به گزارش قدس آنلاین، در روزهایی که تهران و بسیاری از شهرهای ایران زیر حملات وحشیانه آمریکا و رژیم صهیونیستی بود و بسیاری از کاربران از چهره‌های شناخته‌شده انتظار موضع‌گیری داشتند، امیرحسین قیاسی (مجری و برنامه‌ساز مشهور اینترنتی) سکوت را ترجیح داد. نه بیانیه‌ای منتشر کرد، نه ویدیویی ساخت و نه حتی واکنشی کوتاه نشان داد حالا اما بعد از حدود صد روز و همزمان با بازگشت اینترنت به شرایط عادی‌تر و ازسرگیری فعالیت‌هایش، سکوتش را شکسته است و نوشته؛ «قبول دارد که سکوتش در دوره‌ جنگ اشتباه بوده است» چون بناست با برنامه ای ویژه جام جهانی برگردد و می‌داند که حیات برنامه‌های اینترنتی در گروی دلربایی و دلجویی از مخاطب است!

البته قیاسی اولین چهره‌ای نیست که چنین مسیری را طی می‌کند. در سال‌های اخیر بارها شاهد بوده‌ایم که سکوت سلبریتی‌ها در بزنگاه‌های مهم، بیشتر از حرف‌هایشان مورد توجه قرار گرفته است. برای بخشی از افکار عمومی، سکوت یک انتخاب شخصی نیست؛ یک موضع است. به همین دلیل وقتی یک چهره مشهور در روزهای بحرانی حرفی نمی‌زند، مخاطبان این سکوت را تحلیل می‌کنند، درباره آن قضاوت می‌کنند و حتی گاهی آن را به اندازه یک بیانیه سیاسی معنادار می‌دانند.

این اتفاق پیش‌تر برای بازیگران، خوانندگان، ورزشکاران و اینفلوئنسرهای مختلف رخ داده است. برخی به خاطر سکوتشان با موج انتقاد روبه‌رو شدند و برخی دیگر بعد از موضع‌گیری متهم شدند که دیر رسیده‌اند. در فضای شبکه‌های اجتماعی، ظاهراً زمان موضع‌گیری به اندازه خود موضع اهمیت دارد.

حالا پرسش اصلی درباره قیاسی هم همین است؛ چرا اکنون؟ اگر قرار بود موضعی اعلام شود، چرا در روزهای پر از رنج و درد جنگ که مردم انتظار موضع گیری از چهره ها را داشتند و مسئله تجاوز دشمن به خاک کشور و پرپر شدن دانش آموزان میناب در اوج توجه افکار عمومی قرار داشت این اتفاق رخ نداد؟ حالا که غبارها خوابیده و اینترنت برگشته و قرار است که این چهره با یک برنامه اینترنتی برگردد، این سکوت شکسته شده است؟

شاید سکوت قیاسی ناشی از ملاحظات و مسائل شخصی اش بوده، شاید ترجیح داده در اوج التهاب حرفی نزند و شاید هم دلایل دیگری در میان بوده اما آنچه مشخص است این است که مخاطبان معمولاً سکوت‌های طولانی را فراموش نمی‌کنند و گاهی یک عذرخواهی دیرهنگام به عذر بدتر از گناه می‌ماند.

برای همین واکنش اخیر قیاسی بیش از آنکه به خاطر جمله «طرف ایرانم» خبرساز شود، به خاطر پایان یک سکوت طولانی مدت، حساسیت برانگیز شده است، سکوتی که برای بسیاری از مخاطبان، به اندازه موضع‌گیری‌اش معنادار است.