با این بهانه که به اندازه کافی معلم و متخصص تربیت و جذب آموزش و پرورش شده است. در حالی که این وزارتخانه، ورودی جدیدی نداشته و هر سال شمار زیادی از معلمان بازنشسته میشوند.
جالبتر اینجاست که برخی مدیران کل چنان سطحی و نپخته حرکت میکنند که عملیاتی کردن کاهش ۶۰ درصدی حق التدریس در حوزه استان خود را در راستای منویات مقام معظم رهبری در زمینه اقتصاد مقاومتی میدانند! غافل از اینکه مقام معظم رهبری در جمع معلمان میفرمایند: برای یکچنین دستگاهی هرچه ما هزینه کنیم، هزینه نیست، سرمایهگذاری است؛ اقتصاد آموزش و پرورش مثل اقتصاد هیچ دستگاه دیگری نیست؛ اینجا شما هرچه خرج میکنید، در واقع دارید سرمایهگذاری میکنید.»
بدون شک رهبر انقلاب، نهاد آموزش و پرورش و فعالیت دست اندرکاران تعلیم و تربیت را به دقت رصد می کنند. امسال ایشان دستور نامنویسی تمامی کودکان لازم التعلیم افغانستانی را در مدارس ایرانی صادر کردند و این امر افزایش آمار دانش آموزان بخصوص در مقطع ابتدایی را به دنبال داشت، اما مسؤولان آموزش و پرورش به جای افزایش حق التدریس، فشار را بر دوش معلمان و مدیران و عوامل اجرایی مدارس آورده و با وجود افزایش آمار دانش آموزی در کلاسهای درس و کاهش درخواست نقل و انتقالات معلمان و اجبار معلمان دبیرستان برای تدریس در ابتدایی بدون داشتن تخصص لازم، سعی در اعلام صرفه جویی و ثبت افتخار برای خود دارند. این درحالی است که شنیده میشود کلاس های۴۰ نفری و شلوغتر در کلانشهرها برپاست و با گذشت یک ماه از سال تحصیلی بسیاری از دانش آموزان در مناطق دورافتاده، بدون معلم به حال خود رها شدهاند. جالب تر اینجاست که بنا به گزارشهای مردمی، برخی مدارس در شهرهای بزرگی مانند مشهد و در مناطق اصلی خود، با گذشت یک ماه از سال تحصیلی هنوز در درسهای مهمی مانند ریاضی، از داشتن دبیر محروم هستند و پاسخ مدیران مدارس این است که حق التدریسها را کاهش دادهاند! براستی این چگونه مدیریتی است؟
نظر شما