قُلْ مَا سَأَلْتُکُم مِّنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ شَهِیدٌ؛ (سباء، 47)
بگو هر مزدى که از شما خواستم آن از خودتان مزد من جز بر خدا نیست و او بر هر چیزى گواه است.
بارها در قرآن این سخن به میان آمده که انبیاء از مردم مزد و پاداشی نمی خواستند، در سوره شعرا از آیه 100 تا 180 این مطلب از قول پیامبران مختلف تکرار شده است. اما پیامبر اسلام (ص) در دو مورد تقاضای اجر و مزد کرده است، یک بار فرمودند: "قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى" (شوری، 23)
من مزدی جز مودت اهل بیتم (ع) از شما نمی خواهم و بار دیگر در آیه 57 سوره فرقان فرمودند: "قُلْ مَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاء أَن یَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِیلًا" من برای رسالتم مزدی از شما نمی خواهم جز آنکه می خواهد راهی به سوی خدا انتخاب کند.
آیه مورد بحث جمع بین آیات فوق است که پیامبر اکرم (ص) میخ واهد اعلام کند: اگر من از شما مزدی درخواست می کنم و می گویم اهل بیتم را دوست بدارید به خاطر آن است که فایده این مزد به خود شما برمی گردد. فهو لکم زیار کسی که به اهل بیت معصوم پیامبر اکرم (ص) علاقمند باشد از آنان پیروی می کند و هر کس از رهبران معصوم پیروی کند از راه خدا پیروی کرده است. "الا من شاء ان یتخذ الی ربه سبیلا" پس فایده این مزد به خود ما برمی گردد مثل معلمی که به شاگردش بگوید من مزدی از شما نمیخ واهم جز آنکه درس مرا خوب بخوانید که فایده این امر به خود شاگرد برمی گردد.
انتهای خبر/