از اینجا به بعد برای گزارشگرانی که برای نخستین بار به سراغ این محله آمده‌اند پر از سوژه‌هایی است که خوشبختانه اوضاعشان طی چند سال اخیر تا حدود زیادی جمع و جور شده است.

هر چه از این تقاطع فاصله می‌گیری و به قلب شهرک شهید رجایی نزدیک می‌شوی چهره شهر جدیدی برایت آشکار می‏شود.

همه چیز اینجا تا حدودی متفاوت است از لباس و لهجه اهالی گرفته تا سبک و سیاق خیابان‌ها و بازارهایش! ‏ بیشتر اهالی با لباس خاص محلی به چشم می‏خورند و کوچه پسکوچه‌های بلند و هزار توی این محله نیز از ویژگی‌های خاص شهرک شهید رجایی است.

اینجا بازار پر رونقی دارد که به رغم هجوم فروشگاه‌های بزرگ هنوز شهرت خودش را حفظ کرده است.

انبوه مغازه‌های زرگری چسبیده به هم و مشتریان زیادی که دور و بر ویترین‌های طلایی آن‌ها می‌چرخند هم جزو صحنه‌هایی است که شاید در کمتر شهرکی می‌توان مشابه آن را دید.

جولان بچه‏ های ریز و درشت در کوچه و خیابان و بالارفتن آن‌ها از سر و کول یکدیگر به جای بازی در پارک محله و فضای سبز هم تصویری است که اینجا خیلی بیشتر از سایر نقاط شهر می‌شود ثبت دوربین کرد.

اغلب اهالی شهرک کاملاً با کوچه پسکوچه‏هایش آشنایند، اما ما برای چرخیدن دور شهرک مدام باید از مردم بپرسیم.

اینجا چیزهای جالب دیگری هم هست، مثلاً طیف‌های مختلفی از اقوام بلوچ و اهل سنت که بخشی از آن‏ها را افراد بی‏هویت و حتی بی‏شناسنامه تشکیل می‏دهد، یا اینکه اراضی بزرگی که با وجود محدود شدن با بلوکه‌های سیمانی بزرگ، باز هم جولانگاه افراد معتاد شده‌اند.

با اینکه قصدمان به تصویر کشیدن مشکلات و کمبودهای اهالی شهرک است، اما نباید از حق گذشت چون الحق و الانصاف ارایه خدمات شهری حتی در کوچه پسکوچه‌های شهرک هم قابل تقدیر است، اما جمعیت بالا، فضای کم، خانه‌های ریز دانه، ساخت و سازهای غیرمجاز و ... بیش از هر چیزی به چشم می‏خورد.

چند ساعتی در شهرک شهید رجایی و بخشی از خیابان‌های آن گشت می‏زنیم. با مردم صحبت می‏کنیم و تا حدودی با شکل کلی محله آشنا می‏شویم.

به گفته اهالی به رغم توسعه یافتگی شهرک، هنوز مردم از نظر امکانات با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کنند.

با اینکه برخی بناهای مذهبی این شهرک قدمت زیادی دارند، اما کمبود پایگاه‌های فرهنگی ورزشی برای پر کردن اوقات فراغت بچه‌هایی که به کوچه و خیابان پناه آورده‌اند یکی از مطالبات جدی اهالی شهرک است.

مادری که چندین فرزند قد و نیم قد همراهش هستند در گفت وگو با گزارشگر ما می‌گوید: اگر از هم اکنون مسؤولان به فکر آینده نسل فردا نباشد بی‌تردید آینده درخشانی پیش روی جوانان نخواهد بود.

وی نسبت به تأمین سلامت رفتاری نوجوانان و جوانان هشدار می‌دهد و می‌افزاید: بچه‌های شهرک‌های حاشیه نشین بیش از سایر مناطق در معرض خطر هستند.

او که از هم اکنون بشدت نگران آینده فرزندانش است، اظهار می‌دارد: شهرک شهید رجایی متأسفانه زمین‌های رها شده زیادی دارد که می‌توانند به کانون‌های ناایمن تبدیل شوند.

* ساخت و سازهای ناایمن

یکی دیگر از اهالی هم که کمتر از سه سال است ساکن این قسمت از شهر شده از ساخت و سازهای شبانه و غیراصولی خانه‌ها اظهار نگرانی می‌کند و می‌گوید: خانه‌هایی که با آجر روی آجر گذاشتن شبانه در کوچه پسکوچه‌های این محله ساخته شده‌اند سرانجام روزی روی سر ساکنان آن آوار خواهند شد.

* رهاسازی فاضلاب‌های خانگی در معابر

‏یکی از اهالی هم که برای واکسن کودکش به مرکز بهداشت شهرک مراجعه کرده است، می‏گوید: یکی از بزرگ‏ترین مشکلات ما در ارتباط با کودکانمان است، زیرا در این محله اقشار مختلفی با فرهنگ‏های خاص خودشان زندگی می‏کنند که وضعیت بهداشتی مطلوبی ندارند.

او روان بودن فاضلاب‌های خانگی در کوچه و خیابان را از دیگر عوامل تهدید کننده سلامتی بچه‌ها عنوان می‌کند و می‏گوید: کوچه‏های ما آسفالت که ندارد هیچ، وقتی فاضلاب خانگی وسط کوچه سرازیر و یک جا جمع می‏شود صحنه دیدنی است که شما باید آن را به تصویر بکشید.

 او که از قدیمی‏های محل است، می‌افزاید: اغلب خانه‌های ریزدانه این محله چون امکان حفر چاه ندارند مجبورند فاضلاب خانه را روانه کوچه‌هایی کنند که فرزندانشان در همان جا بازی می‌کنند.

او از شانه خالی کردن مسؤولان برای احداث جوی فاضلاب در کوچه‌ها نیز گلایه می‌کند و می‌گوید: وقتی فاضلاب خانه‏ها در کوچه‏ها جمع می‏شود بوی نامطبوعی محله را فرا می‏گیرد.

او که بارها برای پیگیری این موضوع به شهرداری مراجعه کرده است، می‌افزاید:  وقتی برای این چیزها به مسؤولان مراجعه می‏کنیم می‏گویند اول آسفالت، در حالی که هیچ کس در این محله توانایی دادن پول آسفالت ندارد.

* جای خالی فضاهای ورزشی

شماری از جوانان شهرک شهید رجایی هم که دور هم جمع شده‌اند معتقدند: ورزش در این شهرک تعطیل است چون اغلب اهالی از تأمین هزینه‌های ورزش ناتوان هستند.

 آن‌ها که نسبت به ورزش ابراز علاقه زیادی دارند خواستار کمک ما برای مساعدت متولیان امر ورزش در ایجاد فضاهای ورزشی مناسب با سطح اقتصادی خانوارهای محله می‌شوند.

یکی از آنان با اشاره به تنها زمین ورزشی منطقه که انتهای آخرین نقطه مسکونی یکی از خیابان‌هاست، می‏گوید: جوان‏های این محله هیچ محلی برای تفریح و ورزش ندارند، به همین خاطر است که همه آن‏ها از لحاظ روحی در وضعیت مناسبی بسر نمی‏برند، در حالی که این‏چنین فضاهایی حتی در حد معمولی می‏تواند از بیکاری جوان‏ها، اعتیاد و ... تا حد زیادی جلوگیری کند.

خبرنگار: مهناز خجسته نیا