بهگزارش قدس آنلاین، بر اساس بند اوّل تفاهمنامه اسلام آباد میان ایران و آمریکا، جنگ و عملیات نظامی در همه جبههها از جمله لبنان باید پایان یابد و تمامیت ارضی و حاکمیت لبنان تضمین شود.
این بند و توضیحات تیم مذاکرهکننده ایرانی بدین معناست که تا زمانی که تجاوزات نظامی اسرائیل ادامه دارد و تمامیت ارضی لبنان نیز تضمین نشده، تفاهمنامه عملاً نقض شده است.
از سوی دیگر، بند ۱۳ تفاهمنامه تاکید میکند که شروع مذاکرات ایران و آمریکا درباره توافق نهایی، منوط به شروع اجرای بندهای ۱، ۴، ۵، ۱۰ و ۱۱ است.
بنابراین، بر اساس تفاهمنامه تا زمانی که تجاوز اسرائیل ادامه دارد و هیچ اقدامی برای تضمین تمامیت ارضی لبنان نشده است، اوّلا شروع مذاکرات برای توافق نهایی خلاف تفاهمنامه است و ثانیاً عقلانیت سیاسی و راهبردی حکم میکند که تنگه هرمز نیز نباید برای تخلیه فشار روی آمریکا، آنهم در حالی که تجاوزات اسرائیل و نقض تمامیت ارضی لبنان ادامه دارد، بازگشایی شود.
این جمله بسیار مهمی است که باید همه، از جمله تیممذاکرهکننده ایرانی به خاطر بسپارند: تفاهمنامه اسلامآباد میان ایران و آمریکا اعلامیه و مانیفست رسمی شکست آمریکا و اسرائیل در جنگی است که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد؛ امّا برای تضمین پیروزیهای بعد و نیفتادن در دام آمریکاییها باید به شدت و جدیت مراقب اجرای آن و عدم خدعهی آمریکا در بحث مدیریت زمان بود.
اعتماد به مذاکرهکنندگان ناقض ضرورت نظارت بر اجرای درست تفاهمنامه، آنهم بر اساس تفسیر مطلوب منافع ایران نیست؛ به ویژه آنکه با دشمن خدعهگر و مکاری مانند آمریکا روبرو هستیم.
نظر شما