دموکرات‌ها کار وزیرجنگ آمریکا را در زمستان تمام خواهند کرد/ موکول شدن سرنوشت هگست به آخر پاییز

در میانه فصل پاییز، واشنگتن صحنه مناقشه‌ای بر سر بقای «پیت هگست» وزیر دفاع جنجالی دولت دونالد ترامپ بود؛ طرح استیضاحی که اگرچه فعلاً با خط‌کشی‌های حزبی در مجلس نمایندگان با اختلاف اندکی رأی نیاورد، اما تصویر واضحی از میزان موفقیت سران ارشد پنتاگون در مواجهه با ایران بود. رسانه‌های آمریکایی ازجمله نشریه معتبر «تایم» نیز صراحتاً اعتراف کردند این تنفس مصنوعی، موقتی است؛ چرا که با پایان پاییز و روی کار آمدن اکثریت دموکرات‌ها در کنگره جدید از ماه ژانویه، کار ناتمام استیضاح به سرانجام خواهد رسید و حساب‌وکتاب اصلی به همان زمان موکول شده است. اینجاست که مصداق ضرب‌المثل کهن ایرانی «جوجه را آخر پاییز می‌شمارند» برای پیت هگست معنا می‌یابد؛ روزهایی که رجزخوانی‌های توخالی رنگ می‌بازد و نوبت رسیدگی به الدرم بلدرم فرامی‌رسد.اما فراتر از جزئیات پیچ‌درپیچ دعواهای حزبی و کشمکش‌های سنتی در واشنگتن، آنچه از دل این گزارش‌ها، اسناد و اعترافات مستند بیرون می‌زند، سند آشکار شکست راهبردی، درماندگی و بن‌بست مطلق نظامی ایالات متحده در جنگ و تجاوز علیه ایران است. جنگی که حالا همه معترف‌اند بیش از ۵۰هزار نظامی آمریکایی را در خاورمیانه در وضعیتی آشفته و بلاتکلیف رها کرده و به اعتراف خود کارشناسان و تحلیلگران غربی، نه تنها هیچ افق، راهبرد و دورنمای روشنی برای واشنگتن ندارد، بلکه پایه‌های هژمونی در حال زوال این امپراتوری را بیش از پیش به لرزه درآورده است.
آنچه روند این جلسه استیضاح را برای جامعه ایرانی معنادارتر، عمیق‌تر و افشاگرانه‌تر می‌کند، ادبیات بی‌رحمانه، گستاخانه و خوی تجاوزکارانه مقام‌های ارشد پنتاگون در توجیه جنایاتشان است. هگست در جریان کنفرانس خبری جنجالی خود، با وقاحتی آشکار از پاسخ‌گویی به فجایع انسانی طفره رفت؛ او از پذیرش مسئولیت حمله هولناک و مرگبار به مدرسه میناب که به قیمت جان ده‌ها کودک معصوم تمام شد، فرار کرد و با توجیه این خون‌ریزی‌ها تحت عنوان «انجام وظیفه و عملیات قانونی» ذات پلید، ضدبشری و شیطانی ماشین جنگی آمریکا را عیان کرد. وزیر دفاع ترامپ با دفاع تمام‌قد از کشتار غیرنظامیان و به راه‌اندازی این کارزار خصمانه، بار دیگر نشان داد ارتش تروریستی آمریکا هیچ‌گونه قانون، اخلاق یا خط قرمزی برای ریختن خون بی‌گناهان قائل نیست.این کشمکش‌های فرساینده در واشنگتن، بیش از هر چیز نمایانگر یک واقعیت بزرگ و انکارناپذیر برای دوستداران مقاومت به پرچم‌داری ایران نیز هست و آن اینکه، ماشین جنگی و تجهیزات پرهزینه ایالات متحده در مواجهه با اراده پولادین و استوار ملت ایران، نه‌تنها به هیچ‌یک از اهداف ادعایی و توهم‌آمیز خود نرسیده، بلکه اکنون در باتلاق سیاست داخلی، تناقض‌های مرگبار و تقابل با افکار عمومی نیز در حال غرق شدن است. پاییز سیاست آمریکا در حالی به روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود که طبل رسوایی پنتاگون به صدا درآمده و دیر یا زود باید تاوان سنگین تمامی این ماجراجویی‌های شوم و بی‌سرانجام را پس بدهد.