انهدام رادار سایت پدافندی آمریکا در پایگاه بالگردی الرفاع بحرین، تحولات خلیج فارس را بار دیگر به سرخط اخبار رسانهها کشاند. طی ۴۸ ساعت گذشته پنج نفتکش در تنگه هرمز با مین برخورد کرده و آتش گرفتهاند؛ دو فروند در جنوب و نزدیک سواحل عمان و سه فروند در میانه و شرق آبراهه. عملیات پهپادی دقیق نیروهای هوافضای سپاه و زیر ضرب گرفتن رادار هشدار اولیه دشمن در آن سوی خلیج فارس اما رخدادی است که نمیتوان به سادگی از کنار آن گذشت.
۱. حکم رهبر معظم زمین نماند: یکی از خروجیهای مهم دیدار فرماندهان ارشد نظامی با رهبر معظم انقلاب که خبر آن ۹ آبان ماه منتشر شد، این تأکید صریح فرمانده معظم کل قوا به ژنرالها بود: «هر سطح و نوعی از تهدید باید با پاسخ فوری و اثرگذار روبهرو شود». توصیه و هدفگذاری جدید در شرایطی بود که دشمن گستاخ که از راهبرد جمهوری اسلامی در تنگه هرمز سردرگم شده و به خشم آمده بود، در چند نوبت مناطق جنوبی و بهویژه جزیره سیریک و قشم را هدف قرار داد. نیروهای مسلح در پاسخ، شناورهای مرتبط با آمریکا را هدف گرفتند اما با توجه به بیانات حضرت آیتالله العظمی سیدمجتبی خامنهای و تأکید بر راهبرد فوری و اثرگذار بودن، این پرسش در فضای داخلی مطرح شد که چرا با وجود اذعان ترامپ به هدف گرفتن سایتهای راداری و مخابراتی ایران، پاسخ کشورمان همسطح آن نیست؟ اما اینکه سپاه در پاسخ حمله به دکل مخابراتی در منطقه سیریک، رادار هشدار اولیه ارتش متجاوز آمریکا در بحرین را هدف قرار داد، ثابت میکند دستورات رهبر معظم انقلاب سرفصل اقدامهای نظامی قرار داشته و حکم ایشان هیچ گاه روی زمین نمیماند. همان گونه که در بیانیه سپاه آمده، افسران نخبه با تدارک دیدن چنین عملیاتهایی با صدای بلند به دشمن اعلام میکنند هر گونه تجاوز آنها با پاسخی سخت، کوبندهتر و محاسبهشده روبهرو خواهد شد.
۲. کوری استراتژیک آمریکا در تنگه هرمز: دولت ترامپ این گونه تبلیغ میکند که با زدن سایتهای راداری جمهوری اسلامی مشرف به خلیج فارس، به دنبال کور کردن دید نظارتی ایران بر تنگه هرمز است. حملات اخیر نشان میدهد تهران در مسیر مقابله به مثل، دقیقاً چنین راهبردی را برای آمریکا هدفگذاری کرده است. در جنگهای مدرن، رادارها تنها ابزار کشف هواپیما و موشک نیستند؛ بلکه بخشی از شبکهای پیچیده برای تولید اطلاعات، تشخیص تهدید، مدیریت میدان نبرد و هدایت سامانهها و در واقع چشمهای شبکه دفاعی محسوب میشوند. بر این اساس انهدام رادار هشدار اولیه در بحرین، فراتر از یک اقدام تلافیجویانه بوده و بر بخشی از معماری اطلاعاتی و دفاع هوایی آمریکا در خلیج فارس تأثیر میگذارد. وقتی به اهمیت راهبردی جزیره بحرین به عنوان مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده و همچنین کانونی برای نظارت بر جغرافیای گسترده از خلیج فارس گرفته تا بابالمندب و حتی کانال سوئز نگاهی بیندازیم، اهمیت راهبرد تهاجمی تازه در دستور کار تهران بیشتر قابل درک خواهد بود. اقدام اعلامشده سپاه در هدف قرار دادن رادار هشدار اولیه بحرین و همچنین عملیات نظامی هفته گذشته علیه جزیره کوچک ولی راهبردی «دیدامار» عمان به عنوان میزان تأسیسات مخابراتی و ناوبری که برای هدایت کشتیها و گذر کردن امن آنها از سواحل جنوبی خلیج فارس کاربرد دارد، راهبردی سنجیده در مسیر کور کردن چشم آمریکا برای نظارت بر منطقه است؛ راهبردی نظامی که واشنگتن برای تهران تدارک دیده بود اما زمین بازی در حال عوض شدن است.
۳. تغییر محاسبات میدانی دشمن: حملات نظامی اخیر بر تغییر معادلات و محاسبات میدانی آمریکا هم اثرگذار خواهد بود. در توضیح باید گفت در محیط فریز شدن جنگ، دولت ترامپ راهبرد عملیاتی خود را بر باز نگه داشتن تنگه هرمز استوار کرده است. تمرکز ناوگان دشمن بر دهانه آبراه، دست رزمندگان ایرانی را برای زیر آتش بردن داراییهای دشمن در دیگر جغرافیای منطقه باز میگذارد. با این احتساب انهدام سایت راداری بحرین، با برجسته کردن ضعف پدافندی واشنگتن در پوشش سرتاسری منطقه، فرصت بازیگری خوبی برای جمهوری اسلامی فراهم کرده و قطعاً این در محاسبات جنگطلبانه کاخ سفید اثرگذار بوده و آنها را درباره آغاز هر گونه ماجراجویی دیگر علیه کشورمان به فکر فرو خواهد برد.
خبرنگار: هدایت جاوید




نظر شما