تحلیل‌گران جامعه‌شناسی شده است، ثمره این مجاهدت و مبارزه شجاعانه و عزتمندانه با آمریکای جهان‌خوار است.

از دیگر عرصه‌های جهاد آن رادمرد الهی، مراقبت از جریان اصیل اسلامی و اسلام ناب محمدی(ص) است که در روزگار ما در مکتب حیات‌آفرین امام راحل کبیرمان، حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی (ره) تبلور یافته است. پای فشردن بر این مسیر نورانی و انذار دادن از انحراف از آن، وجهه همت ایشان بود تا مرز اسلام آمریکایی از اسلام ناب محمدی(ص) روشن و متمایز بماند؛ همچنان که جد بزرگوارش حضرت اباعبدالله(ع) با مجاهدتی بی‌نظیر و تاریخ‌ساز، جریان اصیل اسلام علوی(ع) را از خط اسلام اموی برای همیشه متمایز و روشن ساخت. این سرباز راستین مکتب حسینی(ع) در برابر انحرافات و تأویلات از مکتب قائد راحل امت اسلام، همان راه و همان مسیر سیدالشهدا (ع) را در این دوران پیمود.

‏بندگی خالصانه و فرجام سرخ مجاهدت

عمر هشتاد و اندی ساله‌ی این مرد الهی، یکسره در جهاد در همه‌ی عرصه‌ها، از جهاد با فراعنه‌ی زمان تا جهاد در میدان رفع فقر، فساد، تبعیض و بی‌عدالتی از ملت شریف ایران و رفع ظلم و ستم از امت اسلام گذشت. از زندگی ساده و بی‌پیراه‌ی او که جهاد با همه‌ی مشتهیات نفسانی است، تا تربیت و مراقبت از اطرافیان که فرمود: «قوا أَنفُسَکُم وَأَهلیکُم نارًا» (سوره تحریم، آیه ۶)؛ که به برکت هدایت، نفس پاک و تربیت راسخ او، شجره‌ای طیبه ریشه گرفته است که عطر خوش طهارت و پاکیزگی آنان جان‌ها را می‌نوازد و دل‌ها را آرامش می‌بخشد.

رشد و تعالی یک امت در همه‌ی جنبه‌ها، از علم و فرزانگی تا سلوک اخلاقی، مناسک معنوی و تأمین نیازهای مادی، جلوه‌هایی از ثمرات جهاد آن امام شهید عزیز است. راز زندگی پربار و درخشان او در جهاد مستمر برای بندگی خداست که از محبوب خود آموخته بود: «قُل إِنَّما أَعِظُکُم بِواحِدَةٍ أَن تَقوموا لِلَّهِ مَثنی وَفُرادی» (سوره سبأ، آیه ۴۶). از این روی تمام عمر شریفش جهاد بود و بالاخره پایان زندگی در این دنیای فانی را با جهادی سرخ‌گون به سرانجامی مقدس و مبارک رساند و با خون مطهر خود، امت اسلام و ملت بزرگ ایران را تعالی بخشید. سلام بر او و بر شهیدان خاندان بزرگ او باد.