بهگزارش قدس آنلاین، هشتادوهفتمین روز نبرد هم آغشته به «خیالپردازیهای انتخاباتی دونالد ترامپ» بود. رئیسجمهور آمریکا که در گرداب تورم داخلی و شکست راهبردی در تنگه هرمز دستوپنجه نرم میکند، در تلاشی مذبوحانه برای خلق یک پیروزی رسانهای، از احتمال الحاق ایران به «پیمان ابراهیم» سخن گفت! این ادعای مضحک در حالی مطرح میشود که هیئت دیپلماتیک ایران در دوحه، در حال ترسیم خطوط قرمز سختگیرانهای برای واشنگتن بوده و در میدان نبرد، لاشه پهپاد جاسوسی اسرائیل در هرمزگان، نمادی از واقعیت تقابل استراتژیک میان دو جبهه است. حالا روشن شده است که توافقنامه احتمالی، نه یک دستاورد برای آمریکا، بلکه سندی بر پایان کارزار فشار حداکثری است.
رؤیاپردازی در واشنگتن، واقعیت در میدان
برای درک استیصال حاکم بر کاخسفید، خواندن پستهای متوالی دونالد ترامپ در شبکههای اجتماعی کافی است. ترامپ در حالی از نهایی شدن قریبالوقوع توافق خبر میدهد که همزمان، خواستار ورود ایران و کشورهای عربی به معاهده سازش (پیمان ابراهیم) میشود.این اظهارات، فراتر از یک لفاظی دیپلماتیک، نشاندهنده عمق «کوری استراتژیک» واشنگتن است. آمریکا تصور میکند میتواند کشوری را که ۸۷ روز در برابر بمبارانهای ائتلاف غربی ایستادگی کرده و شاهرگ انرژی جهان را به کنترل خود درآورده، با یک تعارف سیاسی به شریک رژیمی تبدیل کند که هماکنون در حال قتلعام در جنوب لبنان است.پاسخ ایران به این توهمات هم نه در کلام، که در عمل نظامی و دیپلماتیک داده شد. شکار پهپاد جاسوسی و رادارگریز اسرائیلی در آسمان هرمزگان، پیامی روشن به تلآویو و واشنگتن داشت. چتر امنیتی و پدافندی ایران نهتنها از بین نرفته، بلکه چشمانش از همیشه بازتر است.
دیپلماسی در دوحه؛ تهران شروط را دیکته میکند
در حالی که ترامپ مشغول توییت کردن است، مذاکرهکنندگان ارشد ایران (قالیباف و عراقچی) در دوحه مشغول مهندسی متن توافقنامه هستند. رصد اخبار درز کرده به رسانههای معتبری چون رویترز نشان میدهد برخلاف ادعاهای آمریکا، تهران هیچ امتیازی در حوزه دستاوردهای بنیادین خود نداده است.
ایران بر سه اصل پافشاری میکند. نخست، لغو کامل محاصره دریایی و تضمین آزادی عمل ناوگان تجاری ایران. دوم، توقف قطعی ماشین جنگی اسرائیل در تمامی جبههها (ازجمله لبنان). سوم، آزادی داراییهای مسدودشده بدون پیششرط.
نکته کلیدی در این میان، مسئله برنامه هستهای است. واشنگتن در تلاش است با ایجاد هیاهو، اینگونه القا کند که ایران را از هستهای شدن بازداشته است. اما رئیسجمهور ایران با صراحت اعلام کرد کشور به دنبال سلاح هستهای نیست، با این حال در مورد «حقوق مشروع و دستاوردهای فنی» خود با هیچکس معامله نخواهد کرد. این ایستادگی، مذاکرهکنندگان آمریکایی را در منگنه قرار داده است؛ آنها میدانند هر روز تأخیر در توافق، بهای نفت را بالاتر و شانس ترامپ برای پیروزی در انتخابات میاندورهای را پایینتر میبرد. محمدباقر ذوالقدر، دبیر شورای عالی امنیت ملی هم در پیامی با اشاره به «میدان نظامی، میدان دیپلماسی و مردم مبعوثشده حاضر در خیابان» نوشت: عقبنشینی در کار نخواهد بود.
او تأکید کرد: بیش از هر زمان دیگری به وحدت و انسجام نیاز داریم تا آمریکاییها و اسرائیلیها مأیوس شوند.
سنتکام تماشاگر اقتدار سپاه در تنگه هرمز
شاید تلخترین شکست ترامپ در این ۸۷ روز، در آبهای نیلگون خلیجفارس رقم خورد. نیروی دریایی سپاه پاسداران با اعلام رسمی عبور ۳۳ کشتی تجاری از هرمز در ۲۴ ساعت گذشته (تحت نظارت و هماهنگی کامل با ایران)، میخ آخر را بر تابوت «پروژه آزادی» سنتکام کوبید.شرکتهای کشتیرانی جهانی با نادیده گرفتن اولتیماتومهای آمریکا، عملاً پذیرفتهاند که برای عبور ایمن از این آبراه حیاتی باید قوانین و پروتکلهای ایران را رعایت کنند. این یعنی محاصره دریایی آمریکا بومرنگی بود که مستقیماً به هژمونی خود واشنگتن اصابت کرد.
ایستگاه هشتادوهفتم؛ بازی در وقت اضافه
ما اکنون در دقایق پایانی یک ماراتن فرساینده قرار داریم. ترامپ در تلاش است با وعدههای دروغین، توافقی ناقص را به عنوان «پیروزی قرن» به افکار عمومی خسته و تورمزده آمریکا بفروشد. اما دیپلماسی ایران با صبر راهبردی و تکیه بر اهرم هرمز نشان داد میتواند ماشین جنگی ابرقدرت را در نقطه صفر مرزی متوقف کند. توافقی که در روزهای آینده از اتاقهای مذاکره بیرون خواهد آمد، هرچه باشد، سندی بر این واقعیت است که دوران «دیکته کردن شروط از کاخسفید به خاورمیانه» برای همیشه به پایان رسیده است.
نظر شما