این تصمیم در شرایطی اتخاذ شد که طیبی نقشی کلیدی در صعود ایران به فینال مسابقات ایفا کرد. کاپیتان تیم ملی با وجود آسیب‌دیدگی و شکستگی بینی، نه تنها از حضور در میدان عقب‌نشینی نکرد، بلکه با رهبری و تجربه خود تیم را در لحظات حساس هدایت کرد. او در طول مسابقات گل‌های سرنوشت‌سازی به ثمر رساند و حتی در دیدار نهایی نیز موفق به باز کردن دروازه اندونزی شد.

با این حال، جایزه بهترین بازیکن به کسی رسید که تیمش حتی به جمع چهار تیم پایانی راه نیافته بود، موضوعی که شائبه بی‌عدالتی در داوری و تصمیم‌گیری را تقویت کرد.حسین طیبی طی بیش از یک دهه حضور در سطح اول فوتسال اروپا، کارنامه‌ای درخشان از خود به جا گذاشته است. او در لیگ‌های معتبر پرتغال و اسپانیا به افتخارات متعددی دست یافته و بارها در فهرست برترین بازیکنان جهان قرار گرفته، اما عنوان بهترین بازیکن آسیا از او دریغ شده است.

فارغ از جوایز فردی، عملکرد حسین طیبی در این رقابت‌ها بار دیگر جایگاه او را به عنوان یکی از ستون‌های اصلی فوتسال ایران تثبیت کرد. اگرچه تصمیم AFC ممکن است بحث‌برانگیز باشد، اما در نگاه هواداران، ارزش واقعی یک بازیکن تنها با یک جایزه فردی سنجیده نمی‌شود، بلکه با تأثیر ماندگار او در موفقیت‌های تیم ملی تعریف می‌شود.