ورزش زنان ایران سالها است آرام و پیوسته پیش میرود و در سایه کم توجهیها با مشکلات دست و پنجه نرم میکند. اما روحیه جنگندگی و امیدواری آنها را از پا ننشانده و همچنان مسیر ادامه دارد. این روزها اگر بخواهیم از یکی از درخشانترین تیمها در ورزش زنان یاد کنیم، بیشک نام تیم ملی والیبال زنان ایران به زبانمان میآید. این تیم نمادی از ایستادگی و تلاش است که همین امسال با نمایش درخشان در جام کاوا نیز جایگاه خود را در والیبال آسیا تثبیت کرد و اکنون در رده ۴۸ جهان ایستاده است.
در میان این نسل پرتلاش، آیتک سلامت، بازیکن باشگاه والیبال سایپا تهران و تیم ملی والیبال ایران یکی از چهرههای شاخص است. دختری که از کودکی پا به دنیای ورزش گذاشت و از ۱۵ سالگی با پیراهن تیم ملی والیبال در پست پشتخطزن درخشید.
آیتک سلامت که مقام بهترین پشت خط زن لیگ برتر والیبال زنان ایران در فصل ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ و ارزشمندترین بازیکن لیگ برتر والیبال زنان ایران را داراست، در گفتوگو با قدس از مسیر حرفهایاش گفته است.
از چند سالگی ورزش را شروع کردید؟
از ۶ سالگی، به خاطر انعطاف بدنی و علاقه شخصیام وارد دنیای ژیمناستیک شدم و تا ۱۱ سالگی در سطح قهرمانی ادامه دادم. چند سالی بین ورزش کردن من وقفه افتاد و به خاطر شرایط رشدی و فیزیکی تصمیم گرفتم رشتهام را تغییر دهم.
چرا والیبال را انتخاب کردید؟
پدرم والیبال بازی میکرد و من هم علاقه مند شدم. از ۱۵ سالگی وارد رشته والیبال شدم. اول میخواستم فقط تفریحی این رشته را دنبال کنم اما در ادامه، مسیر برایم جدیتر شد و به اردوهای تیم ملی دعوت شدم.
انتخاب ورزش حرفهای آن هم از سن کم سخت است. در این مسیر دلخوشی شما چه بود؟
خانوادهام اصلیترین مشوق من بودند. با اینکه سنم کم بود و همه اردوها در شهرهای دیگر بود، پدرم با مسئولیت خودشان این اجازه را به من دادند تا در اردوها حضور داشته باشم و توانستم با مهر ایشان نتایج خوبی کسب کنم.
دیگر تصمیم ندارید رشتهتان را تغییر دهید؟
والیبال را تفریحی شروع کردم اما الان جزئی از کار من است. ممکن است گاهی از کارم خسته شوم و بخواهم شغل دیگری مثل نقاش بودن داشته باشم اما اینها حرفهای زودگذر است و اگر دوباره به عقب برگردم همین مسیر و رشته را انتخاب میکنم.
شما حدود ۱۰ سال است که در اردوهای ملی حضور داشتید؛ مهمترین خلأ ساختاری در مسیر توسعه والیبال زنان چیست؟
ما خیلی تلاش و تمرین میکنیم اما هنوز کافی نیست. باید بیشتر از اینها تلاش کرد تا بتوانیم نتایج بهتری بگیریم. البته بخشی از سختیها به شرایط فیزیکی برمیگردد. مثلا در مسابقات آسیایی میبینیم که اکثر تیمهای ابرقدرت از نظر قد از ما بلندتر هستند، همین یک مزیت بزرگ برای آنها است. فکر نکنیم قد ژاپنی و چینیها همین چیزی است که در فیلمها میبینیم! آنها واقعا قد بلند شدند، طوری که به نظرم اصلاح ژنتیکی کردند!
برای جبران این فاصله چه باید کرد؟
برای تقویت تیم ایران باید به فکر برنامهریزی دقیق تر باشیم. مثلا یک تیم را از نوجوانی تقویت کنیم، تمرینات تخصصی بدهیم تا بتوانند برنامههای آینده را انجام دهند. در حال حاضر کسی که وارد تیم ملی میشود تازه اصلاح حرکت و بدنسازی را شروع میکند، قطعا این مسئله روند پیشرفت را کند میکند و نیاز به برنامه بهتری است.
و لیگ برتر والیبال زنان را از نظر کیفیت فنی و رقابتی نسبت به تیم آقایان چگونه ارزیابی میکنید؟
از ابتدا سرمایهگذاری دقیقی برای تیم آقایان انجام دادند، مربیان حرفهای انتخاب کردند تا هر بازیکن را بر اساس پتانسیلش رشد دهد. همین برنامهریزیها جواب داده و الان میبینیم که تیم والیبال آقایان نه تنها در آسیا حرف اول را میزند، بلکه در جهان هم در رده سنیهای مختلف قهرمانیهای زیادی را کسب کردند. ۲۰ سال پیش سرمایهگذاری روی تیم آقایان انجام شد و الان تازه نتیجه داده است، اما این سرمایهگذاری روی تیم خانمها هنوز هم انجام نشده است.
یعنی مسئله و چالش اصلی تنها تبعیض بین ۲ تیم ملی و عدم توجه به تیم زنان است؟
یکی از مسائل و چالشها آن است. در تیم زنان هر سال تغییرات اساسی از جمله تغییر مربی داریم. ما هنوز سبک خاص خودمان را هم پیدا نکردیم تا در آسیا نتایج بهتری بگیریم. از طرفی لیگ والیبال زنان پویا نیست.
معتقدید در لیگ کمکی به رشد حرفهای بازیکن نمیشود؟
ما پخش زنده نداریم تا اسپانسرها به سمت تیم والیبال زنان بیایند و والیبال زنان هم دیده شود. لیگ جایی است که میتواند باعث رشد بازیکن شود اما برای ما برعکس است. هرکس در تیم ملی باشد به باشگاههای مطرح و معتبر دعوت میشود. در آقایان هرکسی در لیگ بدرخشد به تیم ملی میرود اما برای ما تمام پروسه برعکس انحام میشود؛ یعنی استعدادیابی در تیم ملی انجام میشود! در صورتی که قبل از این مرحله باید استعدادیابی انجام شده باشد.
تجربه سپردن چند رده سنی به یک مربی خارجی چطور بود؟
در برههای ۳ رده را به یک مربی خارجی سپرده بودند اما فشار زیادی به مربی وارد میشد. خب طبیعی است، مگر یک نفر میتواند چند تیم را هدایت کند؟ بعد از آن قرار شد هدایت تیم ها به افراد مختلف سپرده شود و ایشان نظارت کنند.
فکر میکنید اگر به مربی ایرانی سپرده شود شرایط بهتر میشود؟
قطعا با حضور مربی خارجی خوب که بتواند به تیم کمک کند، نتایج خیلی بهتری میگیریم.
برنامه پیشروی تیم ملی چیست؟
در حال حاضر همه بازیکنهای تیم ملی در باشگاههای مختلف مشغول لیگ هستیم و برای مسابقات کاپ زنان آسیا ۲۰۲۶ که از ۱۶ تا ۲۴ خرداد سال ۱۴۰۵ در کاندون فیلیپین برگزار میشود، آماده میشویم. بعد از آن هم مسابقات قهرمانی زیر ۱۸ سال دختر آسیا ۲۰۲۶ و مسابقات قهرمانی زنان آسیا ۲۰۲۶ را در پیش داریم.
فکر میکنید در مسابقات پیشرو چه نتایجی کسب کنید؟
ما آماده هستیم و تلاشمان را برای کسب مقام بهتر و مدالهای خوش رنگ تر انجام میدهیم.
وضعیت قراردادتان با باشگاه چگونه است؟
قرارداد من یکساله است و انشالله امسال را در باشگاه والیبال سایپا تهران با یک مدال خوش رنگ تمام میکنیم تا ببینیم در سال بعد چه اتفاقی خواهد افتاد.
درباره حواشی که همیشه اطراف ورزشکاران حرفهای و حتی خود شما هست، چه نظری دارید؟
حواشی همیشه هست و به رفتار بازیکن با اخباری که از او منتشر میشود، بستگی دارد. من سعی کردم اگر اخبار کذبی هم از من منتشر شده، جلوی آن را بگیرم و به آن دامن نزنم؛ چون حواشی برای زندگی ورزشکار حرفهای سم است. البته گاهی شیطنتهایی از سوی بعضی از اهالی رسانه و مردم هست، فقط نباید توجه کرد.
نظر شما