به گزارش قدس آنلاین، مهدی آذرپندار، مدیر سابق گروه فیلم و سریال شبکه سه درباره اینکه چرا دیگر تلویزیون سراغ ساخت سریال‌های ۹۰ شبی نمی‌رود به خبرنگار ما می‌گوید: بر خلاف مشهورات، عامل مهم در این موضوع بودجه نیست؛ بلکه نگاه تهدیدمحور مدیران به حوزه سریال‌سازی است. واقعیت این است تا وقتی مدیران سازمان به قالب سریال، به چشم تهدید نگاه می‌کنند و نه فرصت، توسعه‌ای رقم نمی‌خورد؛ چون تصور می‌کنند این همان بخشی است که مدیریت‌شان را به خطر می‌اندازد و برای همین تولید سریال را محدود می‌کنند درحالی‌که کاملا معکوس است. یکی از مدیران سازمان می‌گفت زمان آقای ضرغامی که تلویزیون با مشکل مالی مواجه شده بود، در جلسه‌ای مطرح شد که باید صرفه‌جویی کنیم و بهترین راه صرفه‌جویی کم کردن سریال‌هاست چون گران‌ترین تولید سازمان است! اما این مدیر در آن جلسه گفته بود اتفاقا تنها راه نجات سازمان از بی‌پولی، سریال سازی است. چراکه درآمدزاترین تولید سازمان از محل پخش پیام بازرگانی، سریال است، به نظرم این جمله و این راهبرد بسیار درست است.

چرا رفت که برگردد؟

این کارشناس فرهنگی خاطرنشان می‌کند: در دوره اقای جبلی، سازمان در سالهای اول تغییر مدیریت، به سمت کاهش تولید سریال رفت به طوری‌که باکس سریال از شبکه دو و پنج حذف شد، ولی کم کم فهمیدند که اشتباه کرده‌اند و بی سروصدا سریال را به شبکه دو برگرداندند. خب چرا رفت که برگردد؟

آذرپندار می‌افزاید: الان پلتفرم‌های نمایش خانگی وقتی سریال ندارند انگار هیچی ندارند با اینکه محتوای زیادی دارند اما در تلویزیون، وقتی نگاه فرصت‌محور به سریال‌سازی وجود نداشته باشد، طبعا آن را توسعه نمی‌دهند و می‌ترسند که سریال ۹۰ شبی بسازند چون ممکن است آن اثر دیده شود و درگیری اقتضائاتی شود که مدیران حوصله درگیر شدن با حواشی آن را نداشته باشند درحالی‌که این حد از نگاه تهدید محور، جلوی رشد سازمان را می‌گیرد.

او بیان اینکه در حال حاضر مدیران شبکه‌ها نقشی در تولید سریال‌های سیما ندارند، می‌گوید: با یک تصمیم غلط، سیمافیلم را که در آن سالها در اوج موفقیتش بود، مسئول کل سریال‌سازی در تلویزیون کردیم و گروه‌های فیلم و سریال شبکه‌ها را در سیمافیلم تجمیع کردیم تا امروز سریال‌سازی ما به این وضع فعلی بیفتد.

به گفته وی، بعد از توفیق سریال مختارنامه و یوسف پیامبر که در تاریخ صدا و سیمای بعد از انقلاب، نقطه عطف محسوب می‌شوند، هیچ سریال الف ویژه ای دیگر تا امروز ساخته نشده است؛ درحالی‌که وقتی اثری موفق می‌شود، آن را ادامه می‌دهند و تاکید می‌کند: ما دو سریال خیلی موفق ساختیم ولی ادامه ندادیم درحالی‌که دکورهای ماندگاری ساخته و فضاهایی خوبی خلق شده بود که می‌شد بیشترین بهره را از آنها برد.

ادامه یک تصمیم غلط

آذرپندار در توضیح اینکه چرا چنین اتفاقی افتاده است، می‌گوید: مرکز سیمافیلم سالها پیش برای تولید آثار تاریخی ارزشمند راه افتاد و قرار نبود به آنتن کاری داشته باشد اما در دوره مدیریتی آقای سرافراز، سیمافیلم را مسوول کل سریال‌های آنتن کردند و این تصمیم غلط تا امروز ادامه پیدا کرده است. درواقع ساختار موفق ۳۰ ساله‌ای به اسم سیما فیلم را درگیر روزمرگی آنتن کردند و دیگر مجالی برای ساخت اثار فاخر باقی نماند.

او با بیان اینکه چنین تجمیعی برای این اتفاق افتاد که متولی سریال‌سازی یکجا باشد، عنوان می‌کند: وقتی می‌بینیم سریال بدی ساخته می‌شود، کسی در سازمان گردن نمی‌گیرد؛ چون سیمافیلم می‌گوید فیلم‌نامه‌اش در اداره فیلمنامه تصویب شده، آنجا می‌گوید که من در اجرا نقشی نداشتم، تهیه‌کننده می‌گوید که شبکه پخش بدی داشته است و شبکه می‌گوید من که اصلا دخالتی در روند سریال ندارم پس عملا کسی شکست سریال را گردن نمی‌گیرد. ضمن اینکه مدیر شبکه هم انگیزه‌ای در پخش ندارد؛ چون اختیار مهمترین باکس یک شبکه که باکس پخش سریال بوده را از مدیر شبکه گرفته‌اند درحالی‌که پیش از این، مدیر شبکه برای سریالش می‌دوید و تلاش می‌کرد که دیده شود چون گرانترین و مهمترین ساعت پخش شبکه در اختیار سریال بود.