آمریکا طی شبانهروز گذشته جنوب و غرب ایران را بمباران کرد و نشان داد خوی متجاوز و وحشی این رژیم تروریستی تغییر نخواهد کرد. ترامپ تهدید کرد اگر ایران پاسخ دهد، حملات شدیدتری در راه خواهد بود، اما ایران به این هشدار اعتنا نکرد و پایگاهها و تأسیسات مرتبط با نیروهای آمریکایی در اردن، کویت، بحرین، اربیل و امارات را هدف قرار داد.
درست در میانه همین تبادل آتش، رویترز از بحث متفاوتی در داخل دولت آمریکا پرده برداشته است. شماری از مقامهای ارشد دولت ترامپ، از جمله نزدیکان جیدی ونس و مارکو روبیو، معتقدند جنگ باید دستکم تا انتخابات میاندورهای سوم نوامبر در سطحی مهارشدنی باقی بماند. محبوبیت جنگ پایین است، قیمت انرژی بالا رفته و فرماندهان نظامی نیز درباره فشار بر ذخایر مهمات و آمادگی آمریکا در دیگر نقاط جهان هشدار دادهاند. آنچه آمریکا میخواهد، در عمل دشوارتر از آن چیزی است که به نظر میرسد؛ یعنی افزایش فشار بر ایران، بدون پذیرفتن هزینههای یک جنگ گستردهتر.
واشنگتن بهدنبال ضربه بیشتر است، نه جنگ بیشتر
لوسیانو زاکارا، پژوهشگر سیاست خلیج فارس در دانشگاه قطر، معتقد است اضافه شدن حملات نظامی به تحریمها ناشی از همین مسئله است. تحریم برای اثرگذاری زمان میخواهد ولی ترامپ برای نمایش دستاورد زمان زیادی ندارد. در نتیجه حمله قرار است فشار را سریعتر کند. اما او همزمان میگوید حجم نیرویی که آمریکا به کار گرفته برای تحمیل یک شکست نظامی کامل کافی نیست و هنوز روشن نیست واشنگتن دقیقاً چه نتیجهای از این ترکیب انتظار دارد.هارلن اولمن، افسر ارشد پیشین نیروی دریایی آمریکا، بعد دیگری از موضوع را نشان داده است. از نظر او محدودیت عملیاتی، کاهش اهداف نظامی مناسب و فشار بر ناوگان موجب میشود ترامپ احتمالاً تمایلی به گسترش نامحدود حملات نداشته باشد. اولمن میگوید: راهبرد پایدارتر واشنگتن همچنان «فشار اقتصادی» بوده و استقرار طولانی ناوهای آمریکایی نیز هزینه سنگینی برای آمادگی نیروی دریایی ایجاد کرده است.
این همان شکافی است که ایران میکوشد روی آن فشار بیاورد. اگر آمریکا بتواند حمله کند و بعد خودش نقطه پایان هر دور را تعیین کند، هزینه تشدید برای واشنگتن محدود میماند. پاسخ سریع و بیدرنگ ایران به دنبال برهم زدن همین محاسبه است.
پایگاههایی که دو کارکرد پیدا کردند
در این جنگ، شبکه گسترده پایگاههای آمریکا در منطقه هم مزیت است و هم آسیبپذیری. این پایگاهها به واشنگتن امکان عملیات از فاصله نزدیک را میدهند، اما در همان حال نقاط متعددی برای پاسخ ایران ایجاد کردهاند.
سمیر پوری، مدرس مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، بر همین ظرفیت ماندگار ایران تأکید کرده است. به گفته او، پس از ۶ماه هنوز نشانهای روشن از تمام شدن توان موشکی ایران دیده نمیشود و تهران همچنان قادر است به حملات پاسخ دهد. پوری همچنین اهداف نهایی آمریکا را «بسیار مبهم» توصیف کرده است.
فرسایش، حالا در واشنگتن هم دیده میشود
هزینه ادامه جنگ دیگر فقط موضوع گزارشهای بیرونی نیست. مرکز سوفان در ارزیابیهای اخیر خود هشدار داده کاهش ذخایر تاد، پاتریوت و تاماهاوک میتواند آمادگی آمریکا را در برابر چین، روسیه و کره شمالی محدود کند. این مرکز برآورد میکند بازگشت بعضی ذخایر به سطح پیش از جنگ ممکن است چند سال زمان ببرد.ناو آبراهام لینکلن نیز پس از یک استقرار بسیار طولانی سرانجام به تایلند رسیده و باید وارد دوره تعمیر و بازیابی شود؛ نمونه کوچکی از بهایی که جنگ برای ظرفیت جهانی آمریکا ایجاد کرده است.و این هزینه دیگر فقط نظامی نیست. نفت نزدیک ۹۵ دلار معامله میشود و موج فروش اوراق قرضه، هزینه استقراض را در آمریکا، اروپا و آسیا به سطوح چند ساله و در برخی موارد چند دههای رسانده است. رویترز نوشته است شوک انرژی دوباره نگرانی از تورم و افزایش نرخ بهره را به مرکز بازارهای جهانی برگردانده است.
برای ایران، مسئله اصلی در این مرحله صرفاً پاسخ دادن به هر حمله نیست؛ مهمتر این است که آمریکا نتواند هم شدت فشار را تعیین کند و هم هزینه تشدید را برای خودش محدود نگه دارد.
نظر شما