تحولات اخیر در ایالت مینهسوتا بار دیگر نشان داد سیاست مهاجرتی دولت دونالد ترامپ اگرچه با هدف نمایش اقتدار فدرال طراحی شده، اما در عمل به یکی از آسیبپذیرترین نقاط دولت او تبدیل شده است. کشتهشدن دو شهروند آمریکایی در جریان یک عملیات فدرال مهاجرتی در مینیاپولیس، بهویژه مرگ الکس پرتی، پرستار سیوهفتساله بخش مراقبتهای ویژه، نهتنها خشم عمومی را برانگیخت، بلکه شکاف عمیق میان دولت فدرال و مقامات ایالتی را به یک بحران سیاسی و حقوقی تمامعیار تبدیل کرد.
جرقه بحران؛ تیراندازیای که روایت رسمی را فروریخت
مرگ الکس پرتی نقطه عطف این بحران بود. او در جریان درگیری میان مأموران فدرال مهاجرتی و معترضان، هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت. روایت اولیه مقامات فدرال حاکی از آن بود که مأموران در دفاع از خود و در مواجهه با «تهدید فوری» شلیک کردهاند. اما انتشار ویدئوهایی که بعداً توسط خبرگزاری رویترز صحتسنجی شد، تصویر متفاوتی ارائه داد؛ تصاویری که نشان میداد پرتی در لحظه هدف قرار گرفتن، تلفن همراه در دست داشت، نه سلاح.
همین تناقض میان شواهد تصویری و روایت رسمی، بهسرعت اعتماد عمومی را فرسوده کرد و موجی از اعتراضات مردمی را در مینهسوتا به راه انداخت. برای بسیاری از افکار عمومی، این حادثه نمادی از افراط در استفاده از زور در چارچوب سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی دولت ترامپ شد.
عملیات «مترو سرج»؛ نماد تقابل فدرال و ایالت
در کانون این تنش، عملیات «مترو سرج» قرار داشت؛ طرحی که طی آن هزاران مأمور مهاجرتی فدرال به منطقه مینیاپولیس–سنت پل اعزام شدند، آن هم برخلاف خواست صریح مقامات ایالتی و محلی. فرماندهی این عملیات بر عهده گرگوری بووینو، مقام ارشد گشت مرزی آمریکا بود؛ چهرهای که به دلیل لحن تهاجمی و حضور رسانهای پررنگ، به نماد سیاستهای مهاجرتی سختگیرانه ترامپ بدل شده بود.
پس از تیراندازی مرگبار، بووینو با دفاع علنی از مأموران و توصیف پرتی بهعنوان «مهاجم»، خشم دموکراتها و گروههای مدافع حقوق مدنی را دوچندان کرد. همین موضوع سبب شد وی بهسرعت به یک «نقطه تمرکز انتقادات» تبدیل شود و فشارها برای کنار گذاشتن او افزایش یابد.
عقبنشینی تاکتیکی؛ تغییر فرماندهی و دیپلماسی تلفنی
در چنین فضایی، تماس تلفنی میان دونالد ترامپ و تیم والز، فرماندار مینهسوتا، نشانهای از تلاش برای مهار بحران تلقی شد. هر دو طرف پس از این گفتوگو از «همراستایی نسبی» سخن گفتند؛ ادبیاتی که در تضاد آشکار با مواضع تند روزهای قبل قرار داشت. براساس اعلام دفتر فرماندار، ترامپ پذیرفته کاهش شمار مأموران فدرال در ایالت را بررسی کند و اجازه دهد تحقیقات ایالتی درباره تیراندازی ادامه یابد.
همزمان، گزارشها از کنار رفتن عملی گرگوری بووینو از نقش محوری خود و واگذاری کنترل عملیات به تام هومن، مسئول ارشد مرزی کاخ سفید حکایت داشت. اگرچه وزارت امنیت داخلی این تغییر را «برکناری» نخواند، اما همین جابهجایی بهعنوان نشانهای از عقبنشینی تاکتیکی دولت فدرال تفسیر شد.
بحران حقوقی و خلأ پاسخگویی
با وجود این نشانههای کاهش تنش، بُعد حقوقی ماجرا همچنان حلنشده باقی مانده است. مقامات مینهسوتا دولت فدرال را متهم میکنند که در جمعآوری و حفظ شواهد دخالت کرده و مانع تحقیقات مستقل شده است. از سوی دیگر، وزارت دادگستری آمریکا هنوز هیچ تحقیق رسمیای درباره تیراندازیهای مرگبار آغاز نکرده؛ تأخیری که در موارد مشابه غیرمعمول تلقی میشود و بر بیاعتمادی موجود میافزاید.
این خلأ پاسخگویی، پرسشهایی جدی درباره حدود اختیارات مأموران فدرال و سازوکارهای نظارت بر آنها مطرح کرده و بحث قدیمی تعارض میان اقتدار فدرال و حاکمیت ایالتی را بار دیگر به صدر مباحث سیاسی آورده است.
هزینههای سیاسی برای ترامپ
پیامدهای این بحران تنها به سطح ایالتی محدود نمانده است. درون حزب جمهوریخواه نیز نشانههایی از شکاف دیده میشود. کنارهگیری کریس مدل، نامزد برجسته فرمانداری مینهسوتا، با انتقاد صریح از سیاستهای تنبیهی دولت فدرال نشان داد رویکرد ترامپ حتی در میان همحزبیهایش نیز بدون هزینه نیست. همزمان، نظرسنجی رویترز/ایپسوس از کاهش حمایت عمومی از سیاستهای مهاجرتی دولت پس از حادثه مینیاپولیس خبر داد.
و در نهایت آرامش شکننده
آنچه در مینهسوتا رخ داد، تصویری فشرده از چالشهای عمیق سیاست مهاجرتی آمریکا ارائه میدهد: از یکسو دولتی که بهدنبال نمایش اقتدار و بازدارندگی است و از سوی دیگر، ایالتها و شهروندانی که نگران پیامدهای انسانی و حقوقی این رویکرد هستند. عقبنشینی نسبی ترامپ، تغییر فرماندهی و گفتوگوی مستقیم با مقامات محلی، نشان میدهد کاخ سفید خطر تشدید بحران را درک کرده است. با این حال، بدون تحقیقات شفاف، پاسخگویی روشن و بازنگری در شیوه اجرای عملیات فدرال، این آرامش بیش از آنکه نشانه حل بحران باشد، شبیه یک توقف موقت است. تجربه نشان داده تضاد میان سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی و مقاومت محلی، در غیاب اصلاحات ساختاری، دیر یا زود دوباره سر باز خواهد کرد.
نظر شما