این روستا که کمتر از چهار کیلومتر با مرکز شهرستان فاصله دارد، دارای 50 خانوار جمعیت می‌باشد و حدود 10 خانوار نیز یا بطور فصلی در آن زندگی می‌کنند و یا به دلیل نزدیکی آن به شهر، برای تفریح و کار، رفت و آمد دایمی دارند.
ببیشتر درآمد اهالی این روستا باز می‌گردد به کشاورزی در مزارع گندم وجو و باغهای انگور، البته درختان میوه نیز در روستا خودنمایی می‌کنند و مردم روستا به دامپروری نیز می‌پردازند.

آرزوی آب سالم
«حسین آزموده» رئیس شورای اسلامی این روستا که چهار دوره سابقه حضور در شورا را دارد و با مشکلات آن آشنا می‌باشد، به خبرنگار ما می‌گوید: این روستا با وجود نزدیکی به شهر قوچان، از امکان آب لوله کشی سالم بی بهره است.
وی می‌افزاید: هر دو یا سه خانوار از اهالی روستا اقدام به حفر چاهی 13 متری برای دستیابی به آب شرب، کرده‌اند و از آن استفاده می‌کنند، اما به دلیل قرار داشتن این چاهها در محوطه حیاط و مجاورت آنها با چاههای فاضلاب، دارای مشکلات بهداشتی عدیده‌ای می‌باشند.
آزموده می‌گوید: در سالهای گذشته، کارشناسانی از مرکز بهداشت و درمان شهرستان، از آب روستا نمونه گیری کرده‌اند و بر ناسالم و غیر قابل مصرف بودن آن صحه گذاشته‌اند، اما اهالی چاره‌ای جز استفاده از آن ندارند و با بیماریهای پیش آمده برای خود و دامهایشان دست و پنجه نرم می‌کنند.
وی می‌افزاید: در سالهای گذشته درخواستهایی را از طرف شورای اسلامی روستا به اداره آب و فاضلاب روستایی قوچان ارسال کرده‌ایم و پیگیری‌هایی انجام شده است، اما متأسفانه به دلیل کمبود بودجه، پاسخی نگرفته ایم.

باید درخواست کنند
پیرو صحبتهای رئیس شورای روستا و درخواست پاسخ از رئیس اداره آب و فاضلاب روستایی قوچان، پس از اعزام گروهی از کارشناسان این اداره به این روستا و بررسی موضوع، به خبرنگار ما می گوید: این روستا از جمله روستاهای خودگردان شهرستان است، بدین معنی که اهالی آن خودشان خواستار عدم لوله کشی آب برای منازلشان بوده‌اند.
موسوی می‌افزاید: درخواستی مبنی بر لوله کشی آب شرب از طرف اهالی این روستا به این اداره، داده نشده است که اگر جز این بود، ترتیب اثر داده می‌شد.
وی خاطر نشان می کند: این اداره آمادگی خود را جهت هماهنگی با مرکز بهداشت و درمان شهرستان برای در اختیار قراردادن کلر به اهالی روستا و در اولویت قراردادن لوله کشی آب شرب روستا در صورت درخواست اهالی و فراهم شدن منابع مالی، اعلام می‌دارد.

گردو خاک فراموشی
در ادامه مشکلات روستای پیش باغان، رئیس شورای اسلامی این روستا گفت: به علت آسفالت نبودن جاده تقریباً سه کیلومتری روستا و عبور و مرور وسایل نقلیه فراوان از آن به دلیل نزدیک بودن به شهر، گرد و خاک بسیاری گریبانگیر مردم شده است که اگر از مشکلات ریوی پیش آمده برای اهالی، چشم پوشی کنیم، این گرد و خاک باعث آسیب رسیدن و از بین رفتن درختان و محصولات باغی می شود و ضرر و زیان مالی بسیاری نیز به اهالی وارد شده است.
آزموده می‌افزاید: این گرد و خاک برروی درختان می نشیند و باعث ایجاد بیماری و عدم میوه دهی آنها می‌شود که در این زمینه نیز مکاتبات و رایزنی‌هایی با اداره راه و شهرسازی شهرستان انجام شده، اما نتیجه‌ای حاصل نشده است.

پول نیامده
در پیگیری این موضوع از اداره راه و شهرسازی شهرستان، این بار موضوع پیگیری‌های اهالی، از طرف «حسین زاده» معاونت این اداره، تکذیب نشد، اما او با عنوان این مطلب که تخصیص اعتبار برای آسفالت راه‌های سه روستا از دو سال قبل تصویب شده، اما ابلاغ نشده است، می گوید: پروژه آسفالت روستای پیش باغان نیز در اولویت کاری قراردارد، اما اعتباری برای آن وجود ندارد.
حال باید دید که تا چه زمانی جمله آشنای « اعتبار نیست» پاسخ تمام پرسشهای ما، در رابطه با دلیل عدم رسیدگی به مشکلات مردم خواهد بود و چرا روستایی با فاصله کمتر از چهار کیلومتری از شهر قوچان، باید از حداقل نیاز اولیه که آب آشامیدنی سالم است، محروم بماند و تنها دلیل آن، درخواست اهالی یا عدم درخواست آنان از اداره مربوطه باشد.